1 tydzień temu
Media społecznościowe pokazują nam świat w dość szczególny sposób. Widzimy piękne zdjęcia, podróże, nagrody, sukcesy i uśmiechniętych ludzi. Można odnieść wrażenie, iż innym wszystko przychodzi łatwo, a marzenia spełniają się adekwatnie same.
Tyle iż zwykle nie widzimy tego, co było wcześniej. Nieudanych prób, gorszych dni, zwątpienia, zmęczenia czy momentów, kiedy ktoś miał już wszystkiego dosyć i najchętniej by zrezygnował.
Kiedy patrzymy na ludzi, którzy coś osiągnęli, widzimy przede wszystkim efekt. Sportowiec stoi na podium z medalem, ale za tym jednym zdjęciem są setki treningów, zmęczenie, kontuzje i zawody, z których wracał bez medalu. Aktora oglądamy na ekranie, nie myśląc o castingach, odrzuconych rolach, próbach i latach pracy. Podobnie jest z artystami. Zachwycamy się gotowym dziełem, ale przecież wcześniej były szkice, poprawki, pomysły, które trafiły do kosza i wiele godzin spędzonych w pracowni.
Widzimy scenę, ale nie widzimy kulis. A przecież to właśnie za kulisami odbywa się największa część pracy.
I chyba właśnie dlatego tak łatwo o tym zapominamy. Zdjęcie z nagrodą jest ciekawsze niż zdjęcie z kolejnego treningu. Gotowy obraz robi większe wrażenie niż stos nieudanych szkiców. Sukces po prostu lepiej wygląda.
Jest jeszcze coś. Historie znanych sportowców, aktorów czy artystów często wydają nam się bardzo odległe. Łatwo pomyśleć: im się udało, bo mieli wyjątkowy talent, możliwości, znajomości albo szczęście. To przecież zupełnie inny świat niż nasza szkoła, klasa i zwykła codzienność.
A może wcale nie trzeba szukać tak daleko?
Czasami wystarczy spojrzeć na osobę siedzącą obok na lekcji albo na kogoś, kogo codziennie mijamy na szkolnym korytarzu. Być może właśnie ta osoba ma za sobą historię, o której kilka wiemy. Coś osiągnęła, czegoś próbowała, z czymś sobie nie poradziła, czegoś się bała, ale mimo to nie zrezygnowała.
Z takiego właśnie pomysłu powstał nasz szkolny projekt „Młoda biografia”, którego twórcą jest pedagog i psycholog szkolna Agnieszka Wiśniewska.
Chcemy oddać głos starszym uczniom. Nie po to, żeby opowiadali młodszym wyłącznie o swoich sukcesach, ale żeby pokazali całą drogę. Także tę mniej efektowną. Pierwsze próby, decyzje, błędy, rozczarowania, chwile zwątpienia i sytuacje, kiedy trzeba było zmienić plan albo zacząć jeszcze raz.
Nie szukamy bohaterów z pierwszych stron gazet. Nasi bohaterowie są tu, w szkole. Spotykamy ich każdego dnia na korytarzu, w klasie, bibliotece czy pracowni. Chcemy pokazać, iż wartościowe historie dzieją się także bardzo blisko nas.
Bo nie każdy sukces musi być spektakularny i nie wszystko, co robimy, musi być idealne.
Czasem sukcesem jest już to, iż ktoś spróbował. Że odważył się zrobić coś po raz pierwszy, zgłosił swój pomysł, wystąpił przed innymi albo pokonał własny strach. A czasem sukces przychodzi dopiero po porażce - kiedy potrafimy przyznać, iż coś się nie udało, wyciągnąć z tego wnioski i spróbować ponownie.
Nie trzeba być najlepszym. Nie trzeba mieć kolekcji medali, dyplomów czy nagród, żeby mieć powody do dumy i historię wartą opowiedzenia.
Bo przecież życie nie składa się wyłącznie z rzeczy, które nam wychodzą. Są w nim błędy, pomyłki, nieudane próby, zmiany planów i chwile, kiedy nie bardzo wiemy, co dalej. To też jest część dorastania i szukania własnej drogi.
Pierwszą bohaterką „Młodej biografii” została Oliwia. W naszej szkole dała się poznać jako osoba, która chętnie angażuje się w życie klasy i szkoły. Organizowała akcje charytatywne na rzecz hospicjum i szkolne wydarzenia, brała udział w projekcie tutoringu rówieśniczego oraz Olimpiadzie Artystycznej. Poza szkołą ma swoje pasje - bieganie, historię sztuki i rozwój osobisty.
Podczas spotkania Oliwia opowiedziała młodszym uczniom o swojej szkolnej drodze. O tym, jak została przewodniczącą klasy, czego podejmowała się przez kolejne lata, co dawało jej satysfakcję, ale też o sytuacjach, które nie potoczyły się tak, jak sobie wyobrażała.
Była to również okazja do rozmowy. Zastanawialiśmy się wspólnie, od czego adekwatnie zaczyna się sukces, co pomaga wytrwać w tym, co sobie zaplanowaliśmy, i co zrobić, kiedy coś zwyczajnie nie wychodzi. Bo przecież każdemu zdarzają się momenty, kiedy trzeba zatrzymać się, zmienić plan albo zacząć jeszcze raz.
Chcielibyśmy, żeby młodzi ludzie nie porównywali swojej zwyczajnej codzienności z najlepszymi momentami z życia innych. Nie wszystko musi się udać. Nie trzeba być dobrym we wszystkim. Można szukać, próbować, zmieniać zdanie, popełniać błędy i zaczynać od początku.
Czasami właśnie historia osoby, którą znamy ze szkolnego korytarza, może być nam znacznie bliższa niż opowieść o kimś oglądanym tylko na ekranie. I może sprawić, iż sami pomyślimy: skoro jej się udało spróbować, może ja też mogę.
Każdy ma swoją historię. I każda z tych historii może nauczyć nas czegoś ważnego.
Dziękujemy Oliwii za szczerość, otwartość i zgodę na opowiedzenie nie tylko o tym, co się udało, ale również o tym, co było trudniejsze.
To pierwsze spotkanie, ale na pewno nie ostatnie. „Młode biografie” dopiero się zaczynają.
{gallery}2026-10-12_lspggsukcesihistoria{/gallery}
