Obecność Wystawa rzeźb Łukasza Krupskiego

Czy rzeźba może być lustrem, w którym odbija się to, co niewidoczne – nasze myśli, uczucia i duchowe zmagania? Już od 16 maja Konstancin-Jeziorna stanie się areną niezwykłego dialogu między materią a duchem. Wybitny rzeźbiarz młodego pokolenia, Łukasz Krupski, zaprezentuje kilkadziesiąt swoich prac na wystawie zatytułowanej Obecność. Ekspozycja obejmie zarówno zabytkowe wnętrza i plener wokół willi Hugonówka, jak i nowoczesną przestrzeń Ratusza. To zaproszenie do podróży w głąb ludzkiej natury, wystawione w scenerii perły polskiej architektury letniskowej. Ekspozycja połączy historyczny czar letniska z energią sztuki współczesnej. To idealna okazja, by poznać Konstancin-Jeziornę, jakiego nie znasz – miejsce, gdzie historia spotyka się ze sztuką współczesną, czas zwalnia, a przestrzeń wypełnia się sensem.
Konstancin-Jeziorna: Przystań artystów
Konstancin-Jeziorna to miejsce magiczne – jedyne uzdrowisko na Mazowszu z ponad stuletnią tradycją, które od zawsze przyciągało ludzi wrażliwych na piękno. To tutaj natchnienia szukali tacy mistrzowie jak m.in. Józef Pankiewicz, Stanisław Lentz czy Tadeusz i Adam Stykowie. Swoje ślady w przepięknych ogrodach zostawili rzeźbiarze Stanisław Jackowski i Józef Gabowicz, a wille zdobiły obrazy Anny i Moniki Żeromskich czy Zdzisława Jasińskiego. Miasto, pełne imponujących willi i historii zapisanej w koronach wiekowych drzew, stanowi naturalną galerię pod gołym niebem. Bogata tradycja miejsca, w którym mieszkał Stefan Żeromski, czyni Konstancin idealnym tłem dla wystaw o międzynarodowej randze, łącząc tradycję europejskiego kurortu z nowoczesnym mecenatem sztuki.
O wystawie: Obecność
Każda z rzeźb Łukasza Krupskiego jest przejawem tytułowej „Obecności” – dzieło przestaje być jedynie medium i staje się śladem istnienia, emocji, refleksji oraz nieodwracalnych decyzji twórczych. Pęknięcia, szczeliny i wewnętrzne struktury prac stają się symbolicznym zapisem duchowości i miłości w świecie pełnym sprzeczności.
Artysta wokół galerii portretów m.in. Rodina, Michała Anioła i Nowosielskiego – ważnych dla niego osobowości – stworzył kontekst dla: Pieśni nad pieśniami, Świętego ciała, Myśliciela, Pocałunku, Wschodu słońca, w których odwołuje się do mitów, religii, filozofii oraz historii sztuki. Prace te nawiązują dialog z przeszłością i przyszłością, stanowiąc próbę odniesienia się do mistrzów, odbiorcy, a także są dla artysty próbą zrozumienia samego siebie. Kameralny charakter wystawy sprzyja uważnemu obcowaniu ze sztuką, pokazane prace budują intymny kontakt z widzem, otwierając przestrzeń do obcowania z materią oraz metafizycznym wymiarem twórczości Łukasza Krupskiego. Obecność w jego sztuce jest zapisem odwiecznych pytań, na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi – tajemnicy istnienia, którą można jedynie przybliżać, nigdy ostatecznie uchwycić…
Artysta nie objaśnia świata – skupia się na jego doświadczaniu. Jego prace wyrastają z przekonania, iż sens nie jest dany raz na zawsze, ale ujawnia się między ludźmi, między człowiekiem a materią, między tym, co widzialne i niewidzialne. Jak przyznaje świat chciałby rozumieć jako pieśń o miłości.
O autorze: Łukasz Krupski
Urodził się w 1990 roku w Warszawie. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (2009-2014), licencjat w pracowni prof. Adama Myjaka (2012), dyplom w pracowni prof. Piotra Gawrona (2014). Absolwent studiów podyplomowych Wydziału Filozofii UW (2016) oraz Wydziału Zarządzania UW (2020).W 2024 roku obronił pracę doktorską poświęconą idei „Pustej piety” będącą zapisem jego poszukiwań nad relacją między brakiem a obecnością w rzeźbie (promotor prof. Maciej Aleksandrowicz). Współzałożyciel grupy artystycznej „Renaissance of XXI century” (Berlin). Członek Komisji Architektoniczno-Artystycznej Archidiecezji Warszawskiej w kadencji 2025–2030. W swojej twórczości podejmuje temat człowieka jako przestrzeni, w której przenika się duch i materia. Traktuje rzeźbę jako fenomen spotkania – dotykalny znak zmagania się z tajemnicą istnienia oraz próbę uchwycenia tego, co niewidzialne w materii. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych w kraju i za granicą. Autor realizacji w przestrzeni publicznej i sakralnej. Rzeźbiarz.

Kuratorka wystawy: Kama Zboralska
Nad koncepcją wystawy czuwa Kama Zboralska – Propagatorka sztuki, kuratorka. Inicjatorka rankingu „Kompasu Młodej Sztuki”. Autorka m.in. cyklu książek: „Sztuka inwestowa­nia w Sztukę. Przewodnik po galeriach”, albumu „Galeria (-1) Polski Komitet Olimpijski. Wystawy sztuki współczesnej (2006–2016), „101 polskich artystów współczesnych. Wybitnych, uznanych, debiutujących” (2019), „Kierunek -Sztuka” (2022), „Kompas rzeźby.114 polskich artystek i artystów” ( 2026). Kuratorka i inicjatorka powstania Galerii (-1) PKOI-u (2006-2023). Od 2012 roku dyrektorka artystyczna Warszawskich Targów Sztuki. Członkini Rady Programowej OmenaArt Foundation, Mentorka Rafał Brzoska Foundation. Prowadzi wykłady m.in. na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie. Członkini i stypendystka ZAiKS-u. Laureatka prestiżowych nagród.
Miejsca
Wystawa zostanie zaprezentowana w dwóch kluczowych lokalizacjach, które same w sobie są dziełami sztuki:
• Willa Hugonówka (ul. Mostowa 15): Kolebka uzdrowiska z początku XX wieku, zaprojektowana przez wybitnych architektów Karola Kozłowskiego i Hugona Kudera. To tu od ponad stu lat bije serce kultury letniska. Siedziba Konstancińskiego Domu Kultury oferuje bogaty program wydarzeń kulturalnych i zajęć edukacyjnych. Zarówno dzieci, młodzież , jak i dorośli znajdą tu wiele inspirujących propozycji. Ogólnopolskie wydarzenia m.in. Jazz Zdrój Festiwal, Festiwal Filmowy Świat Maklaka i Jego Przyjaciół, Jarmark Kultury Urzecza i pełne rozmachu Dni Konstancina – parada i piknik retro z atrakcjami sprzed stu lat. W sali widowiskowej Hugonówki realizowane są spektakle teatralne, koncerty i performance’e. W galerii oraz przestrzeni publicznej prezentowane są wystawy artystów o międzynarodowej renomie. W eleganckich wnętrzach zabytku prezentowane były prace takich artystów jak Witold K, Stanisław Baj, Marta Czok, Tytus Dzieduszycki-Sas, Aleksandra Mazurkiewicz czy Anna Buczkowska i Julian Henisz.
• Park Zdrojowy: Plener wokół willi, nad brzegiem Jeziorki, to przestrzeń dla rzeźb monumentalnych. Wcześniej gościły tu głośne instalacje: Wilki Beaty Czapskiej, wiklinowe Zwieńczenia Mirosława Maszlanko oraz spektakularne, świetlne Struktury Mirosława Filonika w tężni solankowej – artysty, który światło traktuje jako rzeźbiarskie medium.
• Ratusz (ul. Piaseczyńska 77): To nowoczesny gmach otwarty w 2018 r., który harmonijnie łączy współczesność z tradycją. Jego architektura, nagrodzona w prestiżowym konkursie, nawiązuje do konstancińskiego modernizmu, tężni solankowej oraz zabytkowej Starej Papierni poprzez użycie czerwonej cegły. Surowe, geometryczne dziedzińce Ratusza staną się idealnym tłem dla rzeźbiarskich form Krupskiego, łącząc administracyjne serce miasta z jego kulturalną duszą, poszanowaniem tradycji i otwartością na przyszłość.

Zapraszamy do Konstancina-Jeziorny na spotkanie z Obecnością – wystawą, która porusza, skłania do refleksji i pozwala poczuć ducha miejsca, w którym sztuka żyje od pokoleń.