Euro 7 może unieruchomić nowe auto. Anna Bryłka alarmuje

Zdjęcie: Euro 7 może unieruchomić nowe auto. Anna Bryłka alarmuje

Od 29 listopada 2026 r. nowe typy aut osobowych i dostawczych w Unii Europejskiej obejmie norma Euro 7. o ile pokładowy system przez ponad 2400 km będzie wykrywał nieusuniętą usterkę lub ingerencję wpływającą na emisję, producent ma zastosować mechanizm prowadzący choćby do zakazu ponownego uruchomienia silnika. Anna Bryłka protestuje.

Euro 7 wchodzi etapami

Unijne rozporządzenie 2024/1257 zacznie obowiązywać 29 listopada 2026 r. wobec nowych typów samochodów osobowych i lekkich dostawczych, czyli kategorii M1 i N1. Wszystkie nowe pojazdy z tych kategorii zostaną nim objęte rok później, 29 listopada 2027 r. Nie chodzi więc o nagłe unieruchomienie aut już jeżdżących po polskich drogach.

Euro 7 zachowuje dla samochodów osobowych i dostawczych dotychczasowe limity emisji spalin Euro 6, ale dodaje ostrzejsze wymagania dotyczące cząstek stałych. Obejmuje również emisje z hamulców, ścieranie opon oraz trwałość akumulatorów. Rada Unii Europejskiej tak opisała zakres przyjętych przepisów. Koszt nowych czujników, badań i procedur ostatecznie nie zniknie. Trafi do ceny auta i rachunku kierowcy.

Najpierw ostrzeżenie, potem przymus naprawy

Największe emocje budzi rozporządzenie wykonawcze Komisji 2025/1707. Wprowadza ono pokładowy monitoring emisji OBM oraz system ostrzegania o nadmiernej emisji. Gdy układ wykryje usterkę albo możliwą ingerencję uniemożliwiającą prawidłową kontrolę emisji, kierowca ma zobaczyć komunikat i informację o dystansie pozostałym do uruchomienia mechanizmu wymuszającego naprawę.

Przepisy nie przewidują blokady po pojedynczym alarmie. Mechanizm ma wejść po przekroczeniu 2400 km, jeżeli status błędu przez cały czas się utrzymuje. Producent wybiera jeden z czterech wariantów: ograniczoną liczbę kolejnych uruchomień silnika, ograniczony pozostały dystans, brak rozruchu po tankowaniu albo blokadę wlewu paliwa. Po skutecznej naprawie system może zostać wyłączony narzędziem diagnostycznym.

To ważne sprostowanie, ale nie usuwa zasadniczego problemu. Samochód pozostaje własnością kierowcy, a unijne prawo nakazuje producentowi wyposażyć go w mechanizm, który w określonych warunkach odbierze właścicielowi możliwość dalszej jazdy. Bruksela uznaje, iż cel środowiskowy usprawiedliwia tak daleką ingerencję w korzystanie z prywatnego mienia.

Bryłka: granice zdrowego rozsądku zostały przekroczone

Europosłanka Konfederacji Anna Bryłka oceniła w partyjnym wpisie: „Te regulacje przekraczają granice zdrowego rozsądku i ingerują w prawa właścicieli samochodów”. Jej krytyka wpisuje się w szerszy sprzeciw wobec klimatycznych celów obciążających europejską gospodarkę.

Stanowisko Konfederacji jest jasne: ochrona środowiska nie może służyć jako blankiet na coraz głębszą kontrolę kierowcy. W tym punkcie Bryłka trafia w sedno. Prawo nakłada techniczny przymus, a odpowiedzialność finansową zostawia właścicielowi auta.

Stawką jest mobilność Polaków

Dla zamożnych mieszkańców wielkich miast droższy samochód może być jedynie kolejną pozycją w budżecie. Dla rodziny z powiatu, pracownika dojeżdżającego kilkadziesiąt kilometrów i małego przedsiębiorcy auto jest narzędziem pracy. Każdy dodatkowy system zwiększający cenę zakupu i ryzyko kosztownej naprawy uderza właśnie w nich.

Polska potrzebuje czystszego transportu, ale jego tempo musi uwzględniać dochody obywateli, stan komunikacji poza metropoliami i konkurencyjność przemysłu. Unijna polityka znów zaczyna od nakazu technicznego, a kończy na rachunku wystawionym zwykłemu kierowcy. Suwerenność gospodarcza ma znaczenie także za kierownicą: Polacy powinni wiedzieć, jakie ograniczenia montuje się w ich samochodach i kto ponosi koszt każdej decyzji Brukseli.

Źródła: EUR-Lex, Rada Unii Europejskiej, Konfederacja.

Źródło: Konfederacja (FB)