Leon XIV ma odwiedzić Peru w listopadzie, a jednym z etapów siedmiodniowej podróży będzie Pucallpa w peruwiańskiej Amazonii. Tamtejsi biskupi liczą, iż papież, dawny misjonarz i biskup w Peru, upomni się o ludność rdzenną, godność wspólnot i ochronę stworzenia przed brutalną eksploatacją.
Papież, który zna teren
Leon XIV wraca do Peru nie jako dyplomata od pięknych gestów, ale jako pasterz, który zna ten kraj z własnej posługi. Jak podaje Vatican News, listopadowa podróż apostolska potrwa siedem dni, a jednym z jej punktów będzie Pucallpa w sercu peruwiańskiej Amazonii. To nie jest przypadkowa kreska na papieskim planie podróży. To sygnał, iż Kościół nie chce patrzeć na peryferie z wygodnej sali konferencyjnej.
Biskup David Martínez de Aguirre, wikariusz apostolski Puerto Maldonado, mówi, iż Leon XIV zna Peru, jego wybrzeże, góry i dżunglę. To ważne. Inaczej brzmi słowo człowieka, który czytał raporty, inaczej słowo kogoś, kto widział codzienne życie ludzi w Amazonii. Wcześniej pisaliśmy o tym, jak po wyborze amerykański kardynał przybrał imię Leona XIV. Dziś coraz wyraźniej widać, iż jego pontyfikat będzie sprawdzany właśnie tam, gdzie wiara dotyka konkretnych ran.
Amazonia nie potrzebuje ideologii
Amazonia bywa w Europie traktowana jak ekran do wyświetlania cudzych ideologii. Jedni widzą w niej wyłącznie temat klimatyczny, inni romantyczny mit o naturze. Kościół musi mówić innym językiem: o godności człowieka, o stworzeniu powierzonym odpowiedzialności, o wspólnotach, które mają prawo do życia bez przemocy, wykorzenienia i cynicznego handlu własnym losem.
Bp Miguel Ángel Cadenas, wikariusz apostolski Iquitos, wskazuje, iż przesłanie z Pucallpy może objąć nie tylko Peru, ale całą Panamazonię. Hierarcha mówi też o niesprawiedliwej eksploatacji zasobów naturalnych. To mocne oskarżenie, ale nie puste. W regionach takich jak Amazonia pieniądz zbyt często przychodzi szybciej niż odpowiedzialność, a miejscowi zostają z rozbitymi rodzinami, przemocą i utratą ziemi.
Narodowo-konserwatywna wrażliwość nie musi udawać, iż problem nie istnieje tylko dlatego, iż lewica lubi przejmować język ekologii. Troska o ziemię, rodzinę i lokalną wspólnotę nie jest wynalazkiem progresistów. To element klasycznego porządku chrześcijańskiego. Prawica zdradziłaby samą siebie, gdyby pozwoliła, by pojęcie odpowiedzialności za stworzenie zostało oddane w ręce ideologicznych laboratoriów.
Misja przed public relations
Miejscowi biskupi podkreślają, iż wizyta papieża nie może zostać sprowadzona do tłumów, kamer i uroczystej oprawy. Ma prowadzić do nawrócenia i odnowienia zaangażowania Kościoła na rzecz najsłabszych. To zdanie powinno wybrzmieć także w Europie, gdzie nazbyt często religię próbuje się zamknąć w muzeum albo w prywatnym sentymencie.
Kościół nie jest organizacją pozarządową od dobrych emocji. Jego pierwszym zadaniem jest głoszenie Chrystusa. Dopiero z tego wynika obrona ludzkiej godności, rodziny, słabszych i tych, których wielkie interesy chętnie wypychają poza margines. Gdy Leon XIV przypominał młodym o starszych i samotnych, dotykał tej samej logiki: wspólnota jest prawdziwa wtedy, gdy nie porzuca swoich członków.
W Pucallpie stawką będzie wiarygodność Kościoła misyjnego. Nie chodzi o polityczny spektakl. Chodzi o to, czy katolicyzm potrafi przez cały czas być znakiem zakorzenienia, obrony godności i porządku większego niż interes najsilniejszych.
Lekcja także dla Polski
Dla polskiego czytelnika ta historia nie jest egzotyczną ciekawostką z drugiego końca świata. Pokazuje, iż państwa i wspólnoty, które tracą kontrolę nad własnym losem, gwałtownie stają się przedmiotem cudzych decyzji. Dziś dotyczy to amazońskich wspólnot, jutro może dotyczyć każdego narodu, który pozwoli, by o jego ziemi, rodzinie i gospodarce rozstrzygano ponad jego głową.
Polska prawica powinna umieć odczytać tę lekcję bez kompleksów. Suwerenność, własność, odpowiedzialność za ziemię i obrona słabszych przed cynizmem silniejszych tworzą jedną całość. jeżeli Leon XIV powie w Amazonii słowo jasne i katolickie, będzie ono ważne także dla nas.
Źródło: Vatican News.
