1 stycznia w Kościele katolickim. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki i modlitwa o pokój

Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi należy do najstarszych świąt maryjnych w chrześcijaństwie. Jej sens zakorzeniony jest w wierze w Jezusa Chrystusa jako prawdziwego Boga i prawdziwego Człowieka. Tytuł „Boża Rodzicielka” (gr. Theotokos) został oficjalnie potwierdzony na Soborze Efeskim w 431 roku, aby podkreślić, iż Maryja urodziła nie tylko człowieka Jezusa, ale Syna Bożego, który przyjął ludzką naturę. W centrum tej uroczystości znajduje się więc tajemnica Wcielenia – Boga, który wszedł w historię człowieka.

Liturgia 1 stycznia nawiązuje bezpośrednio do wydarzeń Bożego Narodzenia. Ewangelia tego dnia przypomina scenę, w której Maryja zachowuje w sercu to, co usłyszała o swoim Synu, a Jezus – zgodnie z żydowską tradycją – zostaje obrzezany i otrzymuje imię. Kościół widzi w tym momencie początek ziemskiej drogi Zbawiciela, która ostatecznie prowadzi ku krzyżowi i zmartwychwstaniu.

Od 1968 roku, decyzją papieża Pawła VI, 1 stycznia jest również obchodzony jako Światowy Dzień Pokoju. Każdego roku papież ogłasza z tej okazji specjalne orędzie, w którym podejmuje najważniejsze wyzwania współczesnego świata: wojny, konflikty społeczne, niesprawiedliwość, ubóstwo, migracje czy zagrożenia dla godności człowieka. Modlitwa o pokój staje się tego dnia jednym z kluczowych elementów liturgii i duszpasterskiego przesłania Kościoła.

W wielu krajach, w tym w Polsce, 1 stycznia jest dniem wolnym od pracy i świętem nakazanym, co oznacza obowiązek uczestnictwa we Mszy Świętej. Homilie często mają charakter podsumowania minionego czasu i duchowego otwarcia na nowy rok, zachęcając wiernych do zawierzenia przyszłości Bogu przez wstawiennictwo Maryi.

Pierwszy dzień roku w Kościele katolickim łączy więc w sobie trzy wymiary: kontynuację euforii Bożego Narodzenia, refleksję nad tajemnicą Maryi jako Matki Boga oraz modlitwę o pokój w świecie i w ludzkich sercach.