1 godzina temu
Przy grobie Drwęskiego na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan pojawili się przewodniczący Rady Miasta Poznania Grzegorz Ganowicz oraz dyrektor Gabinetu Prezydenta Patryk Pawełczak. W uroczystości uczestniczyli również przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania im. Cyryla Ratajskiego.
Historia Jarogniewa Drwęskiego jako włodarza miasta rozpoczęła się w wyjątkowo burzliwym momencie. Pod koniec 1918 roku, gdy w Niemczech trwała rewolucja, kontrolę nad Poznaniem sprawowała Rada Robotników i Żołnierzy. To z jej nominacji Drwęski objął funkcję komisarycznego nadburmistrza, a jego kandydaturę zaakceptowały władze w Berlinie.
Formalne okoliczności nominacji były więc skomplikowane, jednak dla polskich mieszkańców miasta miała ona wymiar symboliczny. Po latach pruskiego panowania Poznań otrzymał polskiego gospodarza.
Po zwycięstwie Powstania Wielkopolskiego i zmianach wynikających z traktatu wersalskiego rozpoczął się proces tworzenia od podstaw polskiej administracji. Trzeba było nie tylko wymienić kadry w urzędach, ale również przeprowadzić polonizację szkół i innych instytucji publicznych.
Problemem był ogromny niedobór odpowiednio przygotowanych pracowników. Potrzebni byli nauczyciele, profesorowie i urzędnicy, ale także kolejarze, pocztowcy czy pracownicy administracji celnej. Dziesięciolecia funkcjonowania w państwie pruskim pozostawiły ślad choćby w języku urzędowym – część wykształconych Polaków nie znała polskich odpowiedników specjalistycznych określeń używanych wcześniej wyłącznie po niemiecku.
Drwęski nie ograniczał swojej działalności do samego Poznania. Został inicjatorem i pierwszym prezesem Związku Miast Polskich, angażując się w rozwój samorządności w odradzającym się państwie.
To właśnie w okresie jego prezydentury rozpoczęła działalność pierwsza poznańska szkoła wyższa – Wszechnica Piastowska. Już rok później, w 1920 roku, uczelnia przyjęła nazwę Uniwersytetu Poznańskiego.
Z czasami Drwęskiego wiąże się także przejęcie przez Polaków gmachu Opery oraz Biblioteki Raczyńskich. Szczególne znaczenie dla późniejszego rozwoju gospodarczego Poznania miała natomiast organizacja pierwszego Targu Poznańskiego w 1921 roku. Wydarzenie dało początek późniejszym Międzynarodowym Targom Poznańskim, które stały się jedną z najbardziej rozpoznawalnych instytucji miasta.
Jarogniew Drwęski nie miał jednak możliwości długo kierować Poznaniem. Zmarł nagle 14 września 1921 roku. Miał zaledwie 45 lat.
Choć jego prezydentura przypadła na stosunkowo krótki okres, był to jeden z najbardziej przełomowych momentów w dziejach miasta. Poznań przechodził wówczas od pruskiej administracji do funkcjonowania w odrodzonej Rzeczypospolitej, a Drwęski znalazł się wśród osób, które odpowiadały za przeprowadzenie tej historycznej zmiany.
Po 105 latach od jego śmierci pamięć o pierwszym włodarzu Poznania po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pozostaje częścią miejskiej tradycji. Rocznicowa uroczystość na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan była kolejnym przypomnieniem o człowieku, którego kadencja przypadła na moment, gdy polski Poznań trzeba było w dużej mierze zorganizować od nowa.
