Rząd federalny zasygnalizował, iż proponowany arktyczny korytarz gospodarczy i bezpieczeństwa może zostać zarekomendowany do budowy. 900-kilometrowy całoroczny korytarz użyteczności publicznej miałby ciągnąć się od Yellowknife do zatoki Grays w Nunavut (na zdjęciu), gdzie ma powstać port głębokowodny.
Budowa autostrady na wiecznej zmarzlinie wiąże się z rosnącymi wyzwaniami, zwłaszcza w warunkach postępującego ocieplenia klimatu. Eksperci podkreślają, iż najważniejsze znaczenie dla projektów takich jak Arktyczny Korytarz Gospodarczy i Bezpieczeństwa ma stałe i kosztowne utrzymanie infrastruktury.
Planowany, całoroczny korytarz o długości około 900 kilometrów miałby połączyć Yellowknife z zatoką Grays w Nunavut, gdzie przewidziano budowę portu głębokowodnego. Trasa miałaby służyć zarówno marynarce wojennej, jak i transportowi surowców z przyszłych kopalń minerałów krytycznych.
Według kanadyjskiego raportu klimatycznego z 2019 roku, od 2000 r. temperatura wiecznej zmarzliny w niektórych częściach Arktyki wzrastała choćby o 1,2 stopnia Celsjusza na dekadę. Guy Doré, emerytowany profesor inżynierii lądowej Uniwersytetu Laval, ostrzega, iż rozmarzanie gruntów prowadzi do deformacji dróg i znacznie skraca ich żywotność.
Wysokie zaspy śnieżne na zdjęciu wzdłuż autostrady Inuvik-Tuktoyaktuk w lutym 2024 roku. Doré mówi, iż wraz z rozmarzaniem gruntu w niektórych miejscowościach drogi stają się zdeformowane.
Podobne problemy widoczne są już na autostradzie Inuvik–Tuktoyaktuk Highway, gdzie – jak podkreślają wykonawcy – topniejąca zmarzlina powoduje zapadanie się poboczy i powstawanie uszkodzeń nawierzchni.
Eksperci wskazują, iż możliwe jest ograniczanie degradacji gruntu poprzez odpowiednie techniki budowy, m.in. układanie warstw żwiru i materiałów izolacyjnych bez naruszania powierzchni zmarzliny. choćby przy takich rozwiązaniach cykl napraw w Arktyce wynosi jednak zaledwie trzy–cztery lata, podczas gdy w innych regionach choćby kilkanaście lat.
Autostrada Alaska między Burwash Landing a Beaver Creek w Jukonie.
Władze Terytoriów Północno-Zachodnich informują, iż na utrzymanie autostrady Inuvik–Tuktoyaktuk przeznaczają w tej chwili około 2,5 mln dolarów rocznie, a w 2023 r. rządy federalny i terytorialny zobowiązały się dodatkowo dofinansować remonty kwotą 14 mln dolarów.