Pożegnaliśmy ich w ciągu ostatniego roku. Byli znani i cenieni w lokalnych społecznościach

2 tygodni temu

Społecznicy, samorządowcy, sportowcy, artyści, duchowni, nauczyciele, publicyści… Ludzie znani i cenieni w lokalnych społecznościach. Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to czas, by wspomnieć osoby, które zmarły w ciągu ostatnich 12 miesięcy w naszym regionie.

KS. JAN HENCZEL

17 listopada 2025 roku zmarł ks. Jan Henczel – w wieku 84 lat oraz w 59. roku kapłaństwa. Był emerytowanym proboszczem parafii św. Mikołaja w Łące (gmina Pszczyna).

Jako wikariusz posługiwał w parafiach: św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Rybniku Chwałowicach (1967-1968); św. Michała Archanioła w Rudzie Śląskiej Orzegowie (1968-1970); Trójcy Przenajświętszej w Katowicach Kostuchnie (1970-1973); świętych Cyryla i Metodego w Knurowie (1973-1976); Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wodzisławiu Śląskim (1976-1978), gdzie pełnił także funkcję duszpasterza akademickiego oraz Opatrzności Bożej w Gaszowicach (1978-1985).

W roku 1984 biskup Herbert Bednorz powierzył mu budowę kaplicy mszalnej wraz z zapleczem katechetycznym w Szczerbicach (powiat rybnicki). Zadanie to łączył z obowiązkami wikariusza w parafii gaszowickiej. W maju 1985 roku został mianowany proboszczem nowo utworzonej parafii św. Maksymiliana Kolbego w Szczerbicach.
Od lipca 1996 roku pełnił urząd proboszcza parafii św. Mikołaja w Łące, który sprawował 8 lat.

SŁAWA SIBIGA

26 listopada 2025 r. zmarła tyszanka Sława Sibiga, poetka, autorka książek dla dzieci, artystka rękodzieła i malarka.

Była miłośniczką japońskiej kultury i sztuki. Tworzyła haiku – krótką, tradycyjną japońską formę poezji, składającej się z trzech wersów o układzie sylabicznym 5-7-5. Pani Sława malowała w technice sumi-e. To również japońska sztuka malarstwa tuszem, wywodząca się z chińskiej kaligrafii.

Opublikowała dziewięć tomów poezji, w tym cztery z haiku: Sen o Japonii (2016), Ślad na księżycu (2018), Kształt wiatru (2020) oraz Róże o zmierzchu (2023). Współredagowała piętnaście antologii haiku – polskich i międzynarodowych.

Zajmowała się także projektowaniem i wykonywaniem koronkowych aniołów, które brały udział w licznych wystawach oraz aukcjach charytatywnych.

KS. STANISŁAW SZEJA

13 grudnia 2025 roku zmarł ks. Stanisław Szeja, emerytowany proboszcz parafii Świętego Antoniego z Padwy w Mikołowie Recie. Miał 73 lata. Kapłanem był 47 lat.

W 1971 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. W latach 1971–1973 odbył służbę wojskową w jednostce kleryckiej w Brzegu nad Odrą.

Po święceniach został skierowany do posługi jako wikariusz w parafii św. Antoniego z Padwy w Rybniku (1979–1981). Następnie posługiwał w parafii: św. Marii Magdaleny w Tychach (1981–1983); św. Anny w Pruchnej (1983–1984); św. Marii Magdaleny w Radlinie (1984–1985); św. Józefa Robotnika w Rudzie Śląskiej (1985–1989) oraz św. Marcina w Ćwiklicach (1989–1994).

W 1994 roku została mu powierzona budowa kościoła pw. Świętego Antoniego z Padwy oraz kontynuacja tworzenia parafii na osiedlu Reta w Mikołowie. W grudniu 2009 roku abp. Damian Zimoń poświęcił tam nowy kościół i mianował ks. Szeję proboszczem. W 2019 roku przeszedł na kapłańską emeryturę i zamieszkał w domu rodzinnym w Mysłowicach Brzezince.

KAROL GROLIK

11 maja 2026 roku zmarł Tyszanin Karol Grolik. W początkach lat 70. był jednym z najlepszych polskich bokserów wagi ciężkiej. Miał 74 lata.

Karol Grolik karierę sportową rozpoczynał w Górniku Wesoła. Potem został zawodnikiem sekcji pięściarskiej GKS-u Tychy. Był mistrzem Śląska w wadze ciężkiej. Do historii tyskiego i śląskiego boksu przeszła jego zwycięska walka z olimpijczykiem Lucjanem Trelą, pięciokrotnym mistrzem Polski i olimpijczykiem.

W 1974 roku z bokserską drużyną GKS Tychy awansował do I ligi. W pierwszej połowie lat 70. XX wieku Grolik pretendował do grona najlepszych polskich zawodników w kategorii ciężkiej. Ceniony miesięcznik „Boks” klasyfikował go w tym czasie pod koniec pierwszej dziesiątki krajowych „ciężkich”.

SŁAWOMIR ŻUKOWSKI

25 czerwca 2026 roku, w w wieku 67 lat, zmarł Sławomir Żukowski, król tyskiej bohemy. Pochodził z Radomia, ale dorosłe życie spędził w Tychach. Karierę zawodową zaczynał jako nauczyciel. To z nauczycielskiego środowiska wyrosło jego artystyczne dziecko Teatr BELFEgoR – bardziej idea niż instytucja. Ożywiana przy okazji kolejnej premiery (w sumie było ich ponad 25). Sam Żukowski w BELFEgoRze grał, reżyserował i tworzył scenografię.

Jako aktor Sławomir Żukowski wystąpił m.in. w filmach Adama Sikory. Wystarczy mienić tu tytułową rolę w fabularyzowanym dokumencie „Bruno Schultz” czy w dramacie „Powrót Giganta”.

Jako malarz Sławomir Żukowski tworzył karykatury, portrety, grafikę, malarstwo sztalugowe i wielkoformatowe (np. murale w hotelu Piramida i Stara Poczta). W czasie II Tyskiego Festiwalu Muzycznego im. Ryśka Riedla (2000 r.) ustalił nowy rekord Guinnessa w malowaniu obrazu o powierzchni 10 m kw. w najkrótszym czasie. Bicie rekordu odbyło się podczas koncertu grupy Dżem.

Sławomir Żukowski zmarł po ciężkiej chorobie nowotworowej.

TERESA WODZICKA

27 czerwca 2026 roku, w wieku 78 lat, zmarła Teresa Wodzicka, przez ponad 30 lat dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury nr 1 im. Artystów Rodu Kossaków w Tychach, pedagog i animatorka kultury.

Wychowała kilka pokoleń młodych artystów. Organizowała liczne konkursy i imprezu kulturalne oraz patriotyczne, m.in. konkurs „Ludzie ludziom zgotowali ten los”, „Witaj, Gwiazdko złota” i Tyskie Wieczory Kolędowe. Była prezesem Śląskiego Towarzystwa Kultury.

HANS HEINRICH VON HOCHBERG

11 sierpnia 2026 roku zmarł Hans Heinrich von Hochberg, najstarszy brat księcia Petera von Hochberga, głowy rodu. Zmarły (miał 72 lata) był potomkiem rodziny, która od połowy XIX wieku była właścicielem dóbr w Pszczynie i Wałbrzychu. Do niej należały zamki w Pszczynie i Książu.

W 2003 roku podjął decyzję o formalnym zrzeczeniu się swoich praw do tytułu głowy rodu oraz tytułu księcia pszczyńskiego. Sukcesję przelazł bratu Peterowi. Przekazanie sukcesji: Swoje prawa przekazał młodszemu bratu.

Hans Heinrich von Hochberg pracował jako dziennikarz w Niemczech. Związany był m.in. z mediami w Bonn oraz w regionie Nadrenii Północnej-Westfalii.

KS. HENRYK KAFKA

21 sierpnia 2026 roku, w wieku 74 lat, zmarł ks. Henryk Kafka (rocznik święceń 1979), emerytowany proboszcz parafii św. Klemensa Papieża i Męczennika w Miedźnej.

W 1972 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Jako wikariusz posługiwał w parafiach: św. Apostołów Piotra i Pawła w Piekarach Śląskich Kamieniu (1979-1982); św. Barbary w Strumieniu (1982-1986); św. Marcina Biskupa i Wyznawcy w Tarnowskich Górach Starych Tarnowicach (1986-1987); św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Żorach (1987-1990); św. Barbary i św. Józefa w Jastrzębiu-Zdroju (1990-1995), gdzie pełnił także posługę kapelana w Szpitalu Dziecięcym im. Janusza Korczaka.

23 kwietnia 1995 roku został mianowany administratorem parafii Świętego Klemensa Papieża i Męczennika w Miedźnej, a od sierpnia 1999 roku pełnił w niej urząd proboszcza. W latach 2001-2006 był wicedziekanem, a w latach 2012-2018 dziekanem dekanatu Miedźna.

W lipcu 2018 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w parafii Matki Bożej Piekarskiej w Woli, gdzie pomagał w posłudze duszpasterskiej.

KS. JÓZEF KNYĆ

12 września 2026 r. zmarł ks. Józef Knyć, w wieku 80 lat, w 55. roku kapłaństwa. W latach 2022-2011 był proboszczem parafii pw. św. Jerzego w Goczałkowicach-Zdroju. Na emeryturze mieszkał na terenie parafii.

W 1964 roku wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia przyjął w 1972 roku w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach.

Zanim trafił do Goczałkowic-Zdroju pracował w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Katowicach Piotrowicach (1971-1975); Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Czechowicach-Dziedzicach (1975-1978), Świętych Cyryla i Metodego w Knurowie (1978-1981), Matki Bożej Szkaplerznej w Imielinie (1981-1982), Świętego Stanisława Kostki w Katowicach Giszowcu (1982-1985). W 1985 roku został wikariuszem w parafii Świętej Małgorzaty w Lyskach, a od 1993 r. był proboszczem parafii św. Piusa X w Rudzie Śląskiej.

HERBERT HADASIK

13 maja 2026 r. w wieku 91 lat zmarł Herbert Hadasik, były piłkarz Polonii Tychy i innych tyskich klubów sportowych. Występował na pozycji skrzydłowego, a na boisku często grał razem ze swoim młodszym bratem Helmutem, bramkarzem.

Urodził się w 1934 roku w Lipinach, w tej chwili dzielnicy Świętochłowic. Rok później jego rodzina przeprowadziła się do Tychów, gdzie ojciec kupił piekarnię na rogu ulic: Mikołowskiej i Powstańców.

Poza sportem Herbert Hadasik pracował m.in. w zakładach naprawczych w Kostuchnie, na kopalni Ziemowit i w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego, a potem (aż do emerytury) jako nauczyciel zawodu w tyskiej Budowlance.

ALOJZY LYSKO

22 września 2026 roku, w wieku 84 lat, zmarł Alojzy Lysko, pisarz, publicysta, samorządowiec, były parlamentarzysta, a nade wszystko piewca śląskiej kultury. Gmina Bojszowy, gdzie mieszkał, nazwała go „Głosem Bojszów i Śląska”. Jeszcze za życia lokalna społeczność uczciła dokonania tego najsławniejszego Bojszowianina, czyniąc Alojzego Lyskę patronem Gminnej Biblioteki Publicznej.

Po zmianie ustroju w Polsce, jako członek Rady Miasta Tychy, przyczynił się do bezkonfliktowego usamodzielnienia gmin wchłoniętych za czasów PRL-u do tzw. wielkich Tychów (m.in. Bojszów).

W latach 2005-2007 był posłem na Sejm RP. Znany jest jednak przede wszystkim ze swojej działalności na niwie kultury i historii.

Zasłynął książkami na temat służby Ślązaków w armii niemieckiej podczas II wojny światowej (jego ojciec, którego osobiście nie poznał, był wcielony do Wehrmachtu i zginął na froncie wschodnim). Publikacje „To byli nasi ojcowie…” (1999) oraz seria „Duchy wojny” (2008-2021) to pełna historycznych faktów, ale i emocji epopeja górnośląska.
Alojzy Lysko napisał też dwa szczególne monodramy: „Godajōm mi Helmut” i „Mianujōm mie Hanka”.

Alojzy Lysko był kierownikiem artystycznym Zespołu Regionalnego „Bojszowianie”. Zawodowo pracował jako nauczyciel górnictwa i dyrektor szkoły górniczej przy KWK „Ziemowit” w Lędzinach (dzisiejszy Powiatowy Zespół Szkół w Lędzinach). Alojzy Lysko był też związany z Bieruniem. Zredagował kilka tomów „Zeszytów Bieruńskich”. W 2022 roku został Honorowym Obywatelem Bierunia.

JÓZEF MANDLA

16 października 2026 roku w wieku 71 lat zmarł Józef Mandla – działacz społeczny i kulturalny z Lędzin, od lat zaangażowany w życie lokalnej społeczności. Działał również na rzecz mniejszości niemieckiej na Górnym Śląsku jako członek władz Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Niemców Województwa Śląskiego (pełnił też funkcję prezesa koła DFK w Lędzinach). Udzielał się w Klubie Plastyka „Kontrast”. Wspierał wiele inicjatyw kulturalnych pielęgnujących tradycję i integrujących mieszkańców.

IGOR STACHOŃ

22 października 2026 roku, w wypadku samochodowym na DK1 w Tychach zginął Igor Stachoń, 16-letni uczeń Zespołu Szkół nr 1 im. G. Morcinka w Tychach.

Tragiczna śmierć sympatycznego nastolatka, który lubił grać w piłkę nożną, poruszyła młodych ludzi w Tychach, uświadamiając im jak kruche jest ludzkie życie. W mszy św. pogrzebowej w kościele pw. Świętej Rodziny tłumnie wzięła udział młodzież z ZS nr 1 oraz z SP nr 22 – szkół, których Igor był uczniem.

Opracował: Jarosław Jędrysik

Idź do oryginalnego materiału