Przez stulecia wydawało się, iż po jednej z najważniejszych komandorii joannitów w Czechach nie pozostał żaden ślad. Wojny husyckie, późniejsze przebudowy, pożary i rozwój miasta skutecznie zatarły jej istnienie. Dopiero przypadkowe odkrycie dokonane pod koniec XX wieku ujawniło pod piwnicami zwykłej kamienicy znakomicie zachowane średniowieczne wnętrza, które dziś należą do najcenniejszych zabytków tego typu w Republice Czeskiej. Historia komandorii w Czeskim Dubie sięga 1237 roku. Fundatorami byli możnowładca Havel z Lemberka oraz jego żona, święta Zdzisława. Powstał tu klasztor należący do Zakonu Szpitalników św. Jana Jerozolimskiego, czyli joannitów, których później zaczęto nazywać kawalerami maltańskimi.
[foto:8194096]
Nie był to przypadkowy wybór miejsca. Czeski Dub leżał przy ważnym szlaku handlowym prowadzącym z Pragi do Żytawy. Zadaniem komandorii było nie tylko prowadzenie działalności religijnej i charytatywnej, ale również zapewnienie bezpieczeństwa podróżnym oraz kontrola ważnego odcinka handlowej drogi. Wokół klasztoru stopniowo rozwinęła się osada, z której wyrosło dzisiejsze miasto.
Znaczenie komandorii było na tyle duże, iż w 1357 roku odwiedził ją cesarz i król Czech Karol IV. Z czasem jednak jej rola malała, a kres działalności przyniosły wojny husyckie w XV wieku.
[foto:8194101]
W XVI stuleciu nowy właściciel tych terenów, Jan z Opperstorfu, nakazał
