ZUS wypłaca choćby 4353 zł miesięcznie bez kryterium dochodowego. Od 2026 roku więcej osób może złożyć wniosek

1 godzina temu

Od 1 stycznia 2026 roku świadczenie wspierające jest dostępne dla kolejnej grupy osób – tych, które otrzymały od 70 do 77 punktów poziomu potrzeby wsparcia. To ważna zmiana, bo zakończyła trzyletni etap rozszerzania programu. Pieniądze wypłaca ZUS, a wysokość zarobków czy emerytury nie odbiera prawa do świadczenia. Od marca 2026 roku miesięczna wypłata może wynosić od 792 zł do choćby 4353 zł, zależnie od liczby przyznanych punktów.

Fot. Warszawa w Pigułce

To świadczenie różni się od wielu innych form pomocy państwa. Nie obowiązuje tu kryterium dochodowe. Osoba może pracować, pobierać emeryturę, rentę socjalną czy inne świadczenie i przez cały czas – jeżeli spełnia ustawowe warunki – otrzymywać świadczenie wspierające.

Od 2026 roku doszła grupa 70–77 punktów

Świadczenie wspierające było wprowadzane etapami.

Od 2024 roku mogli z niego korzystać przede wszystkim zainteresowani z najwyższym poziomem potrzeby wsparcia – 87–100 punktów. Od 2025 roku system został rozszerzony na osoby mające 78–86 punktów.

Natomiast 1 stycznia 2026 roku rozpoczął się ostatni etap programu. Prawo do ubiegania się o pieniądze uzyskały również osoby mające 70–77 punktów.

To oznacza, iż w tej chwili zasadniczy przedział uprawniający do świadczenia wynosi od 70 do 100 punktów poziomu potrzeby wsparcia.

Zarabiasz? Dochód nie odbiera świadczenia

To jedna z najważniejszych zasad.

Ministerstwo Rodziny wyjaśnia wprost, iż świadczenie wspierające przysługuje bez względu na dochód osoby uprawnionej oraz członków jej rodziny.

Nie ma więc progu podobnego do tego, który występuje w niektórych innych świadczeniach.

ZUS wskazuje również, iż pieniądze można otrzymywać niezależnie od innych świadczeń, np. emerytury, renty socjalnej czy świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

Od 792 do 4353 zł miesięcznie

Wysokość wypłaty nie zależy od zarobków.

Kluczowa jest liczba punktów przyznanych w decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Ustawa wiąże świadczenie z wysokością renty socjalnej. ZUS stosuje sześć progów:

Poziom potrzeby wsparcia Wysokość świadczenia
70–74 pkt 40 proc. renty socjalnej
75–79 pkt 60 proc.
80–84 pkt 80 proc.
85–89 pkt 120 proc.
90–94 pkt 180 proc.
95–100 pkt 220 proc.

ZUS potwierdza właśnie takie procentowe zasady ustalania świadczenia.

Od 1 marca 2026 roku renta socjalna wynosi 1978,49 zł.

Po uwzględnieniu ustawowego sposobu obliczania i zaokrąglania daje to w tej chwili odpowiednio około:

792 zł – 70–74 pkt,
1188 zł – 75–79 pkt,
1583 zł – 80–84 pkt,
2375 zł – 85–89 pkt,
3562 zł – 90–94 pkt,
4353 zł – 95–100 pkt.

Oznacza to, iż w najwyższym przedziale roczna wartość świadczenia może przekroczyć 52 tys. zł.

Pieniądze są wolne od podatku i komornika

Jest jeszcze jedna bardzo istotna zasada.

ZUS informuje, iż świadczenie wspierające:

jest zwolnione z podatku dochodowego, nie zależy od dochodu i nie może zostać zajęte przez komornika.

Świadczenie jest wypłacane przelewem na rachunek bankowy wskazany we wniosku.

Samo orzeczenie o niepełnosprawności nie wystarczy

Tutaj pojawia się element, o którym łatwo zapomnieć.

Świadczenie nie jest przyznawane automatycznie tylko dlatego, iż ktoś posiada orzeczenie o niepełnosprawności.

Najpierw trzeba uzyskać decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Wydaje ją wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Dopiero gdy decyzja stanie się ostateczna, można wystąpić do ZUS o wypłatę świadczenia.

Co ważne, procedura ustalania poziomu potrzeby wsparcia nie oznacza konieczności wymiany dotychczasowego orzeczenia o niepełnosprawności.

Liczy się to, jak człowiek funkcjonuje na co dzień

Punkty nie są przyznawane wyłącznie na podstawie samej nazwy choroby czy stopnia niepełnosprawności.

Przy ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia oceniana jest m.in. możliwość samodzielnego wykonywania codziennych czynności i zakres pomocy, jakiej osoba potrzebuje w codziennym życiu.

Dlatego dwie osoby z podobnym orzeczeniem mogą otrzymać inną liczbę punktów.

Trzeba przejść dwa etapy

Procedura wygląda więc w praktyce następująco.

Najpierw składa się wniosek do wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia.

Po otrzymaniu ostatecznej decyzji z wynikiem co najmniej 70 punktów można przejść do drugiego etapu i złożyć wniosek o świadczenie wspierające do ZUS.

Wniosek do ZUS można przesłać elektronicznie m.in. przez eZUS, portal Emp@tia lub bankowość elektroniczną. Całe postępowanie dotyczące wypłaty ZUS prowadzi elektronicznie.

Termin może zdecydować, od kiedy dostaniesz pieniądze

To bardzo ważne.

Jeżeli wniosek o świadczenie zostanie złożony w ciągu trzech miesięcy od wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, świadczenie może zostać przyznane od miesiąca, w którym złożono wcześniej wniosek o wydanie tej decyzji.

Jeżeli termin zostanie przekroczony, prawo do wypłaty powstanie zasadniczo od miesiąca złożenia wniosku do ZUS.

Dlatego po otrzymaniu ostatecznej decyzji nie warto odkładać kolejnego kroku.

Jest ważna konsekwencja dla opiekuna

Świadczenie wspierające jest kierowane bezpośrednio do osoby wymagającej wsparcia.

Jeżeli jednak jej opiekun pobiera świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna na tę właśnie osobę, wybór świadczenia wspierającego może oznaczać utratę przez opiekuna prawa do dotychczasowego świadczenia opiekuńczego.

Dlatego w takiej sytuacji przed złożeniem wniosku warto sprawdzić skutki finansowe dla całego gospodarstwa domowego.

Od 2026 roku program jest już dostępny dla pełnej grupy punktowej

Najważniejsza zmiana nastąpiła 1 stycznia.

Do końca 2025 roku osoba mająca np. 72 czy 76 punktów zasadniczo musiała czekać na trzeci etap wdrażania systemu. Od początku 2026 roku ta grupa może już ubiegać się o świadczenie.

A po marcowej waloryzacji pieniądze wynoszą w tej chwili od 792 do 4353 zł miesięcznie.

Najbardziej nietypowa cecha tego rozwiązania pozostaje niezmienna: ZUS nie sprawdza tutaj, czy ktoś zarabia 2 tys., 5 tys. czy więcej. O wysokości świadczenia decyduje ustalony poziom potrzeby wsparcia, a nie dochód.

Idź do oryginalnego materiału