„Potrzebujemy kapłanów, a oni potrzebują ciągłej formacji”

stacja7.pl 2 tygodni temu

Regina Lynch, prezydent zarządzający Papieskiej Fundacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie sponsorującej to wydarzenie, zwróciła uwagę w rozmowie z Vatican News, iż „obecnie posługa kapłańska wobec wiernych jest coraz bardziej wymagająca”.

Konferencja poświęcona stałej formacji kapłanów odbyła się w dniach 6-10 lutego pod hasłem „Rozpal na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie (2 Tm 1, 6). Piękno bycia uczniem dzisiaj: formacja osobista, integralna, wspólnotowa i misyjna”. Organizatorami konferencji były watykańskie Dykasterie ds. Duchowieństwa, Ewangelizacji i Kościołów Wschodnich.

Posługa wiernym zawsze była wyzwaniem dla kapłanów. W dzisiejszym zsekularyzowanym świecie zachodnim stała się ona tym bardziej wymagająca. Muszą stawiać czoła ekstremalnym warunkom, ogromnym odległościom, czasami żyjąc w warunkach wojennych, mieszkając w centrach miast, gdzie tak bardzo potrzeba ich czasu. Myślę, iż księżom łatwo jest się wypalić, jeżeli nie mają odpowiedniego wsparcia – zauważyła prezydent Lynch.

Potrzebujemy naszych księży, a oni muszą być w dobrej formie, nie tylko fizycznej, ale także psychicznej i duchowej. I właśnie w tym kontekście niezwykle ważna jest formacja ciągła kapłanów – dodała.

Prezydent organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie wyraziła opinię, iż pięciodniowa konferencja była dla księży okazją do porozmawiania z innymi kapłanami z całego świata o dobrych i sprawdzonych praktykach. Pozytywnym aspektem jest to, iż mogą uczyć się od siebie nawzajem tego, co działa, ale także dzielić się wyzwaniami związanymi z byciem księdzem w dzisiejszych czasach – powiedziała.

Lynch podkreśliła, iż panowała „wspaniała atmosfera” i dodała: Teraz księża wrócą do swoich krajów, aby być formatorami formacji ciągłej dla swoich współbraci kapłanów.

„Troska nas wszystkich”

Jak podkreśla Prymas Polski abp Wojciech Polak takie spotkanie to wyjątkowa okazja, by zobaczyć, jak Kościoły w innych krajach pomagają kapłanom w ich codziennym życiu i posłudze. Przede wszystkim wracamy ubogaceni doświadczeniem spotkania, które miało wymiar międzynarodowy – powiedział Radiu Watykańskiemu abp Polak. Troska o kapłanów, o życie i posługę kapłanów jest troską, którą dzielimy wszyscy pod każdą szerokością geograficzną. I pierwsze nasze spojrzenie to nie tyle teoria, w jaki sposób zaradzić tym potrzebom stałej formacji, ale przede wszystkim właśnie wymiana doświadczeń, wysłuchanie siebie nawzajem, zobaczenie, jakie są w innych częściach świata nie tyle problemy, bo te problemy są podobne w wielu sytuacjach, ale w jaki sposób ta troska o stałą formację kapłanów jest realizowana?

Jak zauważa z kolei bp Damian Bryl, ordynariusz kaliski, „ważnym doświadczeniem, które na tym spotkaniu wybrzmiało, jest to, żeby tę pomoc podejmować w szerszych wspólnotach, nie tylko diecezjalnych. Słyszeliśmy od wielu uczestników, iż wiele inicjatyw dzieje się na poziomie narodowym, choćby dlatego, iż nie wszystkie diecezje mają możliwości tak szerokiej pomocy. Więc chcielibyśmy też pójść w tę stronę, pomagając kapłanom właśnie tak szerzej i głębiej, na poziomie naszego kraju”.

Nawiązując do tego tematu, abp Wojciech Polak zauważa, iż w wielu grupach mówiono o tym, iż wsparcia dla kapłanów nie można realizować w pojedynkę.

W wielu głosach, które słyszeliśmy, czy to chociażby z Brazylii, czy z innych miejsc, ukazano grupy armatorów, takie grupy formacyjne, które podejmują bardziej systemową pracę – mówi Prymas Polski. I to są grupy złożone zarówno z osób duchownych, jak i świeckich specjalistów w różnych dziedzinach. I myślę, iż to jest istotne doświadczenie, iż możemy to robić nie w pojedynkę, ale właśnie razem, razem jako Kościół i razem też jako konkretni ludzie w tej rzeczywistości, których do tej współpracy będziemy zapraszać.

„Formacja się nigdy nie skończy”

Tematem watykańskiego kongresu była formacja stała kapłanów. Jak zauważa ks. Sławomir Sosnowski, rektor seminarium duchownego w Łodzi, takie podejście do towarzyszenia kapłanom w rzeczywistości jest czymś nowym, co przez cały czas musi być wprowadzane w życie. Ja patrzę z historycznej perspektywy – mówi ks. Sosnowski – bo mam 40 lat kapłaństwa za sobą. Jak ja byłem klerykiem, to było to oczywiste: kończy się formacja, wchodzisz teraz jako ksiądz w życie, teraz jest praca. Natomiast dzisiaj dużo się mówi, iż formacja się nigdy nie skończy.

Na ten sam aspekt zwraca też uwagę bp Damian Bryl. Formacja jest rzeczywistością całożyciową – podkreśla. Czyli nie myślimy w kategoriach jest seminarium i potem coś jeszcze, tylko widzimy konkretnego kapłana, który zanim przyjdzie do seminarium już coś ważnego przeżył w swoim życiu wiary, seminarium chce to uszanować, chce go wprowadzić do posługi kapłańskiej, ale też wprowadzić w doświadczenie rozwoju, które ma trwać całe jego życie. W seminarium mówimy o towarzyszeniu całożyciowym, a nie tylko do święceń.

Ks. Paweł Rytel-Andrianik, Vatican News PL, Radio Watykańskie

atom
Idź do oryginalnego materiału