Kajakiem ze Wzgórza Pomnikowego podczas 15. Rejzy na Pola Grunwaldu

GMINA GRUNWALD. Na koniec ferii zimową lekcję historii na żywo mieli goście, którzy przyjechali do Stębarka obejrzeć 15. Zimową Rejzę na Pola Grunwaldu. Walki na miecze, kajaki w roli sań, strzelanie z łuku na mrozie – to wszystko przy i w Muzeum Bitwy pod Grunwaldem.

To była niezła jazda kajakiem z górki, a później trzeba było wciągnąć łódkę na wzgórze / Fot. Marcin Tchórz

Wreszcie w śnieżnej scenerii odbyła się 15. Zimowa Rejza na Polach Grunwaldu. Białe pole, mróz, lekki wiatr i słońce stworzyły tło, które bez trudu przenosiło uczestników w realia średniowiecznego pogranicza.

Zimowe gry i zabawy przeplatały się ze spływem Doliną Wielkiego Strumienia ze Wzgórza Pomnikowego, na którym kajaki pełniły role sań. Uczestnicy wzięli udział w kuligu – sanie wyściełane sianem sunęły po śniegu, jak przed wiekami. Turniej miecza i tarczy, planowany na otwartej przestrzeni przed muzeum, przeniesiono do sali walk, gdzie stal uderzała o stal, a tarcze przyjmowały ciosy.

Jak na rejzę przystało były też walki rycerskie, na szczęście bezkrwawe / Fot. Marcin Tchórz

Na zewnątrz nie brakowało okazji do treningu. Chętni próbowali sił w strzelaniu z łuku do celu, ćwiczyli jazdę konną. Po kilku godzinach zmagań na uczestników czekało ognisko – ogień, dym i pieczone kiełbaski zamykały rejzę w atmosferze wspólnoty.

Sama „rejza” to pojęcie głęboko zakorzenione w historii. Oznaczała krótki, szybki wypad nadgraniczny – formę działań zbrojnych typową dla pogranicza krzyżacko-polsko-litewskiego. Bracia zakonni często organizowali takie wyprawy zimą, kierując je na Litwę. Był to sposób na zdobywanie nowych terenów i osłabianie sąsiadów.

Rejzy niosły ze sobą zniszczenie. Palono domy ludzi zamieszkałych przy granicy, zmuszając ich do ucieczki. Opuszczone ziemie łatwiej było przejąć. W ten sposób swoje państwo powiększał m.in. Zakon Krzyżacki, wypierając z tych terenów Prusów. Wyprawy dawały też pożywienie i jeńców, wykorzystywanych później do pracy.

Zimowa Rejza na Pola Grunwaldu nie była więc jedynie rekonstrukcją. W śniegu, wysiłku i prostych formach rywalizacji przypominała, czym naprawdę były rejzy – szybkim ruchem, twardym prawem pogranicza i walką o przestrzeń.