Kamienica pod adresem Rynek Trybunalski 9 w Piotrkowie Trybunalskim to tak zwana kamienica Dutkiewiczowska. Pochodzi XVIII wieku. To okres w dziejach Piotrkowa, gdy Ormianie w Piotrkowie posiadali nieruchomości, jak również pełnili ważne funkcje w samorządzie miejskim. Mieli także wpływ na życie gospodarcze i kulturalne Piotrkowa.
Pod koniec XVIII w. była własnością Marcina Teleżyńskiego, rachmistrza magistratu. Od 1835 mieściły się w niej kolejno apteki Szefferów, J. Gamfa, J. Grabskiego. Po II wojnie światowej, w narożnym budynku pod nr 9 mieściła się kultowa kawiarnia "Pod Ormianinem".
Kawiarnia "Pod Ormianinem" na Rynku w Piotrkowie działała od 1959. Pokolenia piotrkowian chodziły tam na randki i spotkania. Podawano kawę, ale mieszkańcy pamiętają także inne smaczne potrawy. Kawiarnia działała aż do 1992 roku.
Kultowy lokal został opisany w powieści Zbigniewa Nienackiego o Panu Samochodziku "Niesamowity dwór". Piotrków jest tam przedstawiony jako miasteczko P., w którym bohaterowie odwiedzają kawiarnię "Pod Ormianinem". Opisana jest jako lokal mieszczący się w zabytkowej kamieniczce na Starym Rynku. "Składa się z kilku niedużych salek i pokoików na różnych poziomach, ma stylowe sklepienie i gustownie urządzone wnętrze" - pisał autor.
https://trybunalski.pl/wiadomosci/mlyn-przy-slowackiego-w-piotrkowie-tu-pracowala-jedna-z-pierwszych-maszyn-parowych-zdjecia/1KcVw2M8wjh2xKE8zQWCOrmiańskie ślady w Piotrkowie
W Piotrkowie Ormianie byli właścicielami kilku kamienic. Między innymi Stefan Augustynowicz był właścicielem dużej kamienicy położonej na rogu Rynku i ulicy Łaziennej Mokrej w Piotrkowie. Augustynowiczowie w 1782 roku prowadzili tam szynk.
Antoni Muratowicz był współwłaścicielem kamienicy u zbiegu Rynku i ul. Krótkiej, w tej chwili to pl. Czarnieckiego.
Antoniewiczowie byli właścicielami kamienic przy ul. Grodzkiej oraz w południowej pierzei Rynku. Na przełomie XVII i XVIII wieku Nazar Antoniewicz zakupił nieruchomość od kupca szkockiego Jana Sterlinga.
Antoniewicz należał do grupy bogatszych obywateli miasta. Piastował mandat rajcy miejskiego oraz był jednym z najbardziej szanowanych patrycjuszy. Zmarł w Piotrkowie Trybunalskim w 1735 roku. W 1771 roku wnuk Nazara sprzedał kamienicę Antoniemu Maruszewskiemu za 13 mln florenów.
https://trybunalski.pl/wiadomosci/myslicie-ze-hold-pruski-byl-w-krakowie-krzyzacy-klekali-przed-krolami-w-piotrkowie-zdjecia/BIHKNiBxjDteLomAISoWRynek Trybunalski nie zawsze był Trybunalski
Rynek Trybunalski w Piotrkowie dawniej nosił nazwę Plac Maryjny albo Mariacki. To miejsce, które przez wieki pełniło centralny punkt miasta, a jest odzwierciedleniem średniowiecznego układu urbanistycznego.
Jedna z najstarszych nazw to po prostu Stary Rynek. W drugiej połowie XIX wieku, gdy Rosjanie wprowadzali porządki w piotrkowskiej guberni, nosił nazwę Marijńskaja Płoszczad, czyli Plac Mariański. Był też nazywany Placem Marii Panny albo Placem Mariackim.
W latach II Rzeczypospolitej pojawiła się nazwa Plac Trybunalski, a podczas okupacji niemieckiej Gerichtsplatz. W 1945 roku najpierw powrócono do nazwy Plac Trybunalski, a od 1967 roku to już Rynek Trybunalski.
