Wojciech Jakubowski, przewodniczący Rady Dzielnicy I: „Trzeba ucywilizować turystykę” [NASZ WYWIAD]

1 godzina temu

Wojciech Jakubowski stanął na czele Rady Dzielnicy I Stare Miasto. Jakie problemy mieszkańców uważa dziś za najpilniejsze i co chciałby zmienić w centrum Krakowa? W rozmowie z KRKNews mówi o turystyfikacji, najmie krótkoterminowym, dyskotekach na Rynku, komunikacji miejskiej i współpracy z nowymi władzami miasta.

Małgorzata Armada, KRKNews: Objął pan funkcję przewodniczącego Rady Dzielnicy I Stare Miasto po Janie Hoffmanie. Od jak dawna jest pan związany z radą?

Wojciech Jakubowski, przewodniczący Rady Dzielnicy I Stare Miasto: Po raz pierwszy wystartowałem w wyborach do rady w 2010 roku. Uważałem, iż głos mieszkańców nie jest wystarczająco reprezentowany i tak zaczęła się moja przygoda z działalnością samorządową.

Jestem absolwentem Szkoły Podstawowej nr 4 przy ul. Smoleńsk i V Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Studenckiej, więc można powiedzieć, iż ze Starym Miastem jestem związany adekwatnie przez całe życie.

Czy objęcie funkcji przewodniczącego było pana decyzją i świadomie ubiegał się pan o to stanowisko, czy raczej wynikło to z okoliczności? Czy znaczenie miało również pana zaangażowanie w referendum?

Wiedzieliśmy, iż Jan Hoffman, obejmując funkcję wiceprezydenta Krakowa, będzie musiał złożyć mandat członka Rady Dzielnicy i zrezygnować z funkcji przewodniczącego. Po rozmowach z koleżankami i kolegami z rady uznaliśmy, iż to ja powinienem go zastąpić.

Od początku współpracowałem z osobami z różnych środowisk. Przed wyborem rozmawiałem praktycznie ze wszystkimi radnymi, również z opozycją. Ostatecznie otrzymałem 16 głosów. Oznacza to, iż poparły mnie także cztery osoby związane z Platformą Obywatelską.

Jakie będą pana najważniejsze priorytety jako przewodniczącego Rady Dzielnicy I? Na czym chciałby się pan skupić w pierwszej kolejności?

Powiedziałem to na chwilę przed wyborem: nowy lokator Pałacu Wielopolskich nie zmienia faktu, iż naszym zadaniem i obowiązkiem jest bezkompromisowa walka o dobro i prawa mieszkańców Starego Miasta.

Gentryfikacja i turystyfikacja w największym stopniu dotykają właśnie naszej dzielnicy. Szacuję, iż w skali całego Krakowa problem ten w ponad 90 procent koncentruje się na Starym Mieście. To my, mieszkańcy, ponosimy największe koszty tego, iż miasto przyciąga turystów i czerpie z turystyki zyski.

Kraków będzie teraz pobierać opłatę turystyczną. Uważam, iż mieszkańcy Starego Miasta mogą ponosić część kosztów związanych z turystyką, ale powinno się to wiązać z konkretną rekompensatą. Zamierzam zapytać prezydenta, jaka część wpływów z opłaty zostanie przeznaczona na remonty szkół, chodników, przedszkoli i żłobków w naszej dzielnicy. Uważam, iż przynajmniej połowa tych środków powinna do niej wracać.

Sejm uchwalił przepisy, które pozwolą samorządom pobierać opłatę miejscową w wysokości maksymalnie 5 zł za nocleg. Czy pana zdaniem ustawodawca nie ograniczył w ten sposób zbyt mocno możliwości miast takich jak Kraków, które mierzą się z dużym ruchem turystycznym?

Minimalna stawka, którą należałoby rozważyć, to 4–5 euro, czyli około 20 złotych. Mniej więcej taka opłata obowiązuje w Rzymie.

To, co na razie przeszło przez Sejm, jest działaniem raczej fasadowym. Przy stawce 5 zł za nocleg wpływy wyniosą około 20–30 mln zł rocznie. Kwota 50 mln zł, o której mówiono podczas prac nad ustawą, jest moim zdaniem mocno przeszacowana.

Uważam, iż ustawodawca powinien pozostawić samorządom większą swobodę i określić maksymalną stawkę na poziomie 20–30 zł. Wówczas Kraków, za pośrednictwem prezydenta i Rady Miasta, mógłby ustalić opłatę na poziomie, który byłby uczciwy wobec mieszkańców. Pięć złotych to trochę plunięcie nam, Krakowianom, a szczególnie mieszkańcom Starego Miasta, w twarz.

Jakie kwestie wymagające pilnego rozwiązania zgłaszają dziś mieszkańcy Starego Miasta?

Jedną z najważniejszych spraw jest przywrócenie punktu sprzedaży biletów komunikacji miejskiej przy ul. Podwale, który obsługiwał również sprawy związane z Kartą Krakowską. Od wielu miesięcy o to zabiegamy. Nie zgadzam się z argumentem, iż dziś wszyscy załatwiają takie sprawy elektronicznie. Z punktu korzystało wiele osób, również młodzi ludzie i studenci rozpoczynający naukę w Krakowie. Lokal do dziś stoi pusty, a miasto ponosi z tego tytułu straty. Będziemy wnosić do prezydenta o przywrócenie tam punktu obsługi.

Kolejną kwestią jest organizacja ruchu. Chcielibyśmy odwrócić niektóre zmiany, które uważamy za szkodliwe dla Krakowa. Między innymi zależy nam na przywróceniu poprzedniej organizacji ruchu na ul. Grzegórzeckiej. Wiem, iż to teren Dzielnicy II, ale bezpośrednio sąsiaduje z naszą dzielnicą i obecne rozwiązania wpływają również na sytuację komunikacyjną Starego Miasta. Powodują korki, a te przekładają się na większe zanieczyszczenie powietrza. Torowisko powinno służyć tramwajom, a nie samochodom.

Palącym problemem jest także Strefa Czystego Transportu. Była jednym z głównych tematów referendum i uważam, iż jej granice powinny zostać skorygowane. Strefa powinna obejmować obszar do al. Krasińskiego, między ul. Piłsudskiego a ul. Zwierzyniecką. Znajduje się tam punkt pomiarowy, który wskazywał przekroczenia norm. Nie widzę powodu, dla którego mieszkańcy al. Krasińskiego mieliby oddychać zanieczyszczonym powietrzem. Będziemy zabiegać o uwzględnienie tego obszaru w strefie.

Mieszkańcy centrum od dawna skarżą się na hałas i zakłócanie porządku przez imprezy organizowane na Rynku Głównym. Czy Rada Dzielnicy ma pomysł, jak rozwiązać ten problem?

Te pseudodyskoteki są rzeczywiście jednym z największych problemów. To, co jest organizowane na Rynku, obraża choćby niewyrafinowane gusta muzyczne. Przede wszystkim jednak zakłóca spokój i uniemożliwia mieszkańcom normalne funkcjonowanie.

Pan, który za tym stoi, pojawił się kiedyś z osobami towarzyszącymi na posiedzeniu Rady Dzielnicy. Został wysłuchany, ale później wszczął awanturę. Po raz drugi w tej kadencji złożyłem wtedy wniosek o zakończenie dyskusji w danym punkcie, ponieważ nie dało się z nim rozmawiać.

Jego imprezy szkodzą wizerunkowi Krakowa jako miasta kultury. Nie jestem przeciwnikiem muzyki w centrum – wręcz przeciwnie, powinno być jej jak najwięcej, ale musi być prezentowana w odpowiednich godzinach i na odpowiednim poziomie. Nie może być tak, iż ktoś przychodzi i puszcza muzykę z głośników.

Dochodzi też do konfliktów z policją, strażą miejską, a co najgorsze – z samymi mieszkańcami. Nie jest to normalna sytuacja. Problemem jest również wykorzystywanie ustawy o zgromadzeniach publicznych. Oczywiście konstytucyjnie mamy prawo do organizowania zgromadzeń – o to jako naród walczyliśmy jeszcze w czasach komunizmu. Jednak ten człowiek wykorzystuje przepisy do organizowania, moim zdaniem, żenujących pokazów. Nie wiem, czemu ma to służyć.

Natomiast przepisy są takie, jakie są. Jedyne, co możemy robić – i moim zdaniem jest to robione – to pilnować przestrzegania porządku. Policja i straż miejska reagują na takie sytuacje, odnotowują wszelkie zakłócenia i nakładają mandaty.

Wróćmy do kwestii turystyfikacji. Czy pana zdaniem można pogodzić rozwój turystyki z prawem mieszkańców Starego Miasta do spokojnego życia? Co należałoby zmienić, żeby znaleźć między nimi równowagę?

Turystyfikacja jest faktem, to już dawno się stało. Stare Miasto i Kazimierz są podporządkowane turystom. W mojej opinii to proces nieodwracalny, na który nie ma lekarstwa. Poza tym, jeżeli upadnie turystyka, upadnie też Kraków. Trzeba ją jednak ucywilizować, chociażby przez ustalenie godziny, o której lokale przestawałyby serwować alkohol. Ustawodawca daje ku temu narzędzia, ale miasto z nich nie korzysta. Musimy znaleźć kompromis, żeby mieszkańcy nie byli sterryzowani, tylko mogli się wyspać.

W kontekście Starego Miasta często mówi się również o problemie najmu krótkoterminowego. Czy zmienia on charakter waszej dzielnicy?

Tak, potwierdzają to zresztą badania. Najem krótkoterminowy siłą rzeczy wypiera dotychczasowych mieszkańców. Wynika to przede wszystkim z tego, iż jest znacznie bardziej opłacalny niż najem długoterminowy. Właścicielom bardziej opłaca się udostępniać mieszkania turystom niż wynajmować je na przykład studentom.

Osobiście chciałbym, żeby w Dzielnicy I mieszkało jak najwięcej młodych ludzi, również studentów przyjeżdżających do Krakowa z różnych stron Polski i świata. Widzę w nich przyszłość miasta. Chciałbym, żeby zostawali tutaj i współtworzyli jego dobrobyt.

Jako radni dzielnicy możemy przede wszystkim apelować o wdrażanie rozwiązań, które uczynią życie mieszkańców bardziej znośnym. Chodzi między innymi o ograniczenie uciążliwości związanych z najmem krótkoterminowym, zwłaszcza hałasu. W tym zakresie współpracujemy z policją i strażą miejską.

Jakie są dziś największe problemy komunikacyjne Starego Miasta? Czy chodzi przede wszystkim o dostępność miejsc parkingowych, czy również o transport publiczny?

Jednym z największych problemów jest oczywiście parkowanie. Nie zgadzamy się chociażby z likwidacją miejsc postojowych na ul. Długiej. Rozumiemy, iż trzeba było zareagować na sytuacje, w których nieprawidłowo zaparkowane samochody blokowały przejazd tramwajów. Słuszne było więc ograniczenie możliwości zatrzymywania się w tym miejscu, ale nie należy jednak wylewać dziecka z kąpielą. Nie może być tak, iż przez zachowanie jednej nieodpowiedzialnej osoby pozostali mieszkańcy tracą nie mogą zaparkować.

Jest też wiele rozwiązań komunikacyjnych, których mieszkańcy nie rozumieją. Przykładowo mieszkaniec ul. Retoryka czy Zwierzynieckiej może dojechać w okolice Wawelu, ale osoba przemieszczająca się ze Stradomia czy Kazimierza, już nie. W efekcie musi jechać naokoło, przez mosty na Wiśle, co tylko generuje dodatkowy ruch i korki. To absurd.

Jeśli chodzi o dostępność komunikacji miejskiej, to wewnątrz dzielnicy trudno będzie ją jeszcze zwiększyć. Jako rada protestowaliśmy przeciwko pomysłowi poprowadzenia tramwaju pod Wawelem. Nie widzimy tam takiej potrzeby i nie chcemy ingerować w tę przestrzeń.

Uważamy natomiast, iż ruch tramwajowy powinien zostać poprowadzony pod ziemią, wzdłuż całych Alei Trzech Wieszczów. Takie rozwiązania stosuje się w innych europejskich miastach, na przykład w Brukseli. Na powierzchni pozostałby wówczas przede wszystkim ruch lokalny. Dzięki temu moglibyśmy stworzyć piękną arterię, na wzór paryskich bulwarów, po której można byłoby spacerować. Mogłyby powstać tam niewielkie butiki czy kawiarenki.

Pierwsze rozmowy w tej sprawie prowadzono już za prezydentury profesora Andrzeja Gołasia, ale po jego odejściu z urzędu pomysł zarzucono. Powinniśmy do niego wrócić jak najszybciej.

Czy środki, którymi dysponuje Rada Dzielnicy I, pozwalają odpowiadać na najważniejsze potrzeby mieszkańców?

Nie, te środki są zdecydowanie za małe. Potrzeby remontowe, zarówno jeżeli chodzi o chodniki, jak i placówki oświatowe, są kilkukrotnie większe niż możliwości finansowe dzielnicy. Do naszych zadań należą między innymi remonty żłobka, przedszkoli i szkół podstawowych.

Żeby doprowadzić stan wszystkich tych placówek do względnie dobrego poziomu, potrzebowalibyśmy na początek około 20 mln zł. Tymczasem cały roczny budżet dzielnicy wynosi około 5 mln zł..

Muszę też zaznaczyć, iż większość naszych placówek oświatowych jest objęta ochroną konserwatorską, co dodatkowo zwiększa koszty.

Jakie relacje chciałby pan zbudować z nowym prezydentem Krakowa i urzędnikami odpowiedzialnymi za sprawy dzielnicy?

Mam nadzieję, iż będą to relacje partnerskie i otwarte. Chciałbym, żeby prezydent poważnie pochylił się nad problemami mieszkańców Starego Miasta i rzeczywiście szukał rozwiązań.

Poprzedni prezydent Aleksander Miszalski powołał burmistrza nocnego, ale nie zmieniło to sytuacji mieszkańców Dzielnicy I. Mam nadzieję, iż tym razem uda się znaleźć złoty środek. Tak jak mówiłem wcześniej, nie da się funkcjonować bez turystów, ale turyści muszą nauczyć się żyć z mieszkańcami. Miasto również musi nauczyć się funkcjonować zarówno z turystami, jak i z Krakowianami, a nie koncentrować się wyłącznie na tych pierwszych. Tego oczekiwałbym od prezydenta.

Idź do oryginalnego materiału