Kuchnia

Słodkie lato w środku zimy? Z tymi 6 deserami poczujesz je w swojej kuchni jeszcze dziś

Słodkie lato w środku zimy? Z tymi 6 deserami pocz...

7 minut temu Lubisz kokosy? jeżeli tak, już za moment znajdziesz się w siódmym niebie. A wszystko to za sprawą sześciu niezawodnych przepisów na domowe słodkości z ich udziałem. Każda z propozycji to prawdziwa perełka, dlatego na pewno znajdziesz coś dla siebie.
Gmina Pątnów: podsumowali wyjątkowe kolędowanie we wsi Kałuże (zdjęcia)

Gmina Pątnów: podsumowali wyjątkowe kolędowanie we...

18 minut temu Po raz kolejny mieszkańcy sołectwa Kałuże w gminie Pątnów wspólnie kolędowali w Dolinie Objawienia. Kolędujemy od Wigilii do Trzech Króli. W tym roku kolędowanie rozpoczęliśmy 24 grudnia. Dzięki uprzejmości Krzysztofa Kalemby można było dojechać spec...
Wiemy, która pasieka ma najlepszy miód w Polsce

Wiemy, która pasieka ma najlepszy miód w Polsce

21 minut temu Miody tradycyjne, z dodatkami, miody pitne, oxymel, a także pyłki pszczele stanęły w szranki w ogólnopolskim konkursie kulinarnym „Smak Miodu 2026” organizowanym przez Instytut Skrzynki podczas BeeFest 2026 – święta pszczelarstwa na MTP w Poznaniu 10...
Sąsiadka przekroczyła granice dobrego smaku

Sąsiadka przekroczyła granice dobrego smaku

33 minut temu Zamierała na progu, trzymając klucz w dłoni. Zza drzwi dobiegały szmery i ciche mamrotanie. Kuba był w pracy, a ona wróciła wcześniej, postanawiając zafundować sobie pół dnia odpoczynku po wyczerpującym tygodniu. Teraz jednak serce waliło jej jak mło...
Czas dla siebie – Odkryj swoje pasje i spełnij marzenia!

Czas dla siebie – Odkryj swoje pasje i spełnij mar...

35 minut temu Czas dla siebie U Natalii budzik zadzwonił o szóstej trzydzieści, choć mogła wstać później. Ustawiała go nie z konieczności, a z lęku, iż nie zdąży rozkręcić dnia. Gdy dom jeszcze milczał, zdołała włożyć pranie, przygotować mężowi pojemnik z kaszą......
Polski rynek zalewają podróbki kawy. Oto co oszuści sypią do środka

Polski rynek zalewają podróbki kawy. Oto co oszuśc...

38 minut temu Ceny kawy drastycznie idą górę. w tej chwili za kilogram klasycznie wypalonych ziaren z włoskich palarni zapłacisz ponad 100 złotych. Nic dziwnego, iż coraz więcej osób szuka okazji. Niestety w niższej cenie zamiast prawdziwej kawy można kupić podrób...
Marek Siudym ma nową ukochaną? Na premierze nie był sam. Pokazał się u boku sporo młodszej kobiety

Marek Siudym ma nową ukochaną? Na premierze nie by...

42 minut temu Marek Siudym na premierze sztuki "Degustacja" nie pojawił się sam. Towarzyszyła mu sporo młodsza kobieta. Co wiadomo na jej temat? Aktor nie był zbyt wylewny. Poznajcie szczegóły.
Leśnicy przypominają jak dokarmiać ptaki zimą

Leśnicy przypominają jak dokarmiać ptaki zimą

46 minut temu W ostatnich dniach zima z niskimi temperaturami i śniegiem daje się we znaki ludziom, ale i dzikim mieszkańcom lasów czy parków. Leśnicy przypominają ważne zasady, jak dokarmiać ptaki, aby im nie zaszkodzić. Przede wszystkim, jeżeli decydujemy się n...
Jajka zmniejszają ryzyko demencji. Eksperci ujawniają nowe fakty

Jajka zmniejszają ryzyko demencji. Eksperci ujawni...

ofeminin.pl 55 minut temu Jajka to jeden z najpopularniejszych składników śniadania na świecie. Najnowsze badania sugerują jednak, iż korzyści płynące z jedzenia jajek wykraczają poza znane już wsparcie dla zdrowia serca czy odchudzania.
Czy można jeść jajecznicę codziennie? Mało kto się nad tym zastanawia

Czy można jeść jajecznicę codziennie? Mało kto się...

1 godzina temu Czy można jeść jajecznicę codziennie? Mało kto się nad tym naprawdę zastanawia. Jajecznica kojarzy się z domem, wolnym porankiem i szybkim, sycącym śniadaniem. Ale jeżeli ląduje na talerzu każdego dnia, pojawia się pytanie: to wciąż dobry nawyk, czy ...
„Zamieńmy się mieszkaniami. Po co ci trójpokojowe mieszkanie?” zapytał sąsiad.

„Zamieńmy się mieszkaniami. Po co ci trójpokojowe ...

1 godzina temu Wymieńmy mieszkania, po co ci trzypokojowe? rzekł sąsiad, jakby już dawno ustaliliśmy tę umowę. Mój syn i ja mieszkamy w przytulnym lokum, które odziedziczyłem po matce. To trzypokojowe mieszkanie, każde pomieszczenie odrębne, bez przejścia między ni...
Zima w azylu

Zima w azylu

rc.fm 1 godzina temu Mróz, brak prądu i codzienna walka o podstawowe warunki – tak wygląda zima w azylu dla psów na Zielonej Łące w gminie Pleszew, gdzie wolontariuszki każdego dnia opiekują się - aktualnie - jedenastoma psiakami. Po apelu w mediach społecznościowych...
Jest nas więcej? Szefowa USC: Statystyki demograficzne nie pokazują całej prawdy

Jest nas więcej? Szefowa USC: Statystyki demografi...

radiogorzow.pl 1 godzina temu Osób zamieszkałych w Gorzowie może być dużo więcej niż podają oficjalne statystyki. I to kilkanaście tysięcy więcej. Tak uważa kierowniczka Urzędu Stanu Cywilnego w Gorzowie. Mirosława Winnicka mówiła w Radiu Gorzów, iż wielu Polaków oraz obcokrajowc...
Na rodzinny obiad nie robię kotletów. Stawiam na soczystą pieczeń z chrupiącą skórką

Na rodzinny obiad nie robię kotletów. Stawiam na s...

1 godzina temu Gdy zapowiada się rodzina na obiad, choćby nie myślę o kotletach, które wymagają stałej obecności przy kuchence. Kupuję duży kawałek łopatki wieprzowej i wstawiam w brytfance do piekarnika. Mięso wychodzi soczyste w środku i rumiane z zewnątrz. Każdy...
Bez „trzeba” Antoni otworzył drzwi i zobaczył na kuchennym stole trzy talerze z zaschniętym makaronem, przewrócony kubek po jogurcie i otwarty zeszyt w kratkę. Plecak Kostka leżał pośrodku korytarza, Wiola siedziała na kanapie wpatrzona w telefon. Postawił torbę na podłodze, zdjął buty. Chciał coś powiedzieć o talerzach, ale nagle ścisnęło go zmęczenie, więc po prostu podszedł do stołu, wziął jeden talerz, zaniósł do zlewu. – Tata, zaraz pozmywam – rzuciła Wiola, nie podnosząc głowy. – Mhm. Odkręcił wodę, podstawił talerz pod strumień. Makaron rozmoknął, popłynął do odpływu. Zakręcił kran i stanął, patrząc na mokre naczynia. – Wioleta, gdzie jest Kostek? – U siebie. Robi matmę. – A ty? – Już wszystko zrobiłam. Wytarł ręce w ręcznik, wszedł do pokoju Kostka. Syn leżał na dywanie, podparty na łokciu, w zeszycie miał zapisane półtora zadania. – Cześć – powiedział Antoni. – Cześć. – Jak leci? – W porządku. – Lekcje? – Robię. Antoni przysiadł na brzegu łóżka. Kostek zerknął na niego kątem oka, po czym znów wpatrzył się w zeszyt. – Tata, co jest? – Sam nie wiem – powiedział Antoni. – Chyba jestem zmęczony. Naprawdę nie wiedział. Rano dzwoniła mama, kazała przyjechać i pomóc z szafą, potem w pracy narada ciągnęła się do szóstej, a w metrze stał przygnieciony do drzwi. Teraz siedział w pokoju Kostka i miał poczucie, iż nie chce rozmawiać o talerzach, lekcjach ani bałaganie. Że nie chce być tylko funkcją, co wraca do domu i się włącza. – Posłuchaj, zbieramy się wszyscy w kuchni – powiedział. – Razem. – Po co? – Pogadać. Kostek skrzywił się. – Znowu o tej dwójce z polskiego? – Nie. Po prostu porozmawiać. – Tata, nie skończyłem lekcji. – Dokończysz potem. Pięć minut. Wstał, wyszedł i zawołał Wiolę. Podniosła wzrok, westchnęła z niezadowoleniem. – Serio? – Serio. Rzuciła telefon na kanapę i poszła za nim. Kostek wyszedł z pokoju, stanął w progu kuchni, jakby się wahał. Antoni usiadł przy stole, odsunął zeszyt. Wiola naprzeciw, Kostek przysiadł na skraju krzesła. – Co się stało? – spytała Wiola. – Nic się nie stało. – To po co? Antoni spojrzał na nią, potem na Kostka. Kostek miał zaniepokojone oczy, jakby się czegoś obawiał. – Po prostu chcę pogadać – powiedział Antoni. – Szczerze. Bez „trzeba odrobić lekcje”, „trzeba pozmywać”, bez tego wszystkiego. – To znaczy, iż nie trzeba zmywać? – upewnił się ostrożnie Kostek. – Pozmywamy potem. Mówię o czymś innym. Wiola skrzyżowała ręce na piersi. – Dziwny jesteś dziś. – Jestem – zgodził się. – Chyba mam już dość udawania, iż wszystko gra. Zamilkli. Szukał słów, ale miał w głowie pustkę. – Nie wiem, jak to powiedzieć – zaczął. – Ale wydaje mi się, iż wszyscy udajemy. Przychodzę, wy udajecie, iż wszystko w porządku, ja udaję, iż wierzę. Rozmawiamy o szkole, o jedzeniu, a tak naprawdę wcale nie rozmawiamy. – Tata, przytłaczasz nas – powiedziała Wiola cicho. – Po co? – Nie wiem. Może dlatego, iż sam sobie nie radzę i boję się, iż i wy sobie nie radzicie, tylko ja choćby nie wiem, z czym. Kostek zmarszczył brwi. – Ja sobie radzę. – Na pewno? – Antoni spojrzał na niego. – To czemu od dwóch tygodni zasypiasz po północy? Kostek zamilkł, zapatrzył się w stół. – Słyszę, jak się wiercisz – powiedział Antoni. – Rano wyglądasz, jakbyś całą noc nie spał. – Po prostu nie chce mi się spać. – Kostek. – No co „Kostek”? – Powiedz szczerze. Kostek wzruszył ramionami i odwrócił się. – W szkole wszystko gra. Lekcje robię. Czego jeszcze? Wiola wtrąciła się: – Tata, czemu go przepytujesz? – Nie przepytuję. Chcę zrozumieć. – A on nie chce mówić. Ma do tego prawo. Antoni spojrzał na nią. – Okej. To ty powiedz, jak się czujesz. Uśmiechnęła się krzywo. – Ja? Świetnie. Uczę się, spotykam się z koleżankami, wszystko jak trzeba. – Wiolu. Zamilkła, odwróciła wzrok. – No co? – Od miesiąca prawie nie wychodzisz z domu. Koleżanki dwa razy cię zapraszały, odmówiłaś. – No i co z tego? Nie miałam ochoty. – Dlaczego? Zacisnęła usta. – Bo mam ich dość, ich gadania o chłopakach i innych bzdurach. Wystarczy? – Wystarczy – powiedział. – Mam tylko wrażenie, iż jesteś smutna. Otrząsnęła głową, jakby coś strząsała. – Nie jestem smutna. – Dobrze. Zamilkł. W kuchni zrobiło się cicho, tylko lodówka szumiała. – Słuchajcie – powiedział powoli – nie chcę was teraz wychowywać. I nie chcę, żebyście mnie pocieszali. Powiem prosto: boję się. Codziennie. Boję się, iż zabraknie pieniędzy, boję się, iż babcia zachoruje i nie powie, boję się, iż mnie zwolnią w pracy. Boję się, iż wy coś przeżywacie, a ja tego nie zobaczę, bo jestem zbyt zajęty sobą. I mam dość udawania, iż wszystko pod kontrolą. Wiola mrugnęła, spojrzała na niego uważnie. – Ale ty jesteś dorosły – powiedziała cicho. – Powinieneś sobie radzić. – Wiem. Ale nie zawsze sobie radzę. Kostek podniósł głowę. – A co, jeżeli sobie nie poradzisz? – Nie wiem – szczerze odpowiedział Antoni. – Może będę musiał poprosić o pomoc. – Kogo? – Na przykład was. Kostek się zmarszczył. – Ale my jesteśmy dziećmi. – Jesteście dziećmi, tak. Ale też częścią tej rodziny. Czasem po prostu potrzebuję, żebyście mi powiedzieli prawdę. Nie „wszystko dobrze”, tylko jak jest naprawdę. Wiola przesunęła dłonią po stole, zbierając niewidzialne okruszki. – A po co chcesz wiedzieć? – Żebym nie był sam. Spojrzała na niego i zobaczył w jej oczach jakieś zrozumienie. – Boję się iść do szkoły – powiedział nagle Kostek. – Jeden chłopak ciągle mówi, iż jestem głupi. Codziennie to powtarza. I wszyscy się śmieją. Antoni poczuł ścisk w piersiach. – Jak on ma na imię? – Nie powiem. I tak pójdziesz rozmawiać i będzie gorzej. – Nie pójdę. Obiecuję. Kostek spojrzał na niego nieufnie. – Naprawdę? – Naprawdę. Ale chcę, żebyś wiedział, iż nie jesteś sam. Kostek kiwnął głową i spuścił wzrok. – Nie jestem sam. Mam Kubę, jest spoko. Siedzimy razem. – Dobrze. Wiola westchnęła. – Nie chcę iść do liceum – powiedziała cicho. – Wszyscy pytają, gdzie pójdę, a ja nie wiem. W ogóle nie wiem. I wydaje mi się, iż nigdzie nie pójdę, bo się na niczym nie znam. – Wiola, masz czternaście lat. – I co z tego? Wszyscy już wiedzą. Ja nie. – Nie wszyscy. – Wszyscy, których znam. Zamilkł na chwilę. – Ja w twoim wieku chciałem być geologiem. Potem zmieniłem zdanie. Potem jeszcze raz. I teraz robię coś zupełnie innego, niż myślałem. – I jak, dobrze? – Różnie. Czasem dobrze, czasem ciężko. Ale tak to jest – życie nie musi być zaplanowane na starcie. Wiola skinęła głową, choć niepewnie. – Po prostu wszyscy mówią, iż trzeba się zdecydować. – Wszyscy mówią – przytaknął. – Ale to ich słowa, nie twoje. Spojrzała na niego i prawie się uśmiechnęła. – Jesteś dziś inny. – Zmęczyło mnie bycie idealnym. Kostek parsknął. – Mogę ci coś zapytać? – Jasne. – Ty naprawdę się boisz? – Tak. – A co robisz, gdy się boisz? Antoni zamyślił się. – Wstaję rano i robię coś. choćby jak nie wiem, czy to dobrze. Po prostu coś robię. Kostek kiwnął głową. – Rozumiem. Siedzieli chwilę w ciszy. Antoni patrzył na nich i wiedział, iż niczego nie rozwiązał, nie dał gotowej odpowiedzi, nie zabrał niepokoju. Ale coś się zmieniło: pokazał im, iż może być nie tylko funkcją, ale człowiekiem, i oni odpowiedzieli tym samym. – Dobra – powiedziała Wiola, wstając. – Trzeba pozmywać. – Pomogę – odezwał się Kostek. – Ja też – dołączył Antoni. Wstali, Wiola odkręciła kran, Kostek podał gąbkę, Antoni wziął ścierkę do wycierania. Pracowali w milczeniu, ale to była inna cisza niż zwykle. Nie pustka, tylko coś, co wypełniało. Kiedy ostatni talerz wylądował na suszarce, Wiola wytarła ręce i spojrzała na ojca. – Tata, możemy tak jeszcze pogadać? Kiedyś. – Pewnie – odpowiedział. – Kiedy tylko będziesz chciała. Skinęła głową i wyszła do siebie. Kostek został jeszcze chwilę, podreptał w miejscu. – Dzięki, iż nie pójdziesz do niego – powiedział. – Ale jeżeli będzie źle, powiesz mi? – Powiem. – To chodź dokończyć matmę. Poszli do pokoju Kostka, usiedli razem na dywanie. Antoni wziął zeszyt, spojrzał na zadania. Kostek przysunął się bliżej i zaczęli rozwiązywać wspólnie, spokojnie, prawie jak zawsze. Ale teraz Antoni wiedział, iż za tymi zadaniami jest chłopak, który się boi, i iż on, Antoni, może być nie tylko tym, kto sprawdza, ale kimś, kto też się boi i mimo wszystko wstaje rano. To było niewiele, ale to był początek.

Bez „trzeba” Antoni otworzył drzwi i zobaczył na k...

1 godzina temu Bez trzeba Marek otworzył drzwi i już od progu zobaczył na kuchennym stole trzy talerze z zaschniętym makaronem, przewrócony kubek po jogurcie i rozłożony zeszyt w kratkę. Plecak Kuby leżał na środku przedpokoju, a Zosia siedziała na kanapie, zapatrz...
To jedyna Polka w tym zawodzie. O dobrym chlebie wie wszystko

To jedyna Polka w tym zawodzie. O dobrym chlebie w...

1 godzina temu Na liście niecodziennych zawodów związanych z jedzeniem widnieje bread sommelier. W Polsce tym tytułem poszczycić się może zaledwie jedna osoba. Aleksandra Bednarek to ekspertka, która uczy, jak zrobić dobry zakwas i zaraża miłością do chleba. Udowad...
Prawdziwa wartość ojca – historia o tym, jak trudno wybrać rodzinę po rozwodzie i zaakceptować nowego męża mamy, gdy tata zawsze wydaje się lepszy

Prawdziwa wartość ojca – historia o tym, jak trudn...

1 godzina temu Michał, musimy porozmawiać. Aldona z nerwowością wygładzała obrus na stole, przesuwając palcami po niewidocznych fałdach. Jej dłonie drżały, zdradzając napięcie, które kryła pod spokojnym głosem. Michał siedział naprzeciwko, zapatrzony w telefon. Jeg...
Straż Miejska wspiera osoby bezdomne w mroźne noce

Straż Miejska wspiera osoby bezdomne w mroźne noce...

1 godzina temu Częstochowska Straż Miejska dostarczała ciepłe posiłki osobom w kryzysie bezdomności podczas mroźnych weekendowych nocy. W nocy z piątku na sobotę, z soboty na niedzielę oraz z niedzieli na poniedziałek Straż Miejska w Częstochowie, we współpracy z P...
Pranie na stacji paliw? Ależ proszę. Orlen testuje nowe usługi pozapaliwowe. Jest jednak spory problem

Pranie na stacji paliw? Ależ proszę. Orlen testuje...

1 godzina temu Już od dawna na stacjach paliw należących do Orlenu można dobrze zjeść, napić się naprawdę dobrej kawy czy umyć samochód. W tej chwili spółka idzie o krok dalej. w tej chwili na stacjach paliw realizowane są testy nowych usług pozapaliwowych. Koncern...
Ząbkowice Śląskie. Pomóż innym, oddaj krew

Ząbkowice Śląskie. Pomóż innym, oddaj krew

2 godzin temu Powiat Ząbkowicki. Krew lub jej składniki mogą oddawać osoby od 18 do 65 roku życia, które ważą co najmniej 50 kilogramów i są zdrowe. Co ważne, obowiązują przepisy, które uprawniają honorowego krwiodawcę do dwóch dni zwolnienia z pracy z...
Co jeść, by spać lepiej?Zaskakujące produkty spożywcze, które mogą poprawić jakość twojego odpoczynku

Co jeść, by spać lepiej?Zaskakujące produkty spoży...

2 godzin temu Niemal każdy zna ten scenariusz: obfita, późna kolacja, a rano budzimy się zmęczeni i rozdrażnieni. Odpowiedzialność za to ponosi nie tylko ciężkostrawny posiłek, ale także wybór produktów, które pojawiają się na naszych talerzach. Coraz więcej badań...
Dziś ta zupa kojarzona jest z górskimi karczmami. W PRL-u robiła ją niemal każda gospodyni

Dziś ta zupa kojarzona jest z górskimi karczmami. ...

2 godzin temu W PRL, zwłaszcza zimą, w wielu polskich domach na kuchni pojawiał się wielki gar z rozgrzewającą kwaśnicą albo po prostu zupą z kiszonej kapusty. Różnie się na nią mówiło i być może każda gospodyni miała swój przepis – z...
Krótka historia JSW. Oto, jak politycy ze związkami doprowadzili na skraj bankructwa węglowego giganta

Krótka historia JSW. Oto, jak politycy ze związkam...

2 godzin temu Zarząd spółki bez doświadczenia, miliony na doradców od restrukturyzacji i polityczna „kiełbasa” dla pracowników w formie zbyt wysokich płac to - jak informuje poniedziałkowa „Rzeczpospolita” - przyczyny tragicznej sytuacji w Jastrzębskiej Spółki Węg...
Mąż przyprowadził koleżankę na nasz wigilijny stół, a ja poprosiłam ich oboje, by się wynieśli

Mąż przyprowadził koleżankę na nasz wigilijny stół...

polregion.pl 2 godzin temu A gdzie położyłeś serwetki? Przecież prosiłam, żeby wyjąć te z delikatnym srebrnym wzorem, lepiej pasują do obrusu powiedziała po cichu Grażyna, nie odwracając się od kuchennych blatów, krojąc cytrynę cieniutko jak pergamin. Jej mąż, Edward, zwykle j...
POŻAROWY ŻART, KTÓRY DODAŁ OGNIU EMOCJI!

POŻAROWY ŻART, KTÓRY DODAŁ OGNIU EMOCJI!

2 godzin temu Niech twoja żona pójdzie na wsi na dom rodzinny, rozkazała z kuchni teściowa, Irena Pawłowa. Do mnie przyjeżdżają przyjaciółka i jej córka. Planują pobyt na tydzień, a może i dłużej. Spojrzałem na żonę, Bognę, która była równie zszokowana. Mamo,...
Zamiast zwykłych placuszków robię te. Napakowane białkiem, idealne na lekkie śniadanie

Zamiast zwykłych placuszków robię te. Napakowane b...

2 godzin temu Mięciutkie, słodkie, a dodatkowo wypełnione białkiem placuszki są idealne na lekkie śniadanie lub przekąskę. To prawdziwa gratka dla tych, którzy wolą zacząć dzień na słodko, a równocześnie dbają o wartościowe posiłki.
Ostatnie lato w rodzinnym domu – powrót Władka na wieś, naprawa starego domu i trzy tygodnie z rodziną, by odzyskać dawne więzi, zanim nadejdzie jesień decyzji

Ostatnie lato w rodzinnym domu – powrót Władka na ...

2 godzin temu Ostatnie lato w domu Wiesław przyjechał w środę, gdy słońce już przygrzewało dach tak mocno, iż eternit zaczął strzelać od ciepła. Furtka odpadła z zawiasów jeszcze trzy lata temu przeszedł nad nią i stanął przed gankiem. Trzy schodki: dolny...
Mamo, dobrze się bawiłyście na naszej działce, ale czas wracać do domu!” – synowa przepędziła teściową ze swojego ogródka

Mamo, dobrze się bawiłyście na naszej działce, ale...

2 godzin temu Mamo, dobrze się bawiliście na naszej działce, a teraz wracajcie do siebie! synowa wypędziła teściową ze swojego ogródka. Magda wciąż nie mogła uwierzyć w to, co się działo. Czyżby wreszcie mieli własną działkę! Marzyli o tym przez całe dziesięć...
Suwalska Specjalna Strefa ekonomiczna S.A. rozpoczęła rok wydaniem trzech decyzji o wsparciu

Suwalska Specjalna Strefa ekonomiczna S.A. rozpocz...

2 godzin temu W pierwszych dniach stycznia SSSE S.A. wydala trzy decyzje o wsparciu nowej inwestycji. Otrzymali ją: Schneider Polska -Technika Samochodowa i Kontenerowa Sp. z o.o., Animex Foods sp. z o.o. oraz Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe „CYMES” Adam Ołó...
Zamieszkają u ciebie “tylko na chwilę”: Opowieść o rodzinnej przysłudze, która zamienia własną trzypokojową mieszkanie w pole bitwy o granice, spokój i osobistą przestrzeń

Zamieszkają u ciebie “tylko na chwilę”: Opowieść o...

2 godzin temu Słuchaj, córeczko, mam sprawę… Oliwia już szykowała się na długą pogawędkę. Kiedy mama zaczynała z tym swoim rozciągniętym słuuuchaaj, wiadomo było, iż lepiej zacząć mentalnie robić popcorn bo nic dobrego z tego nie wyniknie. Pamiętasz Martynę, córkę...
– A teraz marsz do kuchni! – usłyszałam od męża i nie wytrzymałam

– A teraz marsz do kuchni! – usłyszałam od męża i ...

2 godzin temu A nuże, idź do kuchni! usłyszałam od męża i nie wytrzymałam. Wiera wpatrywała się w ekran telefonu. Andrzej napisał po raz czwarty w ciągu pół godziny: Głupeczko, odbierz słuchawkę. Siedziała za kierownicą samochodu szkoły jazdy instruktor tłumaczył ...
Targi Sadownictwa i Warzywnictwa ze zmianami dla zwiedzających

Targi Sadownictwa i Warzywnictwa ze zmianami dla z...

2 godzin temu Po raz czwarty Oficyna Wydawnicza Oikos zorganizuje w Targach Kielce Targi Sadownictwa i Warzywnictwa. Edycja 2026 niesie dla zwiedzających kilka zmian.
Nowy unijny podatek węglowy od stycznia! Sprawdź co drożeje i jak ochronić swój budżet.

Nowy unijny podatek węglowy od stycznia! Sprawdź c...

2 godzin temu Z dniem pierwszego stycznia dwa tysiące dwudziestego szóstego roku zakończył się okres przejściowy i wszedł w życie pełny mechanizm opłat w ramach unijnego cła węglowego CBAM, który nakłada obowiązek płacenia za emisję dwutlenku węgla przy imporcie k...
Zapomnij o Thermomixie. W Lidlu jest ponad 8 razy taniej

Zapomnij o Thermomixie. W Lidlu jest ponad 8 razy ...

2 godzin temu Marzysz o Thermomixie, ale kwota 6669 zł jest dla Ciebie zbyt wysoka? W takim razie leć do Lidla. Tam podobny sprzęt kupisz ponad 8 razy taniej.Polska jest drugim co do wielkości rynkiem sprzedaży Thermomixów. Więcej robotów kuchennych sprzedaje się....
Nowa restauracja w Łodzi. Nie zjemy tu tradycyjnego schabowego z ziemniakami

Nowa restauracja w Łodzi. Nie zjemy tu tradycyjneg...

3 godzin temu Wkrótce w Łodzi otworzy się nowa restauracja. Będzie to azjatycki street food, gdzie w formie bufetu będzie można wybrać i skomponować własne danie. Azjatycki street food w Łodzi. Nowa restauracja w Łodzi Restauracja "Asia Mama" otworzy się w Porcie...
Pyszny obiad na poniedziałek. Podajemy przepis, Ty gotujesz. Rozgrzewająca, ekspresowa zimowa fasolowa

Pyszny obiad na poniedziałek. Podajemy przepis, Ty...

3 godzin temu Zupa fasolowa to polska klasyka. Danie, które przygotowuje się szybko, jest odżywcze i regenerujące. Jest przy tym naprawdę niedroga. Na zimowy poniedziałek proponujemy pyszną zupę fasolową.
Czas dla siebie: Odkryj równowagę w codziennym życiu

Czas dla siebie: Odkryj równowagę w codziennym życ...

3 godzin temu Czas dla siebie U Natalii budzik dzwonił o szóstej trzydzieści, choć mogła wstać później. Ustawiała go nie z potrzeby, a z obawy, iż nie zdąży rozkręcić dnia. Gdy dom jeszcze milczał, udało jej się wrzucić pranie, przygotować mężowi pojemnik...
TV Samsung 32 cale

TV Samsung 32 cale

kamienskie.info 3 godzin temu Sprzedam w dobrym stanie Telewizor Samsung UE32J5100AWXXH 32-calowy model LED Full HD (1920×1080) z tunerami DVB-T/C (potrzebny dodatkowo tuner DVB-T2) oferujący 2 złącza HDMI i 1 USB, dźwięk DTS Studio Sound, częstotliwość odświeżania 50 Hz (Motion ...
Te rzeczy zagracają kuchnię. Trudno się ich pozbyć, a wcale nie pomagają

Te rzeczy zagracają kuchnię. Trudno się ich pozbyć...

3 godzin temu Kuchnia wiele mówi o domownikach, choćby jeżeli na pierwszy rzut oka wydaje się schludna. Często to drobne detale sprawiają, iż wnętrze traci funkcjonalność i estetykę. Niektóre przedmioty trafiają do kuchni automatycznie, choć w praktyce bardziej pr...
Prosty przepis na domowe pączki. Receptura mistrza cukierniczego z PRL

Prosty przepis na domowe pączki. Receptura mistrza...

4 godzin temu Karnawał czas-start! Barwny czas w roku najlepiej powitać smakowitymi, domowymi wypiekami. W tym czasie królują przede wszystkim pączki. jeżeli planujesz je zrobić samodzielnie, wypróbuj sprawdzony przepis mistrza cukierniczego PRL. Wyjdą miękkie i p...
Dar ratującego światła: jak spotkanie na przystanku autobusowym przywróciło moją córkę do życia

Dar ratującego światła: jak spotkanie na przystank...

4 godzin temu Dom uzdrowienia: jak spotkanie na przystanku autobusowym przywróciło życie mojej córceGdy urodziłam naszą córeczkę z Ionen, cały personel szpitalny nie mógł przestać się nią zachwycać. Była niczym anioł maleńka twarz o delikatnych rysach, nos jak gro...
Na kolacji wigilijnej, przy wszystkich zebranych, moja córka powiedziała: „Mamo, twoje potrzeby są na ostatnim miejscu.”

Na kolacji wigilijnej, przy wszystkich zebranych, ...

4 godzin temu Świąteczny obiad, przy wszystkich zgromadzonych przy stole, moja córka wpatrując się we mnie, wyrzekła słowami, które rozdarły ciszę: Mamo, twoje potrzeby są na końcu. Twoje potrzeby przychodzą ostatnie. Potem dodała jeszcze, iż chce, byśmy pamiętali...
Odejdź, Kostek Talerze z wystygłą kolacją wciąż stały na stole. Marzena patrzyła na nie, nie widząc ich wcale. Za to doskonale widziała cyfry na zegarze, które powoli, jakby na złość, przesuwały się do przodu. 22:47. Kostek obiecał być na dziewiątą. Jak zwykle… Telefon milczał. Marzena już się nie złościła. Wszystko, co tliło się w niej jeszcze żywego, wypaliło się do cna, zostawiając tylko chłodne zmęczenie. Około wpół do dwunastej w zamku przekręcił się klucz. Marzena choćby nie odwróciła głowy. Siedziała na kanapie, opatulona kocem, i wpatrywała się w jeden punkt. – Cześć, kochanie. Przepraszam, praca mnie zatrzymała – w zmęczonym głosie zabrzmiały fałszywe nuty energii. Kostek zawsze tak mówił, gdy kłamał. Podszedł, pochylił się, żeby pocałować ją w policzek. Marzena odsunęła się odruchowo. Ledwo zauważalnie, ale on to poczuł. – Coś się stało? – zapytał, zdejmując szalik. – Pamiętasz, jaki dziś dzień? – Marzena mówiła cicho, bez cienia życia. Na chwilę się zawahał, myśląc. – Środa. A co? – Dzisiaj są urodziny mojej mamy. Mieliśmy pojechać do niej z tortem. Obiecałeś. Twarz Kostka zmieniła się natychmiast. Uśmiech zniknął, pojawiła się wina i panika. – Boże, Marzenko, zupełnie zapomniałem. Wybacz, praca… zawaliło się wszystko. Zadzwonię do niej jutro, obiecuję. Poszedł do kuchni. Marzena słyszała, jak buszuje przy lodówce, jak brzęczy talerzami. Zawsze się ratował taką gorączką – łatwiej było ukryć się przed trudnymi pytaniami. Ale dziś nie zamierzała mu odpuszczać. Wstała, podeszła do drzwi kuchni. – Kostek, z kim dziś tak „siedziałeś” w pracy do jedenastej wieczorem? Odwrócił się. Ręka z mlekiem lekko zadrżała: – Z zespołem. Startujemy nowy projekt, terminy gonią. Wiesz, jak jest. – Wiem – skinęła głową. – I wiem też, iż o trzeciej dzwoniłeś i mówiłeś: „Ela, rozumiem wszystko, ale muszę to naprawić”. Ela. Elżbieta. Jego była żona. Duch, który mieszkał z nimi przez trzy lata. Duch, od którego czuć było chłodem niewypowiedzianych żalów. Kostek pobladł. – Podsłuchiwałaś? – Nie musiałam podsłuchiwać. W łazience tak głośno rozmawiałeś przez telefon, iż wszystko słyszałam. Odłożył mleko na stół i ciężko usiadł. – To nie to, co myślisz. https://clck.ru/3R8onP – To co powinnam myśleć? – głos Marzeny po raz pierwszy zabrzmiał jakąkolwiek emocją. – Że od pół roku jesteś nerwowy? Wieczorami znikasz? Patrzysz na mnie, jakbyś mnie nie widział?! Chcesz ją odzyskać? Powiedz wprost. Wytrzymam. Kostek patrzył na swoje dłonie. Silne, sprawne dłonie, które potrafią naprawić każdy mechanizm, ale nie zbudowały szczęścia. – Nie zamierzam do niej wracać – wyszeptał. – To co? Znów z nią sypiasz? – Nie! – w jego oczach pojawiła się taka szczerość i rozpacz, iż Marzena przez chwilę zwątpiła w swoje oskarżenia. – Marzenko, uwierz, nic podobnego. – To co?! Co tam naprawiasz?! – prawie krzyczała. – Spłacasz jej długi? Rozwiązujesz jej problemy? Żyjesz jej życiem zamiast swoim ze mną? Kostek milczał. Słowa, które Marzena tłumiła tyle czasu, wylały się strumieniem. – Idź, Kostek. Idź do niej, jeżeli jest ci taka potrzebna. Albo do kogo chcesz. Naprawiaj, co chcesz. Tylko mnie już zostaw w spokoju. Nie mogę tak dłużej. I nie chcę. Chciała wyjść, ale Kostek wstał i zastąpił jej drogę: – Nie mam dokąd iść! Nie mam żadnej Eli! Ani nowej, ani starej! Sam nie wiem, co się dzieje! Po prostu… chcę coś naprawić! Odwrócił się, przełykając ślinę. – Nie mów zagadkami – ledwo wydusiła Marzena. – Pytałaś, co naprawiam? – Kostek nie wytrzymał, – Siebie naprawiam! Próbuję. I nie umiem. Widzisz? Ty nie jesteś nią. Jesteś cierpliwsza, lepsza, wierzyłaś we mnie, gdy sam w siebie nie wierzyłem. Z tobą powinno mi się udać. Ja miałem się udać – nowy, lepszy. Ale nie wychodzi! Zapominam o urodzinach, znikam w pracy, choć wiem, iż czekasz. Milczę. Patrzę ci w oczy i widzę, jak gaśnie w nich światło. Tak samo, jak w jej oczach kiedyś. Marzena milczała. – Nie chcę szukać innej – mówił dalej Kostek cicho – boję się, iż znów będzie to samo. Znów coś ważnego przeoczę. Znów doprowadzę do łez, rozpaczy albo nienawiści. Nie potrafię… być mężem. Nie umiem żyć razem… Dzień po dniu. Bez dram, bez kłótni. Wszystko niszczę wokół siebie. Dlatego żyję, jakbym chodził po linie i bał się potknięcia. A ty… Ty przy mnie też jesteś jakby martwa… Kostek spojrzał na Marzenę. Tym razem jego wzrok był zagubiony, ale szczery: – Tak więc problem nie jest w tobie. Nie w Eli. Problem jest we mnie… Marzena wysłuchała tej chaotycznej spowiedzi i zrozumiała: Kostek jej nie zdradził z inną kobietą. Zdradził ze swoim strachem. Nie jest złoczyńcą, to po prostu zagubiony człowiek, który nie wie, jak dalej żyć. – I co teraz, Kostek? – zapytała bez wyrzutu. – Uświadomiłeś to sobie. I co dalej? – Nie wiem – szczerze wyznał. – To się sam ze sobą rozlicz – wyrwało jej się. – Idź do psychologa, zakop się w książkach, uderz głową w ścianę – zrób cokolwiek. Przestań kręcić się w kółko i szukać magicznego guzika do naprawy życia. Takiego guzika nie ma. Jest tylko praca. Nad sobą. Idź, zrób to. Sam. Beze mnie. Wyszła z kuchni, przeszła obok niego do przedpokoju i założyła płaszcz. *** Drzwi się zamknęły. Kostek został sam w ciszy, przerywanej jedynie stukotem deszczu. Podszedł do okna, zobaczył, jak sylwetka Marzeny znika w deszczowej ciemności i poczuł niewyobrażalny ciężar. Ciężar tego, co z nim zostało. Jego porażka już nie była duchem. Była tu, w tym pustym mieszkaniu, w wystygłej kolacji, w jego rękach, które niczego nie potrafiły zatrzymać. I zamiast biec za Marzeną, sięgnął po butelkę koniaku…

Odejdź, Kostek Talerze z wystygłą kolacją wciąż st...

4 godzin temu Talerze z niedojedzoną kolacją wciąż stały na stole. Malwina patrzyła na nie, nie widząc ich naprawdę. Miała przed oczami tylko liczby na zegarze, które przesuwały się powoli, złośliwie. 22:47. Kostek obiecał, iż będzie koło dziewiątej. Jak zwykle Te...
Nie zasłużyłaś – Historia Ksenii, która po rozwodzie Andrzeja chciała przywrócić mu wiarę w miłość, starała się być dla jego syna drugą mamą i latami poświęcała się dla ich wspólnego szczęścia, aż pewnego dnia zrozumiała, iż została tylko wykorzystywana, i postanowiła wybrać siebie, zostawiając za sobą toksyczny związek w sercu Warszawy

Nie zasłużyłaś – Historia Ksenii, która po rozwodz...

polregion.pl 4 godzin temu Nie zasłużyłaś Wydawało mi się, iż po rozwodzie już nigdy nikomu nie zaufam mówił Andrzej, obracając w dłoniach pustą filiżankę po espresso. W jego głosie słyszałam autentyczne drżenie, które sprawiło, iż mimowolnie pochyliłam się w jego stronę. Wies...
Katowice uruchamiają nową stronę o neonach. Jest mapa Szlaku Neonów i galeria współczesnych realizacji

Katowice uruchamiają nową stronę o neonach. Jest m...

4 godzin temu Katowice porządkują neonową historię miasta i przenoszą ją do sieci. Wystartowała nowa miejska strona poświęcona katowickim neonom – z opisami, zdjęciami i lokalizacjami punktów Szlaku Neonów, czyli miniaturowych rekonstrukcji dawnych świetlnych rekl...
Nagłe wezwanie: ambulans dotarł w kilka minut

Nagłe wezwanie: ambulans dotarł w kilka minut

polregion.pl 4 godzin temu Karetka przyjechała w kilka minut, ale dla Anny te chwile wydawały się wiecznością. Między przytomnością a nieświadomością, jedynym łącznikiem z rzeczywistością był obcy, ale stanowczy głos Roberta. „Trzymaj się, pani, wszystko będzie dobrze. Dzieci ...
Choć wygląda jak typowa szynka, nie ma w niej grama mięsa. Ten przepis zaskakuje na każdym etapie

Choć wygląda jak typowa szynka, nie ma w niej gram...

5 godzin temu Czegoś takiego jeszcze u nas nie było. Choć na pierwszy rzut oka pyszności z piekarnika wyglądają jak pieczona szynka, prawda jest zupełnie inna. Jak się okazuje, wegańska alternatywa przygotowana na bazie tofu ma wiele do zaoferowania. Zresztą sam s...
Mam 45 lat i przestałam przyjmować gości w swoim domu.

Mam 45 lat i przestałam przyjmować gości w swoim d...

5 godzin temu Mam 45 lat i nie przyjmuję już gości w domu. Niektórzy ludzie zapominają, iż kiedy przychodzą w nieobczy, są gośćmi zachowują się nieczułe, dawają rozkazy i nie śpieszą się, żeby wrócić do własnych czterech kątów. Kiedyś byłem królem gościnności,...
Jesteś Moim Szczęściem? Szczerze mówiąc, nigdy nie zamierzałam wychodzić za mąż. Gdyby nie wytrwałe zaloty mojego przyszłego męża, przez cały czas byłabym wolna jak ptak. Artur był jak szalony motyl – krążył wokół mnie, nie spuszczał z oka, spełniał każdą zachciankę, dmuchał choćby na okruszki… Jednym słowem, poddałam się. Wzięliśmy ślub. Artur od razu stał się kimś swojskim, bliskim i kochanym. Przy nim było wygodnie i łatwo – jak w domowych kapciach. Rok później urodził się nasz syn, Świętosław. Mąż pracował w innym mieście, wpadł do domu raz w tygodniu. Zawsze przywoził mi i Świętosławowi przysmaki z wyjazdu. Pewnego razu, gdy przygotowałam się do prania rzeczy męża, przeglądałam kieszenie – miałam taki nawyk. Kiedyś uprałam jego prawo jazdy… Od tamtej pory dokładnie sprawdzam każdą wypukłość kieszeni przed praniem. Tym razem z jego spodni wypadła kartka, złożona w czworo. Rozwinęłam ją i przeczytałam. Była tam długa lista przyborów szkolnych (to był sierpień). Na końcu dziecięcym pismem dopisano: „Tato, przyjedź szybko.” Tak mój mąż „bawi się na boku”! Bigamista! Zamiast urządzać awanturę, zabrałam torbę – pod pachę, synka (nie miał jeszcze trzech lat) – za rączkę i wybrałam się do mamy, na długo. Mama wydzieliła nam pokoik: – Zamieszkajcie tu, aż się pogodzicie. W głowie pojawiła się myśl o zemście na niewdzięcznym mężu. Przypomniałam sobie o koledze z klasy, Romku. To właśnie z nim „zaromansowałam”! Romek zabiegał o mnie jeszcze w szkole i po niej. Zadzwoniłam. – Cześć, Romku! Jeszcze kawaler? – zaczęłam z daleka. – Nadka? Cześć! Jak to, czy kawaler… Może się spotkamy? – ożywił się Romek. Ten nieplanowany romans trwał pół roku. Artur co miesiąc przynosił synowi alimenty – przekazywał je mojej mamie i znikał. Wiedziałam, iż mąż mieszka z Kają Ewszewską. Miała córkę z pierwszego małżeństwa. Kaja nalegała, żeby mała mówiła do Artura „tato”. Cała trójka mieszkała w naszym mieszkaniu. Gdy tylko Kaja dowiedziała się, iż od niego odeszłam, natychmiast przeprowadziła się z córką do Artura z innego miasta. Kaja ubóstwiała Artura, robiła mu wełniane skarpetki, swetry, gotowała syte obiady. O tym wszystkim dowiedziałam się później. Całe życie będę wypominać mężowi Kaję Ewszewską. Wtedy wydawało mi się, iż nasz związek się wypalił i wszystko legło w gruzach… …Jednak gdy spotkaliśmy się na kawie (rozmawialiśmy o rozwodzie), nagle nadeszły miłe wspomnienia. Artur wyznał mi nieziemską miłość, skruszony przepraszał. Sam nie wiedział, jak się pozbyć natrętnej Kaji. Ogromnie żal mi się go zrobiło. Pogodziliśmy się. Mąż wciąż nie wiedział o Romku. Kaja z córką wyjechały z naszego miasta na zawsze. …Minęło siedem lat szczęśliwego małżeństwa. Potem Artur miał wypadek samochodowy. Operacje nogi, rehabilitacja, chodzenie o lasce. Powrót do zdrowia zajął dwa lata. Wszystko strasznie wyczerpało męża. Zaczął mocno pić. Zupełnie stracił do siebie szacunek. Zamknął się w sobie. Trudno było na to patrzeć. Moje namowy nic nie dały – niszczył siebie i nas z synem. Odmawiał jakiejkolwiek pomocy. Za to w pracy pojawił się „ramię do wypłakania” – Paweł. Pocieszał mnie w palarni, spacerował po pracy, wspierał. Był żonaty, żona spodziewała się drugiego dziecka. Do dziś nie wiem, jak wylądowaliśmy w jednym łóżku. Absurd! Był o głowę niższy, drobny, w ogóle nie w moim typie! I ruszyło się! Paweł zabierał mnie na wystawy, koncerty, balety. Gdy jego żona urodzi córeczkę, Paweł się uspokoi, odejdzie z naszej firmy i zatrudni się gdzie indziej. Pewnie pomyślał o mnie – „z oczu, z serca”. Nie rościłam sobie do niego praw, więc łatwo go puściłam z powrotem do rodziny. Ten mężczyzna po prostu na chwilę zagłuszył moją duszę. Nie zamierzałam rozbijać cudzej miłości. A Artur pił dalej. …Za pięć lat przypadkiem spotkamy się z Pawłem. Zaproponuje mi małżeństwo, a mnie ogarnie wesołość. Mój Artur na krótko weźmie się w garść. Wyjedzie do Czech do pracy. W tym czasie będę wzorową żoną i troskliwą matką. Całym sercem myślę tylko o rodzinie. Artur wróci za pół roku. Zrobimy remont w mieszkaniu, kupimy sprzęt do domu, mąż odrestauruje samochód. Żyj i się ciesz. Ale nie! Mąż znów zacznie pić. Zaczęły się kręgi piekła. Artura do domu znosili koledzy. Sam nie mógł dotrzeć, czasem tylko się doczołgał… Często biegałam po okolicy, szukając „nieprzytomnego” męża. Znajdowałam go śpiącego na ławce, z wywróconymi, pustymi kieszeniami, ciągnęłam do domu. Bywało różnie… …Którejś wiosny stoję smutna na przystanku, wokół ptaszki świergoczą, słońce uśmiecha się szeroko, szczypie promieniami, a mnie nie cieszy nic z tej kwietniowej beztroski. Słyszę, jak ktoś szepcze mi do ucha: – Może mogę pomóc w Twoim kłopocie? Odwracam się. Boże! Jaki pachnący przystojniak! A ja miałam już 45 lat! Czy znów stanę się „jagodą”? Zawstydziłam się jak panna. Dobrze, iż przyjechał autobus – wskoczyłam gwałtownie i odjechałam „od grzechu.” Mężczyzna pomachał na pożegnanie. Cały dzień w pracy myślałam tylko o nim. Udałam się jeszcze parę tygodni – dla zasady… Ale Igor (tak miał na imię nieznajomy), jak czołg, uparcie pokonywał mój opór. Codziennie rano czekał na przystanku. Pilnowałam punktualności, wypatrywałam go z daleka. Igor, gdy mnie zobaczył, puszczał całusa z uśmiechem. Raz przyniósł pęk czerwonych tulipanów. Mówię mu: – No i co ja zrobię z kwiatami rano w pracy? Zaraz mnie wyśmieją koleżanki. Igor się uśmiechnął: – Oj, nie pomyślałem o takich „strasznych” konsekwencjach. Wręczył bukiet jakiejś babci, która z ciekawością obserwowała naszą scenkę. Babcia aż się odmłodziła! „Dzięki, syneczku! Życzę Ci ognistej kochanki!” Zaczerwieniłam się na jej słowa. Dobrze, iż nie życzyła młodej kochanki – zapadłabym się ze wstydu! Igor kontynuował: – A może, Nadka, zostaniemy razem „winni”? Nie pożałujesz. Powiem szczerze – propozycja była kusząca i w sam raz. Zwłaszcza, iż z mężem już dawno nie było więzi. Artur często leżał bezwładny w łóżku, pogrążony w alkoholu. Igor okazał się niepijącym, byłym sportowcem (miał 57 lat) i doskonałym rozmówcą. Rozwiedziony. Miał w sobie jakąś magnetyczną siłę! Wpadłam w tę miłosną przygodę po uszy! Była dla mnie jak wir namiętności. Trzy lata żyłam między domem, a Igorem. Moja dusza była wzburzona. Nie miałam siły, ani chęci się zatrzymać. Jednak gdy pojawiła się chęć zakończenia wszystkiego, ciągle brakowało mi siły. Jak mówią – dziewczyna „goni” chłopaka, a on nie chce odejść… Igor całkowicie zawładnął moją duszą i ciałem. Wiadomo, „polubi się towar – rozum się kończy.” Gdy był blisko, brakowało mi tchu! To było zamroczenie umysłu! Ale czułam, iż ta namiętność nie przyniesie dobrego. Miłości do Igora nie czułam. Wracałam wykończona (po gorącym kochanku) do domu i chciałam wtulić się w męża. Choć pijany, źle pachnący – był taki swojski i czysty! „Swój suchy chleb smaczniejszy niż cudze ciasto.” Myślałam, iż to właśnie jest prawda życia… A namiętność – od słowa „cierpieć.” I chciałam już „odcierpieć”, wyzdrowieć z Igora i wrócić do rodziny, zamiast beztrosko oddawać się przyjemnościom. Tak myślałam rozumem, a ciało biegło w słodką otchłań. Ciągle byłam zniewolona jedzącą wszystko namiętnością. Nie umiałam się powstrzymać. Mój syn wiedział o Igorze. Zobaczył nas w restauracji, gdy przyszedł tam z dziewczyną. Musiałam go przedstawić synowi. Uścisnęli sobie dłonie, ukłonili się. Wieczorem przy kolacji Świętosław patrzył pytająco. Czekał na wyjaśnienia. Zażartowałam, iż kolega zaprosił, by omówić nowy projekt. „No jasne, w restauracji,” – syn pokiwał głową. Nie potępiał mnie. Prosił tylko, żebym nie rozwodziła się z tatą. Mówił – może kiedyś się ogarnie. Czułam się jak zagubiona owieczka, która zbłądziła. Rozwiedziona przyjaciółka nakłaniała, żebym „odczepiła się od tych kochanków” i się opanowała. Słuchałam jej rad. Miała doświadczenie jako „testerka” trzeciego męża. Powtórzę – to były rady rozumu. Otrzeźwiłam się dopiero, gdy Igor podniósł na mnie rękę. To była ta granica. Dobrze, iż przyjaciółka ostrzegała: – Spokojnie jest, póki stoisz na brzegu… Zeszedł mi z oczu „welon”. Można powiedzieć – całkiem spadł! Świat nabrał kolorów! Trzy lata męki! Uff! Wolna! Igor długo będzie próbował mnie odzyskać. Będzie czekać – gdzie tylko się da, prosić na kolanach o przebaczenie… Ale będę nieugięta! Przyjaciółka mnie wycałuje, wręczy kubek z napisem „Jesteś adekwatna!” A co do Artura – wiedział o mojej grzesznej historii. Igor do niego dzwonił, opowiadał wszystko. Mój kochanek był pewny, iż odejdę z rodziny. Artur wyznał mi – – Słuchając wywodów Twojego adoratora, chciałem po cichu umrzeć. Przecież to moja wina! Sam! Straciłem żonę. Zamieniłem na „zielonego węża”. Idiota. Co mogłem Ci odpowiedzieć? …Od tamtej pory minęło dziesięć lat. Mamy z Arturem dwie wnuczki. Siedzimy pewnego dnia przy stole, popijamy kawę. Patrzę w okno. Artur delikatnie bierze mnie za rękę: – Nadka, nie oglądaj się za innymi. Ja jestem Twoim szczęściem! Wierzysz? – Oczywiście, wierzę, mój jedyny…

Jesteś Moim Szczęściem? Szczerze mówiąc, nigdy nie...

5 godzin temu JESTEM TWOIM SZCZĘŚCIEM? Szczerze mówiąc, nigdy nie planowałem się żenić. Gdyby nie wytrwałe zabiegi mojego przyszłego męża, pewnie przez cały czas latałbym wolny jak ptaszek. Wojtek był jak zwariowany motyl krążył wokół mnie, nie spuszczał z oka, ch...
Prawo do wyboru: Twoje decyzje, Twoje życie

Prawo do wyboru: Twoje decyzje, Twoje życie

5 godzin temu 9 listopada 2024, wtorek Wstałem minutę przed alarmem. Pokój jeszcze przygasał, a zza firanek wdzierało się szare, lutowe światło. Plecy bolały po nocnym kręceniu się w łóżku, palce lekko spuchnięte typowy poranek po kilku godzinach snu. Usiadłem na ...

Popularne

Berlińczycy odzyskują prąd po ataku lewicowych terrorystów

Berlińczycy odzyskują prąd po ataku lewicowych terrorystów

4 dni temu 173
Straż Miejska puka do drzwi, a Ty nie otwierasz? To błąd, który może skończyć się w sądzie. Drakońskie kary w 2026 roku

Straż Miejska puka do drzwi, a Ty nie otwierasz? To błąd, kt...

6 dni temu 155
Sprzedajesz działkę po dziadkach? W 2026 roku jeden ruch zmienia Cię w „firmę”. Fiskus żąda 23% VAT od transakcji, którą uważałeś za prywatną

Sprzedajesz działkę po dziadkach? W 2026 roku jeden ruch zmi...

4 dni temu 145
Zostawiasz auto „tylko na chwilę”? Straż Miejska nie ma litości. Za te błędy przy parkowaniu w 2026 roku zapłacisz więcej niż za paliwo do pełna

Zostawiasz auto „tylko na chwilę”? Straż Miejska nie ma lito...

5 dni temu 132
Wystawę prac dzieci „Maryja – Matką” można oglądać w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Ojca Pio. Ekspozycja towarzyszy Orszakowi Trzech króli (zdjęcia)

Wystawę prac dzieci „Maryja – Matką” można oglądać w kościel...

6 dni temu 130
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© Mój Powiat 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.