1 godzina temu
Choć sposób wieszania papieru toaletowego może wydawać się błahą kwestią, w rzeczywistości budzi spore emocje. Jedni uważają, iż luźny koniec powinien znajdować się od strony ściany, inni nie wyobrażają sobie innego rozwiązania niż papier zwisający do przodu.
Okazuje się, iż w tym sporze pojawia się konkretny historyczny argument. Chodzi o patent amerykańskiego wynalazcy Setha Wheelera, którego nazwisko zapisało się w historii rozwoju papieru toaletowego.
Patent sprzed ponad 140 lat daje odpowiedź
Seth Wheeler opatentował rozwiązanie związane z perforowanym papierem toaletowym w 1891 roku. Wcześniejszy patent z 1883 roku dotyczył samej rolki papieru toaletowego.
Dokumentacja patentowa Wheelera zawiera ilustracje pokazujące sposób, w jaki papier powinien być rozwijany. Na rysunkach wolny koniec rolki znajduje się od strony użytkownika, a nie przy ścianie.
Dla zwolenników tej metody to argument rozstrzygający wieloletni spór. Warto jednak pamiętać, iż patent opisuje rozwiązanie techniczne, a nie formalną zasadę obowiązującą we wszystkich łazienkach.
Dlaczego papier powinien zwisać do przodu?
Wieszanie papieru z luźnym końcem skierowanym na zewnątrz ma kilka praktycznych zalet:
- Wygodniejsze korzystanie - łatwiej chwycić papier i oderwać potrzebną ilość.
- Większa higiena - papier w mniejszym stopniu styka się ze ścianą, na której mogą znajdować się zabrudzenia.
- Łatwiejsze kontrolowanie rozwijania - szczególnie w przypadku niektórych uchwytów i zamkniętych podajników.
To właśnie w ten sposób papier często prezentowany jest na zdjęciach produktów oraz w hotelowych łazienkach. W takich miejscach końcówka rolki bywa dodatkowo składana w charakterystyczny trójkąt.
Czy istnieje jeden prawidłowy sposób?
Historyczny patent Setha Wheelera wskazuje na papier rozwijany do przodu. Nie oznacza to jednak, iż odwrotne zawieszenie rolki jest błędem lub narusza jakiekolwiek zasady.
Ostatecznie sposób wieszania papieru zależy od konstrukcji uchwytu i indywidualnych przyzwyczajeń. jeżeli jednak szukamy odpowiedzi opartej na historycznej dokumentacji, ilustracje patentowe wskazują na luźny koniec skierowany na zewnątrz, z dala od ściany.
