Czy wiesz, iż strata nie musi być ostatecznością?

5 dni temu

Słowo „strata” kojarzy się najczęściej z czymś nieodwracalnym. Z czymś, czego nie da się już odzyskać ani naprawić. Mówimy o stracie zdrowia, relacji, pracy, poczucia bezpieczeństwa czy zaufania. W życiu każdego człowieka prędzej czy później pojawia się moment, w którym trzeba zmierzyć się z doświadczeniem utraty. To jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi przychodzi nam się skonfrontować.

Strata często wywołuje smutek, poczucie pustki, złość albo bezradność. Zdarza się, iż prowadzi do wycofania się z relacji z innymi ludźmi. Szczególnie dzieci i młodzież przeżywają takie sytuacje bardzo intensywnie, choć nie zawsze potrafią o nich mówić wprost. Zamiast słów pojawiają się zmiany w zachowaniu – wycofanie, bunt, spadek motywacji do nauki czy trudności
w relacjach z rówieśnikami, agresja.

Oblicza straty mogą być bardzo różne. Dla jednego młodego człowieka będzie to rozstanie rodziców, dla innego przeprowadzka i utrata dotychczasowego środowiska, dla jeszcze kogoś odejście bliskiej osoby albo zakończenie ważnej relacji. Z perspektywy dorosłego niektóre z tych sytuacji mogą wydawać się „mniejsze”, ale dla dziecka lub nastolatka są prawdziwym wstrząsem. Największym błędem, jaki można wtedy popełnić, jest bagatelizowanie tych uczuć. Słowa „przesadzisz”, „inni mają gorzej”, „zaraz ci przejdzie” nie pomagają. Przeciwnie – sprawiają, iż młody człowiek zostaje sam ze swoim doświadczeniem. Tymczasem strata nie zawsze oznacza koniec. Bardzo często jest początkiem procesu, który prowadzi do zmiany, dojrzewania
i budowania nowych relacji. Oczywiście wymaga to czasu, rozmowy i wsparcia ze strony dorosłych. Dzieci i młodzież potrzebują wtedy przede wszystkim obecności kogoś, kto potrafi wysłuchać bez oceniania i bez pośpiechu.

Wielu młodych ludzi dopiero po pewnym czasie odkrywa, iż po trudnym doświadczeniu mogą pojawić się nowe możliwości. Nowi przyjaciele, nowe zainteresowania, nowe sposoby radzenia sobie z emocjami. Nie oznacza to, iż strata przestaje boleć. Daje po prostu świadomość, iż nie musi definiować całego życia. Rolą dorosłych – rodziców, nauczycieli, pedagogów – jest towarzyszenie młodym ludziom w przechodzeniu przez te trudne momenty. Czasem wystarczy rozmowa, czasem potrzebna jest dłuższa pomoc i wsparcie specjalistów. Najważniejsze jednak, aby dziecko czy nastolatek wiedzieli, iż nie są z tym doświadczeniem sami. Bo choć strata jest częścią życia, nie musi stać się ostatecznością. Może być początkiem drogi do odbudowy poczucia bezpieczeństwa, relacji i nadziei.

Jeśli potrzebujesz wsparcia, zgłoś się do Działu Profilaktyki w Centrum Aktywności Lokalnej lub zadzwoń pod nr telefonu: 74 645 86 59 lub 885 370 011.

Autorka tekstu: Jadwiga Wąsik, pedagog, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu