Wytyczona została około 1860 roku. Do 1917 roku była to ulica Tadeusza. Wówczas jej nazwę zmieniono na Tadeusza Kościuszki.
Zaprojektowana przez Wacława Potockiego ulica łączyła plac Aleksandra (obecnie plac Moniuszki), przecinała ulicę Bodzentyńską i kończyła się przed wybudowanym w 1842 roku Szpitalem św. Aleksandra. Pierwotnie ulica była podzielona na dwie części, które miały osobne nazwy. Południowy fragment nosił nazwę Szpitalna, a północny – Miła. W 1908 roku nazwy zmieniono odpowiednio na: Aleksandra i Tadeusza. Natomiast nazwę Tadeusza Kościuszki nadano ulicy dopiero w 1917 roku.
– Idea powstania obecnej ulicy Tadeusza Kościuszki to element planu regulacyjnego tej części Kielc z 1823 roku, który zakładał stworzenie gwiaździstego układu ulic. Ulica powstała jednak dopiero w latach 60-tych XIX wieku. Miały być przy niej luksusowe, jak na tamte czasy, zabudowania – mówi Krzysztof Myśliński, Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków.
Kielce. Ulica Kościuszki. 1981 rok. Dworek Jarońskich przy skrzyżowaniu ulic Kościuszki i Bodzentyńskiej / źródło: fotopolska.euNa początku XIX wieku do Kielc sprowadził się Józef Jaroński, który kupił folwark znajdujący się między ulicą Bodzentyńską (ówcześnie ulicą Borzęcką) oraz dzisiejszymi ulicami Pomorską, Kościuszki i Źródłową. Okazały dom na skrzyżowaniu Bodzentyńskiej i Kościuszki wybudował syn Józefa Jarońskiego – Feliks. I to właśnie rodzina Jarońskich przez wiele lat inwestowała w nieruchomości przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Swój dom, dość okazałą kamienicę, na rogu ulic Kościuszki i Kopernika wybudował Florian Jaroński.
Jednym z ciekawszych obiektów przy ulicy Kościuszki jest wzniesiony w latach 1876-1880 pałacyk, który należał do kieleckiego kupca Jana Hönigmanna. W czasie drugiej wojny światowej budynek u zbiegu ulic Kopernika i Kościuszki, sąsiadujący z placem Moniuszki, został poważnie zniszczony. Odbudowany został po zakończeniu wojny. Wówczas mieściły się w nim biura, sklepy i mieszkania, a następnie bank.
Pozostałe zabudowania po wschodniej stronie ulicy Tadeusza Kościuszki, kamienice usługowo-mieszkalne, wybudowano natomiast w latach 50- i 60-tych minionego wieku.
Kielce. Ulica Kościuszki. Lata 1919-1939. Pałacyk Hönigmana / źródło: facebook.com/KielceNaPrzestrzeniLat– Zachodnia strona ulicy Kościuszki była natomiast przez długi czas pusta. Najwcześniej wzniesiono budynek na rogu ulic Kościuszki i św. Leonarda. Była to siedziba Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, pierwszej instytucji finansowej w Kielcach. W okresie międzywojennym w budynku mieścił się Bank Polski przemianowany następnie na Narodowy Bank Polski – dodaje Krzysztof Myśliński.
Pozostała część zachodniej pierzei ulicy Kościuszki została zabudowana znacznie później. Po tej stronie powstały między innymi budynki, w których były szkoła dla dziewcząt oraz Kasa Chorych, a także reprezentacyjny, poprzedzony kolumnadą gmach Krajowego Związku Spółdzielni Zabawkarskich.
Kielce. Ulica Kościuszki
Specjalnie dla Radia Kielce o historii ulic w mieście opowiada Krzysztof Myśliński – Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Filmową podróż w czasie ilustrujemy archiwalnymi i aktualnymi fotografiami. Premierowe odcinki w piątki na radiokielce.pl oraz na YouTube.
HISTORIA KIELECKICH ULIC

Historia kieleckich ulic. Marszałkowska

Historia kieleckich ulic. Głowackiego i Mickiewicza

Historia kieleckich ulic. Jana Pawła II
Które ulice w Kielcach są najstarsze? Skąd wzięły się ich nazwy? Co przed laty się przy nich znajdowało, a czego w tej chwili już nie zobaczymy? Kiedy ulice zostały zabrukowane, a kiedy pojawił się na nich asfalt? W którym roku na ulicach Kielc zamontowano pierwsze latarnie? Odpowiedzi nie tylko na te pytania w filmowym cyklu„Historia kieleckich ulic”.


1 godzina temu















