Porównanie wydatków inwestycyjnych z przełomu wieków do dzisiejszych realiów finansowych pokazuje gigantyczny skok skali budżetowej gminy Gdów. Zmiana ta wynika nie tylko z naturalnej inflacji, ale przede wszystkim z wejścia Polski do Unii Europejskiej oraz dynamicznego napływu nowych mieszkańców.
Roczny budżet inwestycyjny gminy w latach 1998-2002 oscylował wokół kilku milionów złotych (w ujęciu nominalnym). Inwestycje rzędu 1–2 mln zł, takie jak budowa kilkunastu kilometrów kanalizacji, stanowiły wówczas potężny wysiłek finansowy całego samorządu. w tej chwili gmina Gdów uchwaliła budżet inwestycyjny, przeznaczając na wydatki majątkowe blisko 22 miliony złotych. Dla porównania, rok wcześniej (w 2025 roku) pula na inwestycje wynosiła ponad 16 mln zł.
W latach 1998-2002 całościowe roczne wydatki gminy Gdów wynosiły kilkanaście milionów złotych. w tej chwili całkowite planowane wydatki gminy sięgają 147,5 miliona złotych. Z tej kwoty wydatki bieżące (m.in. utrzymanie szkół, urzędów, pensje) pochłaniają ok. 125,5 mln zł.
Głównymi źródłami finansowania za kadencji wójt Jadwigi Kasprzyk (lata 1998-2002) były niemal wyłącznie środki własne gminy, kredyty komercyjne oraz dotacje celowe z budżetu państwa. Dziś mówimy o funduszach Unii Europejskiej, dotacjach krajowych (np. rządowe programy strategiczne) oraz silnej bazie lokalnych podatków.
Warto wspomnieć, iż głównymi celami inwestycyjnymi gminy Gdów ćwierć wieku temu było budowanie podstawowej infrastruktury od zera (pierwsze sieci kanalizacyjne, zabezpieczanie korytarzy pod drogi). Dziś mówimy o rozbudowie bazy oświatowej i sportowej, bezpieczeństwie przy drogach. Choć już nie koniecznie o sprawnym kanalizowaniu gminy.
Ćwierć wieku temu gmina Gdów była gminą o charakterze typowo rolniczym z ograniczonymi możliwościami kapitałowymi.
Podsumowując, dzisiejszy roczny budżet inwestycyjny gminy Gdów (ok. 22 mln zł) przewyższa nominalną wartość całego rocznego budżetu, jakim gmina dysponowała u progu XXI wieku. Jednak to właśnie ćwierć wieku temu wykonano znaczną część kanalizacji sanitarnej w gminie Gdów. Mamy do czynienia z klasycznym paradoksem nowoczesności: im większe pieniądze, tym mniejsza siła sprawcza. Dawniej liczył się zapał i prosty plan, dziś – mimo potężnych funduszy – procedury i koszty zjadają efekty. Pieniądze to nie wszystko, jeżeli brakuje tempa.
