Dla Niepodległej! (foto)

3 dni temu

„Jeszcze Polska nie zginęła…” – słowa „Mazurka Dąbrowskiego” zabrzmiały dziś o poranku na Placu Konstytucji 3 Maja podczas obchodów 108. rocznicy odzyskania przez nasz kraj niepodległości. W uroczystościach uczestniczyli przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, delegacje instytucji, szkół, organizacji, stowarzyszeń i związków. Wspólne świętowanie było okazją do oddania hołdu tym, którzy walczyli o wolność naszej Ojczyzny, a także do refleksji oraz podkreślenie znaczenia patriotyzmu, jedności i pamięci o narodowej historii.

Uroczystości rozpoczęły się od odśpiewania hymnu narodowego, występu Chóru Canto pod dyrekcją Ewy Bieniek oraz okolicznościowych przemówień.

List od Prezydenta RP Karola Nawrockiego odczytał radny Marcin Magier: „Szanowni Państwo, Narodowe Święto Niepodległości upamiętnia wielki triumf Polaków – odzyskanie własnego, suwerennego państwa. Premier I rządu wolnej Polski, Jędrzej Morawiecki, tak wspominał tamtą atmosferę: „Po 120 latach przyszły kordony – wolność, niepodległość, zjednoczenie. Będzie dobrze! Będziemy sami sobą rządzić. Kto tych krótkich dni nie przeżył, kto nie szalał z euforii w tym czasie wraz z całym narodem, ten nie doznał w swoim życiu najwyższej radości.” Tegoroczne uroczystości realizowane są niestety w cieniu tragedii, która rozegrała się w Krakowie, a także poważnego kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego. Wydarzenia historyczne z 1918 roku i pierwsze lata odbudowy niepodległej Polski mogą być dla nas, współczesnych, źródłem inspiracji, również w tym trudnym czasie. Przed ponad wiekiem granice Polski wytyczano w wyniku zrywów powstańczych, plebiscytów oraz w ogniu walki z bolszewicką Rosją. Budowano silną armię, kształtowano spójny ustrój polityczny i tworzono dobre, nowoczesne prawo, wyrażające aspiracje narodu i umożliwiające ich realizację. Podjęto dzieło rzeczywistego scalenia ziem trzech dawnych zaborów, różniących się systemem prawnym, zwyczajami, walutami i sieciami transportowymi. W obliczu kryzysu ekonomicznego i ogromnych zniszczeń z okresu I wojny światowej rozpoczęto reformy gospodarcze i forsowną industrializację. Na szczęście praca pokoleń patriotów wydała owoce w postaci elit bezwzględnie lojalnych wobec Polski i Polaków. Ojcowie Niepodległości oraz ich stronnicy toczyli gorące spory, ale wolność, bezpieczeństwo, niepodzielność, pomyślność Ojczyzny była dla nich najwyższym nakazem. Bo jak pisał Eugeniusz Kwiatkowski, „w tym miejscu Europy, gdzie leży Polska, istnieć może państwo silne, rządne, świadome swoich trudności i swojego celu, wolne, rozwijające bujne indywidualne wartości każdego człowieka, a więc demokratyczne. Zwarte i zorganizowane, solidarne i silne wewnętrznie, budzące szacunek na zewnątrz. Przeniknięte walorami kultury i cywilizacji, państwo nowoczesne, zachodnie, mnożące w wyścigu pracy własne wartości materialne i moralne. Czy możemy wahać się, stojąc u drogowskazu, gdzie pójść?” Jestem przekonany, iż również dzisiaj my, Polacy, dokonamy adekwatnego wyboru. Wspólnie zatrzymamy erozję suwerenności Rzeczypospolitej, zanik pamięci historycznej i dryf bez planów na przyszłość, przedkładanie partykularnych korzyści politycznych ponad rację stanu i interes publiczny, lekkomyślne zadłużanie państwa oraz potępieńcze swary, w których personalne i sztuczne podgrzewanie emocji politycznego spektaklu przesłania troskę o dobro wspólne. W sprawach fundamentalnych zjednoczymy się wokół biało-czerwonej flagi i wielkiego dziedzictwa naszych przodków, którzy 108 lat temu dokonali niemożliwego”.

M. Magier odczytał również słowa skierowane do Świdniczan przez posłankę Magdalenę Filipek-Sobczak, która podkreślała, iż 11 listopada to jeden z najważniejszych dni w historii naszej Ojczyzny, a każda rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości przypomina o niezłomności polskiego ducha.

Następnie głos zabrał poseł na Sejm RP Bartłomiej Pejo: – Spotykamy się dzisiaj, aby uczcić niepodległość Polski. Cztery pokolenia – tyle zabrały nam zabory, cztery pokolenia Polaków, którzy urodzili się, żyli i umarli, nie poznawszy wolnej Polski. Ludzie, który uczyli dzieci języka polskiego szeptem, przechowywali książki w piwnicach, szli na barykady i byli zsyłani na Sybir. Wolność nie jest przypadkiem. Ktoś za nią zapłacił i to bardzo wysoką cenę, dlatego uważam, iż warto dzisiaj zapytać, czym jest ta niepodległość? Czy wystarczy mieć własne granice, flagę, hymn, język i państwowe instytucje? Czy niepodległość to wyłącznie prawo narodu do samostanowienia a suwerenność to prawo państwa do decydowania o własnym losie? Zgodnie definicjami tak. Ale czy to wszystko? Przecież można żyć w niepodległym państwie, a jednocześnie być człowiekiem zniewolonym. Zniewolonym przez cudze opinie, manipulację, strach, polityczne emocje, przekonanie, iż rację ma wyłącznie jedna strona, a każdy, kto myśli inaczej, staje się naszym przeciwnikiem. Mam warzenie, iż właśnie z takim zniewoleniem coraz częściej mamy do czynienia. Zbyt łatwo pozwalamy, by ktoś myślał za nas, by media podpowiadały nam, kogo mamy nienawidzić, kogo uważać za wroga, a Internet wskazywał nam z kim nie warto już dzisiaj rozmawiać. Coraz częściej w obronie własnych poglądów zachowujemy się nie jak wolni obywatele, ale jak członkowie jakichś zwaśnionych plemion. Nie słuchamy tylko czekamy, żeby odpowiedzieć. Nie próbujemy zrozumieć, tylko chcemy pokonać. Tegoroczne obchody święta realizowane są w cieniu ogromnej tragedii, która rozegrała się przed kilkoma dniami. Warto podkreślić, iż zginęli niewinni ludzie. Pozostał ból, pytania, na które wciąż szukamy odpowiedzi. I niestety wobec tak strasznych wydarzeń znaleźli się ludzie, dla których ten dramat stał się kolejnym polem politycznej walki. Zapomnieliśmy, iż możemy się nie zgadzać, spierać i uważać, iż drugi człowiek się myli, ale nie daje nam to prawa, by odmawiać mu szacunku. Bo w ten sposób sami depczemy to, o co walczyli i za co umierali ojcowie naszej niepodległości. O Polskę, w której wolno nam się różnić, ale nie wolno nam zapominać, iż jesteśmy jednym narodem. Sto lat temu o wolność walczyli prawica, konserwatyści, socjaliści, wierzący i niewierzący, Dmowski, Paderewski, Witos, Piłsudski, różni ludzie, różne wizje, ale jedna Polska. Nie musimy myśleć tak samo. Musimy mieć wspólny mianownik – troskę o los naszej Ojczyzny. Musimy wreszcie też zrozumieć, iż Polska jest ważniejsza niż osobiste ambicje i jakieś polityczne porachunki. Niestety, i mówię to z zażenowaniem, tego wspólnego mianownika dzisiaj brakuje. Spór o Trybunał Konstytucyjny trwa od lat. Wszyscy zapewniają przed kamerami, iż szanują niezależność sądów, a w praktyce każda strona walczy o to, by obsadzić go swoimi ludźmi. Władza pozwala sonie na coraz więcej, a w tej wojnie dawno zniknęło to, o co chodzić powinno, czyli o Polskę i o Polaków. Ci ludzie nieodpowiedzialni destabilizują i ośmieszają nasz kraj na arenie międzynarodowej. Niezależnie od tego, kto sprawuje władze i kto znajduje się w danej chwili w opozycji, istnieją zasady, których nie wolno naginać do własnych potrzeb. Obóz rządzący z panem premierem na czele zapomina, iż państwo nie jest własnością żadnej partii, a instytucje RP nie są łupem, który zdobywa się tuż po wyborach. Wyzwania, przed którymi stoimy, są inne niż te w 1918 roku, ale potrzebujemy w nich tych samych cech: prawości i honoru. Patrzmy na polityków, którym powierzamy państwo, pytajmy o ich uczciwość, szacunek do prawa, poczucie odpowiedzialności, pokorę wobec obywateli i zdolność do służenia czemuś większemu niż własne ambicje. Niepodległość nie jest prezentem od historii. To zadanie, które każde pokolenie dostaje od nowa. To nie tylko obrona granic, ale także prawa do samodzielnego myślenia. To umiejętność korzystania z dorobku świata bez wyrzekania się własnej tożsamości. To pielęgnowanie wiary, języka, historii, tradycji i wartości, które przez lata pozwalały nam pozostać wspólnotą. O tę niepodległość w naszych sercach musimy dbać sami i codziennie, również tutaj, w Świdniku. Nie pozwólmy, aby Polska była wolna tylko na mapie, a podzielona i zniewolona w sercach jej obywateli.

– 11 listopada przypomina nam, iż wolność nie jest stanem danym raz na zawsze. To proces i nieustanne zadanie – podkreślał starosta Waldemar Jakson. – Historia polski to zmaganie obozu niepodległościowego z obozem, który szukał oparcia w zewnętrznych potęgach. Aby nie powtórzyć błędów z czasów zaborów czy PRL, musimy dziś twardo realizować cztery fundamentalne obowiązki. Po pierwsze, musimy pracować wyłącznie dla Polski. Wincenty Lutosławski pisał, iż Polakiem jest ten, kto kocha przeszłość narodu i pracuje dla jego przyszłości. Roman Dmowski przypomniał: „Jestem Polakiem, więc mam obowiązki polskie”. Dlatego dziś musimy chronić nasz kod kulturowy i budować polską edukację, która uczy historii bez cięć i bez kompleksów. Po drugie, musimy całkowicie odrzucić narodowe kompleksy i przestać wypatrywać zbawców z Zachodu i ze Wschodu. Kiedy Szczęsny Potocki pisał z dumą, iż jest już Rosjaninem, przypieczętował rozbiory. Roman Dmowski trafie zdiagnozował ten mechanizm uległości, pisząc, iż są Polacy, którzy bardziej nienawidzą rządu własnego niż obcego. Dziś musimy twardo odrzucić zbiurokratyzowany dyktat Berlina i Brukseli, destrukcyjny zielony ład oraz pakt imigracyjny. Niedopuszczalna jest postawa, którą swego czasu wprost sformułował Radosław Sikorski, mówiąc w Berlinie: „Mniej obawiam się niemieckiej siły niż zaczynam bać się niemieckiej bezczynności”. To kapitulanckie myślenie, będące współczesnym hołdem berlińskim, wzywające obce mocarstwa do brania odpowiedzialności za Europę i Polskę, musimy raz na zawsze odrzucić. Nie wolno nam całkowicie podporządkować losów Rzeczypospolitej pod przewodnią rolę Niemiec czy jakiegokolwiek innego państwa. Dziś musimy budować mądre i partnerskie sojusze zwłaszcza ze Stanami Zjednoczonymi w ramach NATO oraz walczyć o reformę Unii Europejskiej, by stała się ona na powrót Europą ojczyzn, wspólnotą wolnych, równych i w pełni suwerennych narodów. Podstawą jest, iż to suwerenne państwo broni swoich granic i decyduje o sobie. Po trzecie, musimy budować silne, narodowe państwo i prawdziwą demokrację. Marszałek Józef Piłsudski przypominał, iż niepodległość jest droga i kosztowna. Dziś musimy na poważnie budować Centralny Port Komunikacyjny, elektrownię atomowe i potężną armię. Musimy też przywrócić uczciwość. Niedopuszczalne jest cyniczne rzucanie setek konkretnych obietnic, a po wyborach karmienie obywateli manipulacją. Co kluczowe, ustrój musimy budować wyłącznie w oparciu o literę prawa. Demokracji nie buduje się bezprawiem czy uchwałami, bo „ex iniuria ius non oritur” – z bezprawia nie rodzi się prawo. Musimy rozszerzać swobody i zwalczać cenzurę oraz monopol mass mediów. Po czwarte, musimy chronić suwerenność gospodarczą i walutową, musimy bezwzględnie bronić polskiego złotego i niezależności NBP przed politycznymi atakami. Oddanie własnej waluty to oddanie kluczy do własnego domu. Interes Polski ma być zawsze na pierwszym, drugim, trzecim miejscu. Utrata suwerenności zaczyna się od cichej rezygnacji z własnych ambicji, ulegania interesom obcych struktur kosztem własnego narodu oraz łamania Konstytucji. Musimy dokonać jasnego wyboru i wybrać takich polityków, którzy bezkompromisowo i czynem będą realizować te warunki utrzymania suwerenności RP, ludzi wolnych od uległości wobec obcych państw a wiernych polskim interesom i polskiemu złotemu, prawu i wielkim polskim inwestycjom.

– Gdy myślę o niepodległości, myślę przede wszystkim o zwyczajnym życiu – rodzicach, którzy rano odprowadzają dzieci do szkoły, spotkaniach przy rodzinnym stole, o tym, iż możemy pracować, planować przyszłość i wracać do domu z przekonaniem, iż nasi bliscy są bezpieczni – mówił burmistrz Marcin Dmowski. – W 108. rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę dziękujemy wszystkim, dzięki którym możemy tak żyć. Tym, którzy walczyli, tym, którzy cierpieli, tym, którzy nie doczekali wolnej Polski, ale nigdy nie przestali w nią wierzyć. W Świdniku ta wdzięczność ma szczególny wymiar. Pamiętamy pracowników WSK, którzy w lipcu 1980 roku upomnieli się o swoją godność. Pamiętamy ludzi, którzy mieli rodziny, dzieci, wiele do stracenia, a mimo to znaleźli odwagę, żeby stanąć obok siebie. Właśnie obok siebie. To jest lekcja, dom której dzisiaj bardzo potrzebujemy wrócić. Patrzę na Polskę i martwi mnie, jak wiele jest między nami złości, jak łatwo przychodzi nam kogoś obrazić, przekreślić, uznać za wroga tylko dlatego, iż inaczej głosuje albo inaczej patrzy na świat. Przecież człowiek, który ma inne poglądy przez cały czas może być dobrym sąsiadem, uczciwym pracownikiem, troskliwym rodzicem. przez cały czas jest jednym z nas. Powiedzmy też uczciwie, część sił politycznych świadomie podsyca te podziały, buduje poparcie na naszym strachu i wzajemnej niechęci, chce, żebyśmy żyli w ciągłym sporze, bo skłóconych ludzi łatwiej mobilizować przeciwko sobie. Nie oddawajmy polityce naszych przyjaźni, rodzin i spokoju. Mówię to również jako człowiek, który również sam uczestniczy w życiu publicznym. Apel ten kieruję więc też do siebie. Każdy z nas odpowiada za swoje słowa, za to czy potrafi słuchać, czy umie przyznać komuś rację czy po trudnej rozmowie potrafi jeszcze podać rękę. I w tym duchu odbieram apel biskupów o dialog i uspokojenie konfliktów wokół Trybunału. Niezależnie od naszych przekonań powinniśmy usłyszeć w nim wezwanie do odpowiedzialności za wspólny kraj. Spory o instytucje państwa trzeba rozwiązywać z poszanowaniem prawa, poprzez rozmowę i szukanie porozumienia. Polska potrzebuje odpowiedzialnych decyzji, a Polacy potrzebują pewności, iż ich państwa działa i potrafi zapewnić im bezpieczeństwo. Nie można dziś mówić o bezpieczeństwie bez myśli o tragedii w Krakowie, o ludziach, którzy wyszli z domu i już do niego nie wrócili, o rodzinach, których życie w jednej chwili rozpadło się na zawsze. Łączymy się z nimi w bólu. Z ogromnym szacunkiem myślimy o dzielnych policjantach, którzy z narażaniem własnego życia zatrzymali sprawcę. O ratownikach, lekarzach, wszystkich, którzy ruszyli z pomocą.Za policyjnym mundurem też jest człowiek, ktoś na kogo również czekają w domu, kto ma dzieci, rodziców i własne plany, a jednak w chwili zagrożenia podejmuje interwencję, żeby chronić innych. Chcę dziś powiedzieć wszystkim, którzy dbają o nasze bezpieczeństwo „Dziękujemy”. Za odwagę, za służbę i odpowiedzialność. Wobec takiej tragedii potrzebujemy solidarności i powściągliwości. Rodziny ofiar zasługują na szacunek, służby potrzebują warunków do wyjaśnienia wszystkich okoliczności, a my wszyscy potrzebujemy spokoju, rzetelnych informacji i zwykłej ludzkiej bliskości. Nie wykorzystujmy cudzego cierpienia do kolejnej kłótni. Za naszą wschodnią granicą ludzie pod lat żyją z lękiem, którego my nigdy nie chcielibyśmy doświadczyć. Niedawno rozmawiałem z przedstawicielami samorządu zaporoskiego na Ukrainie. Opowiadali o rosyjskiej okupacji, zniszczonych miejscowościach, dzieciach uczących się pod ziemią. Po tej rozmowie trudno było wrócić do swoich spraw. Sam jestem ojcem i kiedy słyszę o szkole w schronie, myślę o własnych dzieciach. O tym, co czułbym, gdybym każdego ranka musiał zastanawiać się czy są bezpieczne, czy wrócą, czy zdążą się schować. Żaden rodzic nie powinien tak żyć. Żadne dziecko nie powinno tak dorastać. Wiem, iż rozmowa o pomocy Ukrainie budzi w Polsce trudne emocje, są pytania o koszty, sprawiedliwe zasady, nasze bezpieczeństwo. Trzeba na nie spokojnie i uczciwie odpowiadać. Jest też bolesna historia. Temat zbrodni UPA na Polakach jest mi szczególnie bliski, poświęciłem mu pracę magisterską na wydziale prawa. Uważam, iż mamy obowiązek konsekwentnie domagać się prawdy, ekshumacji, godnego pochówku ofiar i szacunku dla rodzin. W tej sprawie nie wolno nam zrezygnować. Ale dziecko, które dziś siedzi w ukraińskim schronie, nie ponosi odpowiedzialności za zbrodnie sprzed 80 lat. Możemy upominać się o naszych pomordowanych rodaków i jednocześnie pomagać ludziom, którzy dziś bronią życia. Możemy być wierni pamięci i nie zamykać serca na obecne cierpienie. Chciałbym, żebyśmy potrafili w tej wojnie zobaczyć przede wszystkim człowieka, matkę, ojca, przestraszone dziecko. Kogoś, kto jak my, chciał po prostu spokojnie żyć. My tu w Świdniku również mamy swoje troski. Rodzice martwią się o bezpieczeństwo w szkołach. Mieszkańcy pytają o przyszłość swoich rodzin. Wspólnie z Policją, nauczycielami, dyrektorami, rodzicami pracujemy, aby na te obawy odpowiadać. Trzeba o nich rozmawiać poważnie, słuchać siebie wzajemnie i pomagać sobie zanim ktoś zostanie ze swoim problemem sam. Właśnie tutaj zaczyna się wspólnota. W zainteresowaniu się drugim człowiekiem, w telefonie do kogoś samotnego, w reakcji na krzywdę, w rozmowie, w której zamiast kolejnej obelgi pada „spróbujmy się zrozumieć”. Chciałbym, żebyśmy z dzisiejszej uroczystości zabrali ze sobą jedną myśl – Polska jest naszym wspólnym domem, nikt z nas nie ma jej na wyłączność. Jest w niej miejsce dla ludzi o różnych poglądach, różnej wierze i różnych doświadczeniach. Wszyscy mamy prawo czuć się u siebie. Wszyscy mamy też obowiązek o ten dom dbać. Możemy się spierać, czasem choćby bardzo stanowczo, ale nie pozwólmy sobie wmówić, iż musimy się przez to nienawidzić. Chciałbym Polski, w której po wyborach przez cały czas potrafimy ze sobą rozmawiać, w której przy rodzinnym stole nikt nie boi się odezwać, w której dzieci uczą się od dorosłych szacunku a nie pogardy. I wierzę, iż możemy taką Polskę budować. Tutaj, w Świdniku, każdego dnia. Nasi poprzednicy przekazali nam wolność okupioną ogromną ceną. Naszym zadaniem jest przekazać ją dzieciom razem z poczuciem bezpieczeństwa i zaufaniem do drugiego człowieka. Zróbmy wszystko, żeby nigdy nie musiały uczyć się wartości pokoju w schronie, żeby mogły dorastać w kraju, który daje im oparcie i żeby kiedyś mogły powiedzieć, iż w trudnych czasach potrafiliśmy stanąć razem. Dziś życzę nam wszystkim spokojnych domów, dobrych rozmów i odwagi do wyciągnięcia ręki także wtedy, gdy jest to trudne.

Ważnym elementem świdnickich obchodów 108. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości było również złożenie kwiatów i zapalenie zniczy pamięci przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Następnie uczestnicy, w rytm muzyki granej przez Helicopters Brass Orchestra pod dyrekcją Karola Dziubaka, pomaszerowali do Kościoła pw. NMP Matki Kościoła, gdzie odprawiona została msza święta w intencji Ojczyzny.

– Modlę się w intencji naszej Ojczyzny, wypraszając Boże błogosławieństwo dla nas, wszystkich Polaków, a życie wieczne dla zmarłych. W święto odzyskania niepodległości cieszę się, iż możemy celebrować takie wartości, jak Bóg, honor i Ojczyzna – mówił ks. proboszcz Andrzej Krasowski. Przywołał również słowa ks. Jana Hryniewicza, którymi w parafialnej kronice opisywał poświęcenie Dzwonu Wolności: – W mojej pracy duszpasterskiej organizuję poświęcenie takie po raz czwarty, ale tym razem to nie są dzwony, bo to jest jeden dzwon, ale niezwykły. Już jego nazwa, jego tytuł, Dzwon Wolności, jakże ubogaca naszą wyobraźnię. Przed oczami naszymi staje historia narodu, staje jego filozofia, ekonomia, wiara. Wiara w to, co ludzkie, ale i w to, co Boże. Wolność dla Polaka, który niestety tracił ją na całe stulecia, jest słowem nadzwyczajnym. Słowem mistycznym i świętym. Z nim wiąże Polak swe nadzieje i swe najszczytniejsze aspiracje. I dlatego, gdy usłyszymy głos tego Dzwonu, to będzie to wielkie wołanie, to będzie wołanie przeszłości, historii, to będzie wołanie naszego triumfu, powodzenia, glorii i wielkości., To wołanie wolności.

Po nabożeństwie wiersz pt. Niepodległość wyrecytowała Maria Winiarska, a na zewnątrz świątyni rozległ się głos Dzwonu Wolności.

Od godz. 12.00 rozpoczęły się Uliczne Biegi Niepodległości. Relacja niebawem.

Muzyczne świętowanie

108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości mieszkańcy uczczą również 15 listopada. Tego dnia, o godz. 9.00 w sali widowiskowej Miejskiego Ośrodka Kultury odbędzie się XXVII Przegląd Piosenki Patriotycznej. Z kolei o godz. 18.00, również w sali widowiskowej MOK, zaplanowano koncert patriotyczny pt. „Miłość do Niepodległej”. Przed świdnicką publicznością wystąpią Chór Męski Arion, Zespół wokalny Noira oraz Helicopters Brass Orchestra. Podczas wydarzenia usłyszymy najpiękniejsze pieśni patriotyczne.

Wstęp na wszystkie zaplanowane wydarzenia jest bezpłatny.

Organizatorzy uroczystości: Miejski Ośrodek Kultury, Miasto Świdnik oraz Stowarzyszenie Wspólnota Świdnicka. Patronat honorowy nad tegorocznymi obchodami w Świdniku sprawują starosta Waldemar Jakson i burmistrz Marcin Dmowski. Partnerami wydarzenia są Chór Męski Arion, Zespół wokalny Noira, Helicopters Brass Orchestra oraz Chór Canto.