Niezapalona świeca. Felieton pielgrzymowy

Krótki pielgrzymkowy dzień. Dla pątników (strumienia opolskiego) zaczął się w Kamieniu Śląskim a skończył na Górze Świętej Anny. Dla mnie był jeszcze krótszy – byłem „tylko” na Mszy Świętej sprawowanej na zakończenie dzisiejszego etapu, obowiązki nie pozwoliły dziś na więcej. Jutro jednak (jak Pan Bóg da) ruszam w trasę!

Zasugerowano mi dzisiaj, by felieton nosił tytuł „homilię wygłosiło mi słońce”. Nie będę zdradzał, kto mi to sugerował, powiem tylko, iż biskup Waldemar chyba czytał wczorajszy tekst, ale na obrażonego nie wyglądał.

Pozwoliłem sobie jednak, by nie pójść za sugestią, bo moją uwagę przykuła dzisiaj świeca. adekwatnie to kilka świec ustawionych na ołtarzu. Nie wszyscy to widzieli, większą szansę mieli księża (będąc bliżej ołtarza). Rozpoczęła się liturgia. Schola śpiewa pieśń ku czci patronki miejsca, służba liturgiczna, kapłani i biskupi podchodzą do ołtarza. Podniosła chwila, najważniejsza w czasie pielgrzymkowego dnia. Wszystko przygotowane… no prawie wszystko… nikt nie zapalił ołtarzowych świec.

Żadna to zbrodnia, zdarza się. Szybka reakcja i świece zapłonęły.

Uśmiechnąłem się jednak, ponieważ wczoraj w Kamieniu Śląskim było dokładnie tak samo. Uroczysta liturgia, biskup dzierżący pastorał i… niezapalone świece.

Nie, nie mam zamiaru wytykać liturgicznych niedociągnięć (choć kusi, oj kusi). Przyszły pytania, może trochę patetyczne…

Co zrobić, by płonąć?
Co zrobić, by nie zgasnąć?
Jak zapalać innych?

Opole – Góra Świętej Anny, 18.08.2026

ks. Łukasz Waligóra

***
Na zdjęciu świeca. Nie ta z ołtarza, ale też z Góry Świętej Anny :)