PROGI ZWALNIAJĄCE W GMINIE GDÓW. DLACZEGO WNIOSEK MIESZKAŃCÓW TO DOPIERO POCZĄTEK DROGI

Zasady ruchu na drogach publicznych reguluje Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Każdy element infrastruktury, w tym urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego (BRD), do których zaliczają się progi, musi być częścią oficjalnie zatwierdzonej organizacji ruchu (art. 10 ust. 10b).

Szczegółowe warunki techniczne montażu progów określa załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. Przepisy te mówią jasno: progi mogą być stosowane wyłącznie w miejscach, gdzie istnieje rzeczywista i należycie uzasadniona konieczność ograniczenia prędkości, a samo rozwiązanie ma charakter środka ostatecznego.

Oznacza to, iż zanim zarządca drogi w ogóle pomyśli o progu, musi udowodnić, iż wyczerpał inne, mniej radykalne metody uspokojenia ruchu. W pierwszej kolejności należy rozważyć: nowe oznakowanie pionowe i poziome, zmiany w geometrii drogi lub zwężenia jezdni, budowę wyniesionych przejść dla pieszych, montaż wysp kanalizujących ruch lub azylów dla pieszych.

Dopiero wykazanie, iż powyższe rozwiązania są niemożliwe do wdrożenia lub okazały się nieskuteczne, otwiera furtkę do starań o próg zwalniający.

Wielu mieszkańców wnioskujących o spowalniacze nie zdaje sobie sprawy z rygorystycznych obostrzeń lokalizacyjnych. Przepisy jednoznacznie zakazują montażu progów zwalniających m.in.: na ulicach i drogach wyjazdowych dla straży pożarnej, pogotowia ratunkowego oraz innych służb ratunkowych (musi być zapewniony sprawny przejazd pojazdów uprzywilejowanych), na trasach, po których odbywa się regularny przewóz autobusowy (co dyskwalifikuje wiele głównych dróg w strefach pod Gdowem), na jezdniach innych niż bitumiczne (jeśli nie da się na nich namalować wymaganego oznakowania poziomego), na łukach dróg, w tunelach oraz na i pod obiektami mostowymi (ze względu na drgania konstrukcji i ryzyko utraty panowania nad pojazdem).

Dodatkowo progi nie mogą być umieszczane w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowań, przejść dla pieszych czy przejazdów kolejowych.

Aby próg legalnie pojawił się na drodze, projekt organizacji ruchu musi zatwierdzić adekwatny organ.

Jeśli projekt zakłada montaż progu w miejscu niedozwolonym lub zagrażającym bezpieczeństwu, organ zarządzający ruchem ma ustawowy obowiązek odrzucić taki wniosek.

Wśród kierowców często pojawia się obawa o stan techniczny aut. Przepisy chronią zmotoryzowanych: prawidłowo zaprojektowany, wykonany i oznakowany próg nie ma prawa uszkodzić pojazdu, który porusza się z prędkością, dla której to urządzenie zaprojektowano (z reguły 20–30 km/h).

W strefach ograniczonej prędkości (B-43) lub strefach zamieszkania (D-40) dopuszcza się brak pionowego znaku ostrzegawczego „próg zwalniający” (A-11a), jednak sam element musi być widoczny i adekwatnie utrzymany. jeżeli dojdzie do uszkodzenia auta, każda sprawa badana jest indywidualnie. o ile poszkodowany wykaże, iż próg był zniszczony, źle oznakowany lub wykonany niezgodnie z zatwierdzonym projektem, może dochodzić odszkodowania od zarządcy drogi na zasadach Kodeksu cywilnego.

Współczesna inżynieria drogowa odchodzi od tradycyjnych, gumowych czy betonowych progów, które generują hałas i drgania dla pobliskich domów. w tej chwili dąży się do takiego kształtowania przestrzeni i geometrii pasów ruchu, aby kierowcy naturalnie i intuicyjnie zdejmowali nogę z gazu. Zwężenia, azyle, czy odpowiednia zieleń przydrożna to rozwiązania, po które zarządcy dróg w gminie Gdów będą musieli sięgać coraz częściej, zanim w ogóle pomyślą o przysłowiowym „śpiącym policjancie”.