Z okazji 634. rocznicy nadania praw miejskich Praszce zorganizowano uroczystą galę, podczas której wręczano Praszkowskie Koziołki, nagrody dla zasłużonych mieszkańców gminy Praszka. Tegoroczna edycja była wyjątkowa bowiem nadano także tytuł Honorowego Obywatela Praszki Jarosławowi Tkaczyńskiemu, który przez osiemnaście lat pełnił funkcję burmistrza Praszki.
Uroczystości rozpoczęły się od Mszy św. w intencji Praszki i jej mieszkańców w kościele WNMP w Praszce. Następnie, co jest nowością wartą kontynuacji, mieszkańcy do domu kultury udali się… korowodem poloneza! Wydarzenie muzycznie uświetniło studio wokalne Dalii Plewy-Sneki.
Oto tegoroczni wyróżnieni (laudacje zostały przygotowane przez organizatorów):
Honorowy Obywatel
Jarosław Tkaczyński
Oto uzasadnienie nadania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Praszki Jarosławowi Tkaczyńskiemu:
Jarosław Tkaczyński pełnił stanowisko burmistrza Praszki w latach 2006–2024. Był najdłużej urzędującym włodarzem w dziejach praszkowskiego samorządu. Pięciokrotnie poddawał się weryfikacji wyborczej na stanowisku burmistrza, wcześniej – w latach 2002–2006 – był radnym Rady Miejskiej w Praszce.
Dwukrotnie przechodził wraz z Praszką poważne kryzysy. Pierwszy nastąpił krótko po objęciu przez niego funkcji burmistrza, gdy miastu groziła zapaść finansowa związana z wcześniejszymi zobowiązaniami inwestycyjnymi. Konieczne było wprowadzenie restrykcyjnego programu naprawczego. Drugi kryzys miał miejsce niecałą dekadę później, gdy pojawiły się pogłoski o wyprowadzeniu z Praszki produkcji motoryzacyjnej. Z obu tych sytuacji gmina wyszła obronną ręką, w czym znaczącą rolę odegrał Jarosław Tkaczyński.
Krótko po wyborczym zwycięstwie Jarosław Tkaczyński wdrożył – w porozumieniu z Ministerstwem Finansów – plan naprawczy finansów gminy Praszka. Wdrożono system oszczędności, czasowo obniżono pensje pracownikom, jednak uniknięto zwolnień. Po ok. 2-3 latach widoczne były już efekty tych działań. Kolejne lata rządów burmistrza Jarosława Tkaczyńskiego to stopniowy rozwój gminy: skanalizowano dużą część obszarów wiejskich, znacząco poprawiono stan dróg gminnych, objęto termomodernizacją wszystkie obiekty użyteczności publicznej. Wykorzystywał wszystkie możliwe ówcześnie formy dofinansowania inwestycji, zarówno krajowe, jak i Unii Europejskiej.
Pojawiły się nowe placówki: Środowiskowy Dom Samopomocy, Publiczny Żłobek, Orlik, nowy budynek Zespołu Placówek Specjalnych, nowy park miejski przy ulicy Kolorowej, odnowiono basen pływacki i halę sportową.
Łącznie, przez okres kadencji burmistrza Jarosława Tkaczyńskiego, wykonano ponad 80 zadań inwestycyjnych. Inwestycje te odmieniły oblicze miasta i sołectw.
Sporą część środków przekierowano na obszary wiejskie: Praszka jako pierwsza i przez długi czas jedyna w powiecie wprowadziła fundusz sołecki, co znacznie poprawiło jakość życia w wioskach oraz ich estetykę. Również pionierskim działaniem było wprowadzenie Budżetu Obywatelskiego.
Za jego rządów znacznie poprawiły swą ofertę kultura czy sport. Zwiększono ofertę zajęć dla dzieci i młodzieży, powstał szereg nowych imprez miejskich (Biesiada Praszkowska, Kiermasze Świąteczne, reaktywacja dożynek gminnych).
Znacznie zwiększono nakłady na działalność Ochotniczych Straży Pożarnych. Jednocześnie – pomny kryzysu z początków kadencji – bardzo mocno pilnował budżetu, szczególnie wydatków. Jego działania jako samorządowca zostały dostrzeżone i docenione przez władze państwowe, samorządowe i liczne organizacje pożytku publicznego. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odznaczył go srebrnym medalem za Zasługi Dla Samorządu Terytorialnego oraz brązową odznaką Zasłużony Dla Ochrony Przeciwpożarowej. Marszałek Województwa Opolskiego Odznaką Honorową Za Zasługi dla Województwa Opolskiego, Prezydium Zarządu Województwa OSP RP Złotym Medalem za zasługi dla pożarnictwa, Opolski Związek Piłki Nożnej Złotą Odznaką Honorową, Krajowa Rada Spółdzielcza Odznaką Zasłużony Działacz Ruchu Spółdzielczego, Polski Związek Działkowców Odznaką za Zasługi dla Polskiego Związku Działkowców. Jest również laureatem nagrody Praszkowski Koziołek i Sztama w roku 2025.
Nie sposób wymienić wszystkich osiągnięć Jarosława Tkaczyńskiego jako burmistrza Praszki. Był politykiem bardzo elastycznym i koncyliacyjnym, zawsze podkreślał wspólne działanie z Radą Miejską, z kierownikami i pracownikami jednostek, z pracownikami Urzędu Miejskiego, których zawsze nazywał swoimi współpracownikami.
Srebrny Koziołek
Nagroda przyznana przez Gminną Radę Seniorów z upoważnienia burmistrza Praszki.
Andrzej Szatan
To jedna z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych postaci w naszej gminie.
Jego nieodłączne atrybuty to aparat fotograficzny, dyktafon, notatnik i rozpięty plecak.
W latach 2006 – 2018 kierował tygodnikiem „Kulisy Powiatu”. Jego konikiem był dział sportowy, ale publikował również artykuły o tematyce ogólnospołecznej. W latach 2018 – 2025 prowadził fanpage Praszkowski AS serwisowy, dotyczący wydarzeń na terenie Gminy Praszka. Profil okazał się dużym sukcesem, uzyskał 6 tysięcy subskrybentów, a roczna liczba wyświetleń wynosiła 2 miliony. Każdego roku ukazywało się około 400 artykułów. Był dziennikarzem, który płynnie przebył drogę od dziennikarstwa papierowego do publikacji w sieci.
Przez 10 lat prowadził warsztaty dziennikarskie dla licealistów z Praszki, był przewodniczącym Ogólnopolskiego Konkursu Literacko-Plastycznego „Siatkówka – sport, który łączy a nie dzieli”, organizowanego w Byczynie. Występował w praszkowskim Twoim Teatrze. Teatrze Dorosłych. Jest autorem pięciu książek poświęconych sportowi na Opolszczyźnie. Laureat Grand Prix z 2015 roku Międzynarodowego Konkursu na reportaż o tematyce społecznej. Uhonorowanym Złotą Odznaką Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Opolu oraz Brązowym Krzyżem Zasługi przyznanym przez Prezydenta RP.
Andrzej Szatan ma zasługi w kreowaniu społeczeństwa obywatelskiego w naszej, małej ojczyźnie.
Dzięki jego licznym, rzetelnie napisanym tekstom tworzyła się społeczna świadomość tutejszych mieszkańców. Przybliżał miejsca, ludzi, ich pasje i codzienne troski. Instynkt dziennikarski nie pozwolił mu pomijać żadnych wydarzeń, nie dzielił tematów na ważniejsze i błahe. Każda historia była dla niego jednakowo ważna.
Praszkowskie Koziołki
Laureaci
Agnieszka i Grzegorz Nowałka
Bądźmy szczerzy, dzięki ich zaangażowaniu mamy w Praszce harcerzy. Od 1992 roku z oddaniem prowadzą Hufiec ZHP Praszka im. Bohaterów Września 1939 roku. W tym czasie przez niewielką komendę Hufca przy dawnej granicy Polski przemaszerowało ponad 4 tysiące młodych ludzi.
Organizują co piątkowe zbiórki, obozy krajowe i zagraniczne. Lokalnie integrują pokolenia i swoją postawą zachęcają do społecznego, bezinteresownego zaangażowania dla dobra wspólnego. W kalendarzu działań kulturalnych na stałe wpisały się wydarzenia: Wiosny i Jesieni Kulturalnej, akcje sprzątania świata, współpracy z seniorami i schroniskami. Nie ma uroczystości patriotycznej w Praszce bez ich zaangażowania.
Ich serdeczna, obywatelska postawa sprawia, iż harcerstwo to coś więcej niż organizacja – to szkoła życia. Mimo zmieniających się i wyjeżdżających z Praszki młodych pokoleń – to oni nieprzerwanie stoją na straży Hufca. Na co dzień pracujący jako nauczyciele swoją postawą poświadczają wartości ludzi w szarych mundurach, iż wierność ideałom może trwać całe życie.
Marcin Patyk
Karierę sportową zaczynał w królowej sportu – lekkiej atletyce. Jako 15-latek został wicemistrzem Polski w pchnięciu kulą. Odnosił też sukcesy w rzucie dyskiem. Z różnych powodów musiał zawiesić przygodę z królową sportu. Jednak myśl o rywalizacji, sukcesach sportowych nie opuszczała go. Cztery lata temu dowiedział się o otwartych zawodach w armwrestlingu, czyli inaczej mówiąc siłowaniu na rękę. To stosunkowo młoda dyscyplina, w naszym kraju dopiero raczkująca, ale mająca już swoją federację, zrzeszoną w międzynarodowych strukturach. Z duszą na ogromnym ramieniu pojechał do Krakowa i z marszu, jako debiutant przywiózł stamtąd srebrny medal w kategorii prawa ręka. Rok później nie miał już sobie równych zarówno w prawej jak i lewej ręce.
Tak zaczęła się trwająca do chwili obecnej passa sukcesów, spośród których należy wymienić złote, srebrne i brązowe medale Mistrzostw Polski, Międzynarodowego Pucharu Polski, Mistrzostw Europy, a choćby wicemistrzostwo świata. W swojej dyscyplinie sportu zbliża się do statusu światowej gwiazdy, a może już go osiągnął? Wieść gminna niesie, iż w stodole swojego ojca, w przeszłości również zdobywcy Koziołka, stworzył sobie własną siłownię, gdzie przeprowadzał profesjonalne siłowe treningi.
Zespół Zawias
Już pięćdziesiąt lat temu, na próbie w Domu Kultury, gdy zagrali, pani sprzątająca określiła ich muzykę na gitarach jako zbliżoną skalą brzmienia do skrzypienia starego zawiasu. Tak w poczuciu humoru, którego do dzisiaj im nie brakuje zespół otrzymał nazwę Zawias. Na początku było ich trzech – „w każdym z nich inna krew”: Kazimierz Niklasiński, Janusz Soberka i Włodzimierz Długosz. Początkowo spotykali się u Janusza w domu. Dołączył wokalista Zbigniew Pawełczyk, perkusistą został Jurek Bojarski z Kluczborka, który na próby przyjeżdżał do Praszki rowerem.
Ciągła praca nad doskonaleniem rzemiosła muzycznego zaczęła przynosić efekty w postaci zaproszeń na różne imprezy w Praszce, Kluczborku, Częstochowie, czy też w Wieluniu. Wspólnie zagrali z Shakin Dudi z Ireneuszem Dudkiem na czele. Z biegiem lat skład zespołu się zmieniał, jedni przychodzili, drudzy odchodzili, ale żelazny skład był stały: Zbyszek, Kaziu, Jurek i Włodek. Różne koleje losu sprawiły, iż zespół zawiesił swoją działalność. Po kilkunastu latach Kaziu i Włodek postanowili reaktywować zespół, dokoptowali Zdzisława Wichra na wokal oraz Maćka Kałwaka na syntezatory.
Swoją działalność przenieśli do Klubu Osiedlowego przy Spółdzielni Mieszkaniowej w Praszce. Obecny skład to: Włodzimierz Długosz – lider, gitara, Maciek Kałwak- syntezatory, Roman Szczeciński – perkusja. Kamil Makówka – wokal, Wiktor Napieraj – gitara, oraz Krzysztof Szydło – gitara basowa i wokal. Ich otwartość owocuje muzyczną współpracą z młodzieżą: Maja Szczecińska, Michał Wójcik, Zofia Makówka.
Gdy grają na tej scenie w Domu Kultury, wierna publiczność wypełnia całą salę.
Nominowani
Kazimiera Hąbek
Jest przykładem emanacji energii w jesieni życia. Aktywna członkini Koła Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Praszce. To czego nie wypowie, napisze. Stąd stała się poetką opiewającą nasze gminne tereny i zachęcającą przez to innych poetów amatorów do odważnego pisania nie tylko do szuflady. Swoje wiersze prezentuje na spotkaniach z dziećmi, uczestnikami zajęć w ŚDS w Ganie. Uczestniczka Narodowych Czytań na Rynku w Praszce.
Energia życia kandydatki ma szczególną siłę w promieniu miejsca jej zamieszkania. Działa aktywnie na rzecz Świetlicy Wiejskiej w Kowalach, organizując interesujące spotkania, przypominając wiejskie tradycje. Jest autorką broszury „Krzyże i kapliczki w Kowalach”. Dąży do zachowania w pamięci lokalnych tradycji i budowania więzi międzypokoleniowych.
Grupa wokalna Ave Anioły
O tych bardzo młodych, młodych i nieco starszych mieszkankach Gany można bez przesady powiedzieć, iż są ostatnio w niekończącej się trasie koncertowej. Tylko w ostatnich tygodniach występowały i szkoliły swój warsztat w Skarbimierzu koło Brzegu czy w dominikańskim Sanktuarium w Gidlach koło Częstochowy. Szczególnie zapracowane były w okresie Bożego Narodzenia, gdy dały szereg występów w gminie Praszka i ościennych. Ich występ na ostatnim kiermaszu bożonarodzeniowym w Praszce spotkał się z owacjami publiczności. A przecież powstały tylko na chwilę, spontanicznie, by zaśpiewać na pasterce. Ta chwila nieco się przeciągnęła i trwa już 13 lat. W tym czasie przez zespół przewinęło się kilkadziesiąt osób. Dziewczynki dorastały, opuszczały rodzinną miejscowość i zespół, jednak cały czas dbano o nowy narybek, wdrażając w swój, liczący ok. 100 utworów repertuar, choćby 5-letnie dzieci.
Obecny skład liczy niecałe 30 osób, w przeważającej liczbie są to właśnie dzieci, zaś nad warstwą muzyczną, wizualną oraz organizacyjną czuwają panie Emilia Pietruczek, Agnieszka Pawlaczyk i Jolanta Mateja. Specjalizują się w pieśni religijnej, w swym repertuarze mają m.in. kolędy czy pieśni pasyjne, ale występują również na uroczystościach świeckich. By zwiększyć środki na działalność, pieką i sprzedają ciasta (podobno przepyszne!), mają też krąg prywatnych sponsorów. Dzięki temu dzieci z Gany mogły w ostatnim czasie wyjechać na koncerty do Opola czy Zabrza. W styczniu za swą działalność zostały wyróżnione nagrodą Starosty Oleskiego JANUARY. Ich znak rozpoznawczy to charakterystyczne białe pelerynki z jasnoniebieskimi ozdobieniami.
