1 godzina temu
Każda inicjatywa, która w nazwie nosi pomoc drugiemu człowiekowi, na papierze wygląda szlachetnie. Jednak granica między autentycznym wsparciem a cynicznym budowaniem wizerunku bywa niezwykle cienka. Zimowy projekt „Piątki na Plantach” – akcja organizowana przez Caritas pod honorowymi patronatami i przy współpracy z Urzędem Miasta – po pierwszych tygodniach funkcjonowania obnażył to, co w pracy socjalnej najgorsze: całkowite odklejenie urzędniczych decyzji od realiów terenowych.
Gdy opadnie PR-owy pył, pozostaje proste pytanie: komu naprawdę służy ten projekt?
Absurd harmonogramu i stygmatyzacja w świetle reflektorów
Każdy, kto ma choćby minimalne pojęcie o systemie pomocy osobom w kryzysie bezdomności, zna podstawowe zasady funkcjonowania placówek wsparcia. Zarówno noclegownie, jak i schroniska mają swoje nieprzekraczalne regulaminy oraz godziny przyjęć. Osoby, które chcą i mogą skorzystać z dachu nad głową, o godzinie 20:00 przebywają już w bezpiecznych miejscach. Z kolei ci, którzy z różnych przyczyn pozostają poza systemem – w pustostanach czy węzłach ciepłowniczych – z definicji nie zjawią się w piątkowy wieczór w centrum parku, by przed audytorium przechodniów ustawić się w kolejce do karetki.
Postawienie ambulansu w reprezentacyjnym punkcie miasta w godzinach 20:00–22:00 to nie jest przemyślana strategia outreachu. To działanie oparte na szkodliwym, powierzchownym stereotypie, iż osoba w kryzysie bezdomności to wyłącznie ktoś koczujący na parkowej ławce. W efekcie stworzono formułę, która zamiast chronić godność i intymność potrzebujących, wystawia ich na widok publiczny.
O tym, jak bardzo projekt ten mija się z potrzebami adresatów, dobitnie świadczył pierwszy dyżur: pod ambulansem nie pojawił się nikt.
Busem z Noclegowni PCK, czyli jak ratuje się statystyki
Prawdziwy skandal zaczyna się jednak tam, gdzie popełniony błąd próbuje się za wszelką cenę zatuszować.
Zamiast wyciągnąć wnioski z frekwencyjnej klapy i zweryfikować założenia akcji Caritasu, w kolejnych tygodniach postanowiono… zadbać o frekwencję w sposób zorganizowany.
Pod karetkę na Plantach zaczęto dowozić busem mieszkańców z Noclegowni PCK. Logiczna spójność tego przedsięwzięcia legła w gruzach.
Zamiast skierować kadrowy i sprzętowy potencjał medyczny bezpośrednio do placówki – tam, gdzie ludzie przebywają w cieple i mają zapewnione bezpieczne warunki – organizuje się transport zbiorowy osób z noclegowni na zewnątrz, tylko po to, by odhaczyć pacjenta przy stojącym w parku ambulansie i odwieźć go z powrotem.To nie jest opieka zdrowotna.
To przedmiotowe traktowanie ludzi i tworzenie sztucznego tłoku na potrzeby statystyk i urzędniczych sprawozdań.
Rodzi się też uzasadnione pytanie o transparentność i bezstronność decyzji, gdy najważniejsze funkcje zarządcze w miejskich wydziałach odpowiedzialnych za koordynację wsparcia i w strukturach podmiotów realizujących projekt zbiegają się w rękach tych samych osób.
Niewygodna prawda znika z sieci
Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż krytyczne spojrzenie na ten projekt nie jest odosobnione. Podobny w wymowie artykuł, obnażający kulisy tej akcji, pojawił się w poniedziałek rano na portalu Życie Kalisza. Został jednak niezwykle gwałtownie usunięty, co budzi dodatkowe pytania o to, komu tak bardzo zależy na wyciszeniu sprawy i pudrowaniu wizerunku tego przedsięwzięcia.
Czas na weryfikację
Pieniądze publiczne oraz zasoby ludzkie służb medycznych i porządkowych są zbyt cenne, by trwonić je na spektakle ukierunkowane na efekt wizerunkowy. o ile Miasto oraz Caritas naprawdę chcą nieść wsparcie najsłabszym, czas porzucić drogę urzędniczego uporu.
Zamiast transportować ludzi busem z noclegowni do karetki w parku dla podbicia statystyk, należy skierować środki i uwagę tam, gdzie pomoc jest realna, dyskretna i niesiona w warunkach odpowiadających ludzkiej godności. Wszystko inne pozostanie jedynie kosztowną i przykrą w odbiorze makietą.
PZA
