W związku z informacją o niezastosowaniu przez Komisję ds. Kształcenia i Licencjonowania Trenerów PZPN sankcji wobec trenera, a także niezastosowaniu przez Kolegium Sędziów PZPN takich sankcji wobec sędziów, wynikających odpowiednio z Konwencji Trenerskiej PZPN i Konwencji Sędziowskiej PZPN, Komisja Ligi uznała za konieczne wyciągnięcie wobec obwinionych konsekwencji dyscyplinarnych.
Warty podkreślenia jest fakt, iż wymierzając kary Komisja Ligi miała ograniczony katalog kar dyscyplinarnych, w porównaniu do katalogu kar organizacyjnych i dyscyplinarnych, którym dysponują organy PZPN przyznające kwalifikacje trenerskie i licencje sędziowskie oraz Komisja Dyscyplinarna PZPN.
W toku postępowania przed Komisją Ligi oraz wcześniej przed Komisją Dyscyplinarną PZPN nie stwierdzono, aby w związku z meczem 33 kolejki Ekstraklasy doszło do nieuczciwych zachowań mogących mieć wpływ na wynik meczu, popełnienia deliktu dyscyplinarnego korupcji lub zaniechania powiadomienia o korupcji.
Podstawę nakładania kar przez Komisję Ligi za przewinienia związane z naruszeniem Konwencji Sędziowskiej PZPN reguluje art. 110 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN i odpowiednio za przewinienia związane z naruszeniem Konwencji Trenerskiej PZPN art. 110[2] tego aktu prawa związkowego.
Komisja Ligi postanowiła:
- nałożyć na trenera Adriana Siemieńca karę 6 (sześciu) meczów dyskwalifikacji za naruszenie art. 110[2] par. 1 ust. 2 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN oraz kary dodatkowe, tj. karę pieniężną w wysokości 100.000 (stu tysięcy) złotych i karę zakazu udziału w zawodach Ekstraklasy przez okres 2 lat w zawieszeniu na 3 lata . Zdaniem Komisji, trener A. Siemieniec kontaktując się z Sędzią Wójcikiem w zakresie niedozwolonej pomocy, którą chciał otrzymać od sędziego Pawła Raczkowskiego przed meczem 33. kolejki Ekstraklasy, naruszył obowiązki nałożone na trenerów Konwencją Trenerską w szczególności obowiązek przestrzegania zasad etyki i fair play i unikania działań sprzecznych z duchem gry. Trener jako osoba sprawująca bezpośrednią opiekę nad zawodnikami oraz reprezentująca na meczach Klub, pełni rolę autorytetu i wzoru do naśladowania. Opisane zachowanie jest niezgodne z wartościami sportowymi, negatywnie wpływa na wizerunek rozgrywek oraz stanowi naruszenie podstawowych zasad etyki zawodowej.
- nałożyć na sędziego Arkadiusza K. Wójcika karę 2 (dwóch) lat dyskwalifikacji za naruszenie art. 110 par. 1 ust. 2 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN. Zdaniem Komisji, sędzia Wójcik udzielając trenerowi A. Siemieńcowi instrukcji w jaki sposób powinien zakomunikować sędziemu P. Raczkowskiemu swoje oczekiwania względem niego, w szczególności o sposobie komunikacji w sprawie ewentualnych zagrożeń związanych z możliwością otrzymania przez zawodników Klubu Jagiellonia napomnień (żółtych kartek) naruszył przepisy Konwencji Sędziowskiej, tj. obowiązek powstrzymywania się od utrzymywania jakichkolwiek kontaktów z przedstawicielami klubów klasy rozgrywkowej, w której prowadzi zawody oraz informowania adekwatnego organu PZPN lub organizatora rozgrywek o wszelkich próbach skontaktowania się z nim przez przedstawiciela klubów piłkarskich. Rola sędziego wymaga najwyższych standardów etycznych, profesjonalizmu oraz bezstronności. Sędzia jest gwarantem prawidłowego i sprawiedliwego przebiegu rywalizacji sportowej. Postępowanie sędziego Wójcika podważyło zaufanie do jego bezstronności, kompetencji i znacząco naruszyło autorytet instytucji sędziów piłkarskich Ekstraklasy.
- nałożyć na sędziego Pawła Raczkowskiego karę pieniężną w wysokości 50.000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych za naruszenie art. 110 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN. Zdaniem Komisji, sędzia Raczkowski informując Przewodniczącego Kolegium Sędziów PZPN dopiero 39 dni po meczu o fakcie przekazania mu przez sędziego Wójcika kopii wiadomości Whatsapp, które otrzymał od sędziego Wójcika o próbie kontaktu z nim przez innego sędziego oraz instrukcji kontaktu zaproponowanej trenerowi przez sędziego Wójcika, naruszył przepis Konwencji Sędziowskiej w zakresie informowania, adekwatnego organu PZPN lub organizatora rozgrywek o wszelkich próbach skontaktowania się z nim przez przedstawiciela klubów klasy rozgrywkowej, w której prowadzi zawody. Zdaniem Komisji Ligi obowiązek ten powinien być zrealizowany przez sędziego bez nieuzasadnionego opóźnienia - czyli przy najbliższej możliwej okazji lub niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia rodzącego ten obowiązek. Brak natychmiastowej informacji bezpowrotnie niweczy bowiem cel tego przepisu. Obowiązek powiadomienia ma z reguły na celu umożliwienie Przewodniczącemu Kolegium Sędziów PZPN podjęcia odpowiednich działań zarządczych, organizacyjnych lub prewencyjnych, a zwlekanie z przekazaniem informacji udaremnia ten cel.
Na podstawie art. 141 par. 1 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN Komisja Ligi nadała ww. orzeczeniom rygor natychmiastowej wykonalności.
Źródło: Ekstraklasa S.A.
Foto: Roosevelta81.pl
