Wrocławska Nagroda Naukowa Prezydenta Wrocławia 2026 trafiła do cenionego na świecie autorytetu w dziedzinie fizyki eksperymentalnej, prof. Dariusza Kaczorowskiego oraz do wybitnego chirurga ogólnego, naczyniowego i transplantologa - prof. Wojciecha Witkiewicza.
To wyróżnienie przyznawane od 2016 roku twórcom, których dokonania o interdyscyplinarnym charakterze wywierają szczególny wpływ na integrację środowiska akademickiego Wrocławia. Prof. Dariusz Kaczorowski specjalizuje się w eksperymentalnych badaniach materii skondensowanej, natomiast prof. Wojciech Witkiewicz jest prekursorem chirurgii robotowej w Polsce.
- Dorobek laureatów pokazuje, iż Wrocław ma ludzi, którzy są rozpoznawalni i cenieni na całym świecie. Dzięki takim osobom Wrocław pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków akademickich w Polsce – mówi Jacek Sutryk, prezydent Wrocławia.
W skład kapituły Nagrody weszli: dr Jacek Ossowski jako przewodniczący oraz prof. dr hab. Adam Jezierski, prof. dr hab. inż. Cezary Madryas oraz prof. dr hab. Piotr Kielan.
Prof. dr hab. inż. Dariusz Kaczorowski (zgłoszony przez wrocławski oddział Polskiej Akademii Nauk) to absolwent Politechniki Wrocławskie. Od 2023 roku dyrektor Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych im. Włodzimierza Trzebiatowskiego PAN we Wrocławiu. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na eksperymentalnych studiach nad silnie skorelowanymi układami elektronowymi, w szczególności nad zjawiskiem współistnienia nadprzewodnictwa i magnetyzmu, a także nad fizyką materii topologicznej. Od lat znajduje się w elitarnym gronie 2% najczęściej cytowanych naukowców świata we wszystkich dziedzinach (wg rankingu Stanford University).
Prof. dr hab. n. med. Wojciech Witkiewicz (zgłoszony przez Wrocławskie Towarzystwo Naukowe) od 1990 roku pełni funkcję dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu i Ośrodka Badawczo-Rozwojowego, a od 2019 roku jest Prezesem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. Absolwent wrocławskiej Akademii Medycznej, w której także prowadził zajęcia w latach 1968-2015. Głównymi obszarami badań naukowych są choroby naczyń krwionośnych ze szczególnym uwzględnieniem przewlekłego i ostrego niedokrwienia narządów oraz rozwój chirurgii małoinwazyjnej i obrotowej.
Kierował licznymi projektami badawczymi, takimi jak WroVasc – Zintegrowane Centrum Medycyny Sercowo-Naczyniowej i Program Humacyte – Bioinżynieria naczyń krwionośnych.
