Kiedy dziecko się złości, obraża, płacze albo nagle przestaje się odzywać, łatwo skupić się na jego zachowaniu. Tymczasem pod nim bardzo często kryje się coś znacznie ważniejszego – emocje, z którymi dziecko nie potrafi sobie jeszcze poradzić.
Dlatego tak istotne jest, by opiekun akceptował emocje dziecka i pomagał mu je uporządkować.
W 5. punkcie Apelu dziecko mówi:
Bądź „bezpieczną przystanią”, zauważ i przyjmij mnie z każdym uczuciem, które do Ciebie przyniosę. Pomóż mi przeżywać wszystkie emocje i te przyjemne i te trudne. Od Ciebie uczę się, jak sobie z nimi radzić.
Stajesz się dla niego bezpieczną przystanią, gdy czuje, iż jesteś dostępny, gdy Cię potrzebuje. Kiedy w Twojej obecności może się wyciszyć, uspokoić i znaleźć pocieszenie zarówno w chwilach lęku, jak i silnej złości, to dzięki Tobie uczy się wracać do równowagi. Twoje wsparcie pomaga mu zrozumieć jego własne, często bardzo intensywne emocje, zarówno te przyjemne, jak i trudne oraz porządkować i nazywać myśli i przeżycia. W ten sposób budujesz w nim poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego.
Obserwuj i nazywaj jego zachowania bez interpretacji. Zastanawiaj się na głos, jakie uczucia mogą się za tym kryć. Nie oznacza to, iż musisz na wszystko pozwalać, ważne jednak, by dziecko widziało, iż starasz się zrozumieć jego perspektywę.
Zadanie dla Ciebie:
Przy kolejnej sytuacji, w której Twoje dziecko będzie przeżywało burzę emocji i nie będzie chciało z Tobą rozmawiać, spróbuj tak: „Widzę, iż przestałeś się odzywać. Czy to możliwe, iż źle Cię zrozumiałem?”. Albo “Widzę, iż coś się dzieje. Opowiesz mi o tym?” Albo: “Widzę, iż masz zaczerwienione policzki, jesteś spięta/y. Coś poszło nie po Twojej myśli?”
#Kiedy #dziecko #się #złości #obraża #płacze #albo #nagle #przestaje #się #odzywać #łatwo..
Źródło: Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
