Tadeusz Bronkiewicz, malarz, rysownik i rzeźbiarz, w swojej twórczości poszukuje nieoczywistych znaczeń ukrytych w materiale. Szczególne miejsce zajmuje w niej czarny dąb – drewno o wyjątkowym charakterze, kształtowanym przez długotrwałe oddziaływanie natury. Jego struktura, barwa i niepowtarzalna historia stają się punktem wyjścia do tworzenia rzeźb, które wymykają się prostym interpretacjom.
Prezentowane prace przywołują skojarzenia z ludzką sylwetką, organicznym światem przyrody czy dawnymi znakami i symbolami. Ich kształty mogą przypominać postacie, tajemnicze istoty lub formy wyłaniające się z głębi ziemi. Każda z nich nosi ślady pierwotnej materii, a zarazem ujawnia indywidualne spojrzenie artysty na relację człowieka z otaczającym go światem.
