Long ago in Volhynia (Ballad based on a poem)

Cały świat musi dowiedzieć się czym było ludobójstwo na Wołyniu!... W świadomości przeciętnego Europejczyka ludobójstwo na Wołyniu musi wyryć się tak samo mocno jak Holokaust czy ludobójstwo Ormian!...

Dziś chrześcijańska Europa musi w takim samym stopniu pamiętać o ludobójstwie wołyńskim jak i o ludobójstwie katyńskim… Zarówno Katyń jak i Wołyń nie mogą być dziś dla przeciętnego Europejczyka jedynie pustymi pojęciami...

Bezzwłocznie należy nadrobić lata polskich zaniedbań na tym polu... Na szczęście bardzo pomocna tutaj okazuje się sztuczna inteligencja, czego myślę najlepszym przykładem jest to wspaniałe dzieło, jakie stworzył Pan Michał Pierzycki na podstawie mojego wiersza , ,Przed laty na Wołyniu" wyrażając zarazem zgodę na opublikowanie tego poruszającego widowiska także i na moim kanale… Co szczególnie warte podkreślenia biegle władający językiem angielskim Michał Pierzycki dokonał także tłumaczenia tego mojego wiersza na język angielski, tworząc na jego podstawie przepiękną balladę również i w tym języku…

Myślę iż ma ona duży potencjał by dotrzeć do wyobraźni przeciętnego nie interesującego się zbytnio historią anglojęzycznego widza, otwierając mu zarazem oczy na to czym tak naprawdę było ludobójstwo na Wołyniu… Myślę iż ta szczególna, głęboko poruszająca ballada ma duży potencjał by dotrzeć do dziesiątek tysięcy Europejczyków i pasjonatów historii z całego świata, przemawiając zarazem do ich wyobraźni… Stąd moja gorąca prośba do wszystkich moich czytelników i widzów o pomoc w rozpowszechnianiu tego naszego wspólnego dzieła… Zróbmy wspólnie wszystko, by prawda o Wołyniu dotarła do jak największej liczby ludzi na całym świecie!

,,Long ago in Volhynia"

In the twilight of old Orthodox churches,
where silent bells once called to prayer,
words were spoken that darkened hearts,
and hatred settled in the air.

Drops of holy water glittered softly
upon the axe, the scythe, the blade.
Hands were raised in solemn blessing,
while shadows gathered where hope had stayed.

A dream was promised—pure and shining,
"a nation clear as crystal glass."
Yet every step toward that false tomorrow
left innocent lives beneath the grass.

The quiet villages were still asleep,
children dreaming of another dawn.
Before the sunrise kissed the meadows,
their peaceful world was forever gone.

The cries of mothers filled the valleys,
the tears of fathers stained the earth.
The oldest hands and newborn children
were judged unworthy from their birth.

Fields remembered every footprint.
Rivers carried every name.
The wind still whispers through the forests
of sorrow no one should proclaim.

Above the smoke, the angels gathered,
counting every crimson tear.
They held each drop like priceless treasure,
for Heaven knew who suffered here.

Not every soul surrendered to darkness.
Some chose mercy over fear.
Some Ukrainian hearts stood faithful,
protecting neighbors they held dear.

Some priests refused to bless the hatred,
choosing conscience over lies.
They paid the price for speaking truth
beneath the same darkening skies.

History is never healed by silence.
Truth is never born from fear.
Only memory walks beside us
when justice seems to disappear.

This song is not a call for vengeance.
It is not written to divide.
It is a prayer for every victim,
for every child who should have survived.

May every cross upon the hillside,
every candle in the night,
every name once almost forgotten
be carried gently into light.

And when the old church bells are ringing,
may they never call to hate again.
May they speak of truth and mercy,
healing hearts instead of pain.

For the tears of innocent children
shine forever before God's throne.
And every drop of blood remembers
a life that should have grown.

Volhynia still speaks in silence.
The fields remember every cry.
As long as memory lives among us,
the innocent will never truly die.

Lyrics: Kamil Olszówka
Translation, music, performance, arrangement, production and video: Michał Pierzycki

If this film moved you, please consider sharing it so that the memory of the innocent victims of Volhynia may endure for future generations.