Jak sprawdzić, czy auto było lakierowane

Jak sprawdzić, czy auto było lakierowane, skoro sprzedający zapewnia, iż cały lakier jest oryginalny? Najlepiej zorientować się w tym jeszcze przed wyjazdem na oględziny, bo ślady napraw blacharskich zauważy tylko ten, kto z góry wie, gdzie patrzeć. Samo lakierowanie elementu nie oznacza jeszcze wypadku. Właściciel mógł po prostu odświeżyć zderzak pełen odprysków, usunąć rysę po gałęziach z maski albo zamalować na drzwiach wgniecenie po nieudanym parkowaniu. Każdy lakierowany element to jednak poważny powód, żeby wypytać sprzedającego, co dokładnie się stało, gdzie wykonano naprawę i czy zachowały się rachunki z warsztatu. jeżeli zaczyna plątać się w odpowiedziach, wyraźnie się denerwuje albo zbywa cię zdawkowym „nie pamiętam”, samochód trzeba sprawdzać ze zdwojoną uwagą.

Dlaczego lakierowany element ma znaczenie dla kupującego

Śladów lakierowania nie szuka się po to, żeby się czepiać albo zbić cenę. Pod świeżą warstwą lakieru często kryją się poważne problemy, o których lepiej dowiedzieć się przed podpisaniem umowy:

• Ukryte skutki wypadku. Sprzedający może zataić, iż auto było rozbite, a „tylko malowany” błotnik okaże się w rzeczywistości częścią z auta-dawcy, wspawaną w miejsce oryginalnej, zgniecionej w harmonijkę. Przy mocnym uderzeniu często cierpi geometria nadwozia – a tej wady nie da się dostrzec gołym okiem.
• Szpachla. Zamiast drogiego i porządnego wyklepania blachy warsztaty często idą na łatwiznę: wyrównują głębokie wgniecenie kilogramami szpachli. Z czasem pod wpływem drgań i wahań temperatury taki „przekładaniec” nieuchronnie popęka i zacznie odpadać płatami razem z lakierem.
• Korozja. jeżeli przed lakierowaniem blachę źle oczyszczono i nie zagruntowano, po paru latach spod nowego lakieru wyjdzie rdza.
• Straty finansowe. Auto powypadkowe po naprawie z definicji jest na rynku wtórnym tańsze i trudno je sprzedać. jeżeli przepłacisz za samochód, który sprzedano ci jako bezwypadkowy, na pewno stracisz sporą kwotę także przy jego późniejszej odsprzedaży.

Jak sprawdzić nadwozie bez przyrządów

Wielu kupujących nie wie, jak sprawdzić, czy auto było lakierowane, jeżeli nie ma pod ręką miernika lakieru. Tymczasem większość śladów napraw blacharskich widać wyraźnie także podczas zwykłych oględzin. Wystarczy sucha pogoda, mocna latarka i pół godziny.

Wskazówka: poproś wcześniej sprzedającego, żeby nie polerował nadwozia przed spotkaniem. Świeże, głębokie polerowanie świetnie maskuje drobne wady, skórkę pomarańczową i granice cieniowania lakieru.

Sprawdzenie po numerze identyfikacyjnym (VIN)

Sam numer VIN nie zawiera informacji o lakierowaniu, ale wygodnie jest od niego zacząć. Chodzi o to, iż fabryczny kod lakieru jest podany na tabliczce znamionowej, którą producenci zwykle umieszczają na słupku przy drzwiach kierowcy albo pod maską. W przypadku wielu marek ten kod można też ustalić po numerze VIN u autoryzowanego dealera. Porównaj go z rzeczywistym kolorem auta. jeżeli według kodu samochód powinien być srebrny, a przed tobą stoi granatowy, całe nadwozie polakierowano na nowo albo oklejono folią.

Raport historii pojazdu po VIN przydaje się też z innego powodu. Widać w nim wpisy o wypadkach i wypłatach odszkodowań, które często wyjaśniają, skąd na nadwoziu wziął się nowy lakier. Załóżmy, iż interesuje cię Hyundai Tucson albo i30 i podczas oględzin zauważasz, iż przedni błotnik ma odrobinę inny odcień niż drzwi. Bez znajomości historii auta możesz tylko zgadywać, co było przyczyną. jeżeli jednak poprosisz sprzedającego o numer VIN i wpiszesz go w dekoder VIN Hyundai, żeby sprawdzić historię w bazach danych, prawdopodobnie znajdziesz w raporcie wpis o wypłacie odszkodowania za „uderzenie w lewy przód”, który potwierdzi twoje przypuszczenia. Będziesz wiedzieć na pewno, dlaczego błotnik był lakierowany i jak mocne było uderzenie.

Światło dzienne i kąt patrzenia: odcień, skórka pomarańczowa, zmatowienia

Nadwozie oglądaj wyłącznie w świetle dziennym. Przy sztucznym oświetleniu w ciemnym garażu albo w deszczu istotną różnicę odcieni może przeoczyć choćby doświadczony kolorysta. Żeby wychwycić ukryte wady, odejdź na parę metrów i spójrz wzdłuż boku auta pod jak najostrzejszym kątem. Odbicia prostych linii (na przykład krawędzi dachu sąsiedniego budynku albo pasów na jezdni) na oryginalnym lakierze powinny biec idealnie równo. Widoczne załamania, fale i „plamy” w odbiciu to główny sygnał, iż pod powłoką lakierniczą jest szpachla.

Następnie porównaj sąsiednie elementy:

• Odcień. Idealne dobranie lakieru jest bardzo trudne, zwłaszcza w przypadku złożonych kolorów z efektem metaliku czy perły. Lakierowane drzwi wydają się identyczne z sąsiednimi, gdy patrzysz na nie na wprost, ale pod kątem mogą wyglądać odrobinę ciemniej lub jaśniej.
• Skórka pomarańczowa. Tak określa się lekką falistość powierzchni, przypominającą skórkę pomarańczy. Na fabrycznym lakierze jest równomierna na całym nadwoziu. Na naprawianym elemencie skórka niemal zawsze wygląda inaczej: jest albo zbyt wyraźna, albo znika zupełnie, jeżeli lakiernicy zbyt gorliwie wypolerowali element.
• Zmatowienia. Charakterystyczne matowe plamy, drobinki kurzu i włoski na stałe zatopione pod warstwą lakieru, a także zacieki i zgrubienia na krawędziach elementów – to typowe ślady amatorskiej naprawy.

Uszczelki, listwy, plastiki

Przed malowaniem lakiernicy mają obowiązek zabezpieczyć elementy, których się nie lakieruje. Przy niedbałej albo pośpiesznej robocie na łączeniach zawsze zostają dowody. Odegnij gumowe uszczelki drzwi, szyb i klapy bagażnika. Pod nimi lakier powinien płynnie schodzić w głąb, bez ostrych przejść. Wyraźna granica („schodek”) po krawędzi taśmy maskującej albo mikroskopijne drobinki lakieru na gumie, plastikowych nakładkach i listwach świadczą o tym, iż element lakierowano miejscowo, bez zdejmowania uszczelek.

Szczeliny między elementami

Na taśmie produkcyjnej elementy są spasowane z aptekarską dokładnością. Szczeliny między maską a błotnikami, na obwodzie drzwi i wokół klapy bagażnika powinny być jednakowe na całej długości i całkowicie symetryczne po lewej i prawej stronie. jeżeli szczelina w jednym miejscu się poszerza, a w innym element niemal ociera się o sąsiedni – część na pewno zdejmowano do wymiany lub prostowania albo po mocnym uderzeniu zaburzona została geometria całego nadwozia. Przeciągnij palcem po łączeniach: sąsiednie elementy powinny być na tym samym poziomie, zarówno na oko, jak i w dotyku.

Śruby błotników, zawiasy drzwi i maski

W wielu modelach śruby mocujące błotniki, zawiasy drzwi i maski są w fabryce lakierowane razem z nadwoziem. Odpryski lakieru na krawędziach łbów, ślady klucza i goły metal oznaczają, iż element odkręcano. Nie zawsze świadczy to o wypadku, bo drzwi zdejmuje się czasem, żeby wymienić szybę albo naprawić zamek. jeżeli jednak łby śrub są zjechane jednocześnie przy przednim błotniku i przy masce, a właściciel wciąż upiera się przy „oryginalnym stanie”, ktoś najwyraźniej próbuje ukryć przed tobą poważny wypadek.

Wnęki i miejsca ukryte

Otwórz wszystkie drzwi, maskę i bagażnik, żeby porównać kolor wnęk z kolorem nadwozia na zewnątrz. Przy amatorskim lakierowaniu całego auta wnęki często zostawia się w starym kolorze, żeby zaoszczędzić czas i materiał.

Unieś wykładzinę bagażnika i zajrzyj do wnęki koła zapasowego. Dokładnie obejrzyj fabryczne łączenia blach. Równa, starannie nałożona fabryczna masa uszczelniająca i wyraźne zgrzeiny punktowe to norma. Ślady szlifierki kątowej, niedbałe smugi nierówno nałożonego uszczelniacza albo toporne spawy świadczą o poważnej naprawie tylnej części auta.

Miernik lakieru: jak prawidłowo mierzyć i interpretować wyniki

Jeśli po oględzinach masz jeszcze wątpliwości, rozwieje je miernik lakieru. To urządzenie pokazuje grubość powłoki lakierniczej w mikronach. Ważna jest tu nie sama liczba wzięta w oderwaniu od reszty, tylko jednolitość odczytów na całym nadwoziu. W fabryce lakier nakładają roboty, dlatego powłoka ma taką samą grubość na całej powierzchni karoserii.

Kolejność pomiaru miernikiem:

1. Zacznij od dachu. Rzadko się go lakieruje, więc posłuży jako punkt odniesienia dla pozostałych elementów.
2. Wykonaj pomiary dookoła auta. Każdy element zmierz w co najmniej 3–5 punktach (koniecznie na środku, a także bliżej krawędzi i łączeń).
3. Porównuj sąsiednie strefy: przedni błotnik z przednimi drzwiami, lewą stronę z prawą.

Jeśli grubość powłoki na którymś elemencie co najmniej dwukrotnie przekracza normę, element był ponownie lakierowany. jeżeli natomiast miernik pokazuje skrajnie wysokie wartości (powyżej 500–1 000 µm) albo odczyty mocno różnią się w obrębie jednego elementu, pod lakierem jest gruba warstwa szpachli.

Niuanse pracy z miernikiem:

• W niektórych nowszych autach maska, błotniki i klapa bagażnika są z aluminium. Potrzebny będzie nowoczesny miernik, który automatycznie rozpoznaje podłoże i mierzy powłokę zarówno na stali, jak i na aluminium. Tani przyrząd na aluminiowym elemencie pokaże błąd.
• Zderzaki, obudowy lusterek, a w niektórych modelach także przednie błotniki są wykonane z tworzywa sztucznego. Zwykły miernik ich nie zmierzy. Plastik sprawdza się wzrokowo, porównując odcień, skórkę pomarańczową i czystość krawędzi z sąsiednimi elementami metalowymi.

Auto było lakierowane – brać czy nie

To, iż element nadwozia był lakierowany, nie musi być powodem do rezygnacji z zakupu. Decyzja powinna zależeć od tego, którą część nadwozia naprawiano i z jakiego powodu.

Zwykła naprawa kosmetyczna jest do przyjęcia i w używanym aucie to nic nadzwyczajnego:

• zderzak – jeżeli odświeżono go po rysach z parkingu;
• maska – lakierowanie w miejscu odprysków od kamieni, których nie da się uniknąć przy jeździe w trasie;
• miejscowe lakierowanie jednych drzwi albo błotnika bez demontażu i bez użycia szpachli.

Poważne ryzyko to ślady naprawy struktury nośnej nadwozia:

• naprawa słupków, progów, dachu lub podłużnic;
• kilka lakierowanych elementów po jednej stronie w połączeniu z nierównymi szczelinami i odkręcanymi śrubami.

Samochód z naruszoną strukturą nośną traci sztywność nadwozia i nie ochroni adekwatnie kierowcy ani pasażerów przy kolejnym wypadku. Zarejestrowanie go będzie problematyczne, a sprzedaż w przyszłości – bardzo trudna.

Jeśli auto ci się podoba, ale wątpliwości zostają, zleć w warsztacie diagnostykę nadwozia i pomiar jego geometrii. Z kolei każde wykryte lakierowanie, choćby porządnie wykonane, wykorzystaj jako żelazny argument w rzeczowych negocjacjach ceny ze sprzedającym.

Pół godziny przy aucie przed podpisaniem umowy

W tej liście kontrolnej znajdziesz instrukcję krok po kroku, jak sprawdzić, czy auto było lakierowane:

• porównaj kod lakieru z tabliczki z faktycznym kolorem auta i koniecznie zamów raport VIN w serwisie checkcar.vin, żeby sprawdzić historię wypłat odszkodowań i odnotowanych wypadków;
• obejrzyj nadwozie w świetle dziennym, przy suchej pogodzie, pod ostrym kątem;
• sprawdź uszczelki, szczeliny, śruby i wnęki;
• przejdź miernikiem po wszystkich elementach i porównaj wyniki między sobą.

O każdy wykryty ślad naprawy pytaj sprzedającego. Im spokojniej i dokładniej odpowiada i im chętniej pokazuje dokumenty z naprawy, tym bezpieczniejszy będzie twój zakup.

Artykuł sponsorowany.