Malta Festival 2026 dobiegła końca. Osiem dni sztuki, tysiące widzów i wydarzenia, które zostaną w pamięci na długo

Między 21 a 28 czerwca w 27 lokalizacjach miasta odbyło się 107 wydarzeń z udziałem ponad 500 artystek i artystów reprezentujących 20 państw. Program obejmował teatr, muzykę, taniec, film, literaturę, sztuki wizualne oraz liczne spotkania i warsztaty, a wspólnym mianownikiem całej edycji pozostawało hasło „Za miłość!”, odnoszące się do relacji, empatii i wspólnego przeżywania kultury.

Jednym z najbardziej komentowanych punktów programu okazał się „The Second Woman” – trwający dobę eksperyment teatralny z Magdaleną Cielecką w roli głównej. Spektakl przyciągał publiczność o każdej porze dnia i nocy, a jego niecodzienna formuła sprawiła, iż stał się jednym z symboli tegorocznej Malty. Zarówno widzowie, jak i krytycy zgodnie podkreślali, iż było to jedno z najbardziej wyjątkowych wydarzeń w historii festiwalu.

Równie mocnym filarem programu była muzyka. Festiwal rozpoczął się widowiskowym koncertem nad Jeziorem Maltańskim pod kierownictwem artystycznym Natalii Kukulskiej. Na jednej scenie spotkali się między innymi Grzegorz Turnau, Anna Maria Jopek, Jakub Józef Orliński, Krzysztof Zalewski, Ralph Kaminski, Natalia Przybysz, Anita Lipnicka i Natalia Szroeder.

Później centrum muzycznych wydarzeń przeniosło się na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich, gdzie powstała Scena Muzyczna Malta Festival. W ciągu czterech dni wystąpili tam artyści reprezentujący różne gatunki i muzyczne światy. Do Poznania po niemal dwóch dekadach powrócił projekt Beirut Zacha Condona, który zgromadził komplet publiczności. Wielkie emocje wywołał także koncert Benjamina Clementine’a, a w kolejnych dniach przed festiwalową publicznością zaprezentowali się m.in. The Blaze, Efterklang, Charlie Cunningham, Devendra Banhart, MARO, HAAi, Kacperczyk oraz Two Door Cinema Club, który zamknął tegoroczną edycję.

Malta tradycyjnie wyszła także poza sale widowiskowe. Place, ulice i skwery Poznania zamieniły się w sceny otwarte dla mieszkańców i turystów. Na placu Wolności tłumy przyciągał nowozelandzki spektakl taneczny „The Air Between Us”, ulica Półwiejska stała się filmowym planem za sprawą argentyńskich „Efektów specjalnych”, a Stary Rynek regularnie rozbrzmiewał muzyką dzięki włoskim i słoweńskim artystom ulicznym.

W programie znalazły się również polskie premiery międzynarodowych produkcji teatralnych. Widzowie mogli zobaczyć „Dystans” Tiago Rodriguesa – opowieść o relacji ojca i córki rozdzielonych międzyplanetarną rzeczywistością – a także operę audiowizualną „La Mort de la Mer” duetu CocoRosie z udziałem Justyny Wasilewskiej oraz choreograficzny spektakl Ewy Dziarnowskiej „This resting, patience”.

Festiwal nie ograniczał się wyłącznie do sztuki scenicznej. W ramach cyklu „Wiedźmy i Głosy Kobiet” odbywały się spotkania literackie i debaty z udziałem pisarek, artystek oraz twórczyń kultury. Klub Festiwalowy przy placu Wolności każdego dnia stawał się miejscem rozmów o współczesnych wyzwaniach społecznych, zdrowiu i relacjach międzyludzkich.

Nowością tegorocznej edycji był „Dobry Stół” – wspólna kolacja dla ponad 350 osób, łącząca sztukę kulinarną, muzykę i działalność charytatywną. Dochód z wydarzenia został przeznaczony na wsparcie programu Żółty Talerz prowadzonego przez Kulczyk Foundation.

Fundacja przygotowała również cykl „Rozmowy bez tabu”, poświęcony tematom cielesności, partnerstwa oraz zmian zachodzących w organizmie wraz z wiekiem. Jednym z najbardziej zauważalnych elementów tej części programu była świetlna instalacja z pulsującym neonem ustawiona na placu Wolności, zachęcająca do refleksji nad naturalnością zmian zachodzących w życiu kobiet.

Nie zabrakło także Kina Kobiet – cyklu plenerowych pokazów filmowych i spotkań z aktorami oraz twórcami. Publiczność miała okazję rozmawiać między innymi z Agatą Buzek, Agnieszką Grochowską, Anitą Sokołowską czy Wojciechem Smarzowskim.

Organizatorzy zadbali również o dostępność wydarzeń dla osób z niepełnosprawnościami. Co istotne, ponad 60 procent programu stanowiły wydarzenia bezpłatne, dzięki czemu Malta zachowała swój otwarty, miejski charakter i pozostawała dostępna dla szerokiego grona odbiorców.