1 miesiąc temu
Istotą uroczystości Objawienia Pańskiego jest upamiętnienie momentu, w którym, według Ewangelii św. Mateusza, nowo narodzony Jezus został objawiony całemu światu jako Zbawiciel. Symbolizują to Mędrcy ze Wschodu, nazywani Trzema Królami, którzy przybyli do Betlejem, prowadzeni przez gwiazdę, aby oddać pokłon Dziecięciu Jezus i złożyć Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
W teologii Kościoła wydarzenie to oznacza, iż Chrystus nie przyszedł wyłącznie do jednego narodu, ale do wszystkich ludzi – niezależnie od pochodzenia, języka czy kultury. Dlatego Objawienie Pańskie uznawane jest za święto o charakterze powszechnym i misyjnym.
W tradycji Kościoła katolickiego, uroczystość Objawienia Pańskiego obejmuje nie tylko pokłon Mędrców. Liturgia tego dnia przypomina także inne momenty objawienia się Jezusa światu: chrzest w Jordanie oraz pierwszy cud w Kanie Galilejskiej. Wszystkie te wydarzenia łączy wspólny motyw – ukazanie boskiej natury Chrystusa.
Święto Trzech Króli przez wieki obrosło bogatą tradycją. W wielu krajach, w tym w Polsce, wierni uczestniczą w procesjach i barwnych orszakach, które w symboliczny sposób odtwarzają drogę Mędrców do Betlejem. W kościołach święci się kadzidło, kredę i wodę.
Charakterystycznym zwyczajem jest oznaczanie drzwi domów napisem C+M+B (lub K+M+B) wraz z aktualnym rokiem. Litery te są często interpretowane jako inicjały imion Mędrców, Kacpra, Melchiora i Baltazara, ale ich pierwotne znaczenie to łacińskie błogosławieństwo: Christus Mansionem Benedicat (Niech Chrystus błogosławi ten dom).
W Polsce 6 stycznia jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Objawienie Pańskie pozostaje jednym z nielicznych świąt kościelnych, które mają wyraźny wymiar wspólnotowy i są widoczne w przestrzeni publicznej.
