W trzeciej kolejce PKO Ekstraklasy Górnicy udadzą się do Radomia, gdzie czekać na nich będzie miejscowy Radomiak. Gospodarze chcą podtrzymać dobrą jakość w ofensywnych stałych fragmentach gry, a jednocześnie szukają większego balansu pomiędzy poszczególnymi fazami gry i poprawy w obronie własnego pola karnego.
Radomiak Radom pod wodzą nowego trenera Tomasza Kaczmarka zdążył rozegrać już spotkania przeciwko Wieczystej Kraków ustawionej w czteroosobowej linii obrony oraz przeciwko GKS-owi Katowice, który funkcjonuje w systemie 1:3:4:3. Istotne jest dla nas, iż w obu spotkaniach trener Kaczmarek ustawił swój zespół w tych samych strukturach. W fazie obrony średniej Radomiak ustawia się w strukturze 1:4:4:2, natomiast w momencie obrony niskiej zawodnik z pozycji "6" wkleja się w linię obrony nadając drużynie strukturę 1:5:3:2. W fazie ataku widzimy strukturę 1:4:3:3 (1:4:2:4) z wysoko ustawionymi skrzydłowymi będącymi kluczowymi zawodnikami swojej drużyny oraz "wolnym elektronem", Rafałem Wolskim z pozycji 10/9, który operuje na całej szerokości boiska.
STAŁE FRAGMENTY GRY
Załączona wyżej grafika ze statystykami pokazuje nam jak wyrównany był pierwszy mecz przeciwko Wieczystej Kraków (nieuznana bramka + obity słupek). W drugim spotkaniu drużyną zdecydowanie przeważającą był katowicki GKS. Na siedem bramek, które padło w tych meczach, aż PIĘĆ jest efektem stałych fragmentów gry. Radomiak stwarzał zagrożenie oraz zdobywał bramki po bezpośrednim rzucie rożnym czy długim wyrzucie piłki z autu. Tracił natomiast po rzucie różnym, po ponowieniu rzutu rożnego oraz po wznowieniu gry przez bramkarza z piątego metra.
ATAK
OTWARCIE
W fazie otwarcia gry funkcjonują w strukturze 4+2 gdzie bramkarz przejmuje funkcję rozgrywającego. Prawy obrońca w zależności od przestrzeni, którą chcą uwolnić w danej akcji pozycjonuje się jako prawy wahadłowy lub druga szóstka co wymusza wyjście wyżej jednego ze środkowych pomocników. Skrzydłowi ustawieni wysoko. Brak podejmowanego ryzyka w grze przez środek powoduje, iż większość piłek zagrywana jest po podaniu do bocznego obrońcy w przód lub następuje próba łamania pressingu do środka, właśnie przez bocznych obrońców.
BUDOWANIE
ŁAMANIE STRUKTURY PRZECIWNIKA PRZEZ BOCZNYCH OBRONCÓW
Ofensywna jakość indywidualna na bokach obrony w drużynie Radomiaka Radom (Zie Ouattara + Conrado) pozwala na łamanie pressingu rywala poprzez przyjęcie piłki do środka lub podanie i obieg wewnętrzny.
LUQUINHAS + WOLSKI + GRZESIK
Radomiak Radom jest zespołem lubiącym grę w piłkę poprzez wymianę podań. Struktura 1:4:3:3 pozwala na uwypuklenie cech trójki ich najlepszych graczy. Luquinhas ustawiany na lewym skrzydle lubi pozycjonować się w półprzestrzeni często zabierając się z piłką do środka i kontynuować akcję prowadzeniem. Na pozycji 10 występuje Rafał Wolski, który szuka tworzenia przewag liczebnych na całej szerokości boiska, dobrze rozpoznając również moment ataku przestrzeni. I jeżeli mowa o wbieganiu za linię obrony to prym wiedzie tutaj ustawiony na prawym skrzydle Jan Grzesik. Cała trójka nie dość, iż uzupełnia się pod kątem posiadanych umiejętności i pełnionych zadań w atakowaniu to ewidentnie lubi ze sobą współpracować.
OBRONA
ZAMYKANIE OTWARCIA
Radomiak w obu spotkaniach zamykał otwarcie gry od bramki rywali w strukturze 1:4:4:2 (w rombie). Przeciwko Wieczystej Kraków ustawionej w systemie 1:4:3:3 problem dla Radomiaka stanowiła identyfikacja defensywnego działania przez zawodnika ustawionego na "boku rombu asekuracji". Na filmie widzimy Jana Grzesika, który ze względu na orientację w kierunku bocznego obrońcy Wieczystej nie jest w stanie zdążyć do jednego z trójki środkowych pomocników Wieczystej. Problem eskalował w spotkaniu przeciwko Katowickiej GieKSie, gdzie w połączeniu z ofensywnym tercetem wiążącym obrońców, zapewniający szerokość wahadłowi pozwalali na progresję piłki.
OBRONA ŚREDNIA + NISKA
Wyjściową wysokością, którą w fazie defensywnej przyjmuje Radomiak jest obrona średnia w strukturze 1:4:4:2 ze skokiem pressingowym ustawionym na piłkę wsteczną graną przez rywala. W spotkaniu w Katowicach wahadło zapewniające maksymalną szerokość i wysokość tworzyło miejsce między liniami dla swoich "10" z czego GieKSa skrzętnie korzystała. Podobnie jak w zeszłym sezonie, w obliczu piłki w bocznym sektorze i wypełnieniu pola karnego Radomiak zmienia strukturę na 1:5:3:2 poprzez zawodnika z pozycji "6" który stara się uzupełnić linię obrony, jednocześnie, nierzadko tworząc wiele przestrzeni w linii pomocy.
TRZECIA STREFA DLA GÓRNIKA
Czwórka zawodników w linii obrony Radomiaka skoncentrowana na piłce i dalszy skrzydłowy skupiony na przestrzeni 11-ego metra to powtarzająca się zachęta dla zawodnika zamykającego akcję.
Trzeba uważać na:
- rozpoczęcie gry ze środka długim podaniem
- ofensywne stałe fragmenty gry
- indywidualne umiejętności takich zawodników jak: Grzesik, Luquinhas, Wolski
- łamanie pressingu przez bocznych obrońców
Trzeba wykorzystać:
- problemy w obronie pola karnego
- przestrzenie pomiędzy formacjami obrony i pomocy
- tempo przejścia do fazy obrony
- złamanie pressingu
Źródło: Roosevelta81.pl
Foto i wideo: Canal +, PanorisApp, Fotmob.com
