MANILA ? NIE TYLKO KATEDRA. AZJA BEZ PUDRU cz. 14

Lubimy takie zawieszenie w przestrzeni i czasie. Coś w rodzaju między światów. Zawsze czujemy tak nad chmurami, na pokładzie samolotu. Za nic nie musimy odpowiadać, bo nic nie możemy. Wszystko w rękach pilotów i stewardess. Zawieszeni w czasie mamy większe poczucie wolności. Rozszerza się horyzont marzeń. Zacierają granice niemożności.