Migracyjny szturm nachodźców na Kanary

4 godzin temu

Hiszpania mierzy się z kolejną falą murzyńskich i arabskich nachodźców. W ciągu zaledwie dwóch dni na należące do niej Wyspy Kanaryjskie dotarło drogą morską blisko 2200 trzecioświatowców z Afryki. Skala napływu jest tak duża, iż lokalne władze alarmują o przeciążeniu infrastruktury i służb odpowiedzialnych za przyjmowanie przybyszów. Tymczasem Madryt ogłosił już na archipelagu kryzys migracyjny. Wszystko wskazuje na to, iż to dopiero początek inwazji.

Ruszył migracyjny szturm nachodźców na Kanary. Według hiszpańskiej służby ratownictwa morskiego Salvamento Marítimo ratownicy udzielili pomocy 1324 osobom znajdującym się na pokładach 14 pontonów. Większość przybyszów trafiła na wyspę El Hierro, jedną z najmniejszych w archipelagu. Jej populacja wynosi zaledwie około 12 tysięcy mieszkańców. Tymczasem liczba osób przybywających z Afryki zaczyna stanowić poważne obciążenie dla lokalnych możliwości organizacyjnych.

Sytuacja okazała się jeszcze poważniejsza, niż wynikało z pierwszych komunikatów. Według późniejszych danych hiszpańskiej agencji EFE w sobotę 14 listopada na Wyspy Kanaryjskie dotarło aż 1488 murzynów na pokładach 14 jednostek przemytniczych. To najwyższy jednodniowy wynik od listopada 2020 roku, kiedy odnotowano 1461 przybyszów. Łącznie w ciągu dwóch dni liczba osób, które dotarły na archipelag, przekroczyła 2300. Różnice między kolejnymi zestawieniami wynikają z aktualizacji danych i momentu ich zamknięcia.

Większość przybyszów pochodzi z Senegalu, Gambii i Gwinei. Pokonują oni niebezpieczną trasę przez Atlantyk, często na przepełnionych, prowizorycznych łodziach, organizowanych przez przemytników i skrajnie lewicowe organizacje pseudohumanitarne. Obie grupy finansowane przez fundacje George’a Sorosa i jemu podobnych „filantropów”, co już wielokrotnie dowiedziono.

Migracyjny szturm nie jest problemem wyłącznie ratownictwa morskiego. Każda kolejna grupa oznacza konieczność zapewnienia przynajmniej prowizorycznego zakwaterowania, opieki medycznej, wyżywienia oraz przeprowadzenia procedur administracyjnych, choćby gdyby władze zdecydowały się wszystkich deportować (co nie jest wcale oczywiste – Hiszpanią rządzi wszak lewica, dążąca do mieszania ras).

Gubernator Wysp Kanaryjskich Fernando Clavijo nie ukrywa, iż lokalne możliwości przyjmowania kolejnych subsaharyjskich murzynów są poważnie ograniczone. Wskazuje na konieczność pilnego wsparcia ze strony rządu centralnego i instytucji unijnych. Madryt ogłosił 10 listopada stan kryzysu migracyjnego na archipelagu i zapowiedział przeznaczenie 15,18 mln euro pomocy. Niestety, pieniądze te nie mają pójść na amunicję dla wojska zatapiającego pontony i łodzie przemytników, ale na zwiększenie możliwości zakwaterowania nachodźców oraz na wsparcie medyczne i działania pomagającego w inwazji Czerwonego Krzyża.

Jak się wydaje, dokładanie kolejnych pieniędzy do systemu przyjmowania trzecioświatowców nie rozwiązuje problemu, a jedynie pozwala Hiszpanii doraźnie radzić sobie z jego kolejnymi odsłonami. Migracyjny szturm na Kanary nie jest przecież zjawiskiem, którego nie można było przewidzieć. To po prostu kolejna fala zjawiska znanego od lat. Atlantycki szlak migracyjny funkcjonuje od dawna, a jesienne miesiące tradycyjnie sprzyjają podejmowaniu prób przeprawy z Afryki.

Co więcej, dane hiszpańskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pokazują, iż od stycznia do końca października 2026 roku na Wyspy Kanaryjskie drogą morską dotarło 13 327 osób. To wprawdzie o 5,5% mniej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku, ale nie zmienia to faktu, iż pojedyncze fale przyjazdów potrafią w krótkim czasie sparaliżować możliwości niewielkich wysp.

Opanowana przez lewicę Unia Europejska od lat przedstawia kolejne programy, fundusze i deklaracje humanitarne jako odpowiedź na problem niekontrolowanej migracji. Tymczasem mieszkańcy państw położonych na pierwszej linii tego zjawiska (Hiszpania, Grecja, Włochy) ponoszą realne konsekwencje politycznych decyzji podejmowanych daleko od ich domów. Państwa, które nie potrafią skutecznie kontrolować własnych granic, stopniowo tracą kontrolę nad tym, kto i na jakich zasadach przebywa na ich terytorium.

NASZ KOMENTARZ: Nowy migracyjny szturm na Kanary powinien być dla Europy ostatnim ostrzeżeniem. Bez skutecznej ochrony granic zewnętrznych przy użyciu wojska i ostrej amunicji oraz realnej polityki deportacyjnej, kolejne kryzysy będą jedynie kwestią czasu i będą przybierać na sile. Nie można bez końca grać fałszywą kartą humanitaryzmu oraz przerzucać odpowiedzialność na lokalne społeczności, oczekując, iż będą bez ograniczeń ponosić koszty finansowe i społeczne absurdalnej polityki migracyjnej, na której zyskują jedynie opętani ideologią globaliści.

Polecamy również: Klimatyczny dyktat UE. Polska przegrała w TSUE

Idź do oryginalnego materiału