2 godzin temu
Ponieważ dane za 2026 rok obejmują w tej chwili pierwszych dziewięć miesięcy, właśnie ten okres daje najbardziej miarodajne porównanie z rokiem poprzednim.
Od stycznia do września 2025 roku w Wielkopolsce zarejestrowano łącznie 50 zachorowań na WZW A. Rok później w tym samym czasie było ich już 266.
Oznacza to wzrost o 216 przypadków, czyli o ponad 430 proc. Innymi słowy, tegoroczna liczba zachorowań jest ponad pięciokrotnie wyższa niż w analogicznym okresie 2025 roku.
Różnica widoczna była już na początku roku. W styczniu 2025 roku odnotowano dwa przypadki, natomiast w styczniu 2026 – 17. W lutym liczby wynosiły odpowiednio 7 i 18.
Szczególnie wyróżnia się marzec. Rok temu WSSE wykazała w tym miesiącu 7 zachorowań, podczas gdy w marcu 2026 roku było ich aż 66. To najwyższy miesięczny wynik w tegorocznym zestawieniu.
W kwietniu odnotowano 28 przypadków wobec 7 rok wcześniej, w maju 21 wobec 4, a w czerwcu 17 wobec zaledwie jednego przypadku w 2025 roku.
Także w wakacje tegoroczne liczby pozostawały wyższe. W lipcu zarejestrowano 13 zachorowań, rok wcześniej cztery. W sierpniu było to 25 przypadków wobec siedmiu.
Drugi wyraźny wzrost nastąpił we wrześniu.
W 2025 roku w tym miesiącu odnotowano 11 przypadków WZW A. We wrześniu tego roku było ich 61, czyli ponad pięć razy więcej.
Warto przy tym zauważyć, iż już po dziewięciu miesiącach 2026 roku tegoroczny wynik znacznie przekracza liczbę zachorowań z całego ubiegłego roku.
W całym 2025 roku WSSE odnotowała 110 przypadków WZW A. Tymczasem od stycznia do września 2026 roku jest ich już 266 – ponad dwa razy więcej niż przez pełne dwanaście miesięcy poprzedniego roku.
Wzrost dotyczy również hospitalizacji.
W pierwszych dziewięciu miesiącach 2025 roku do szpitali trafiły 42 osoby z rozpoznanym WZW A. W tym samym okresie 2026 roku hospitalizacji było 148.
To ponad trzykrotnie więcej niż rok wcześniej.
Najwięcej hospitalizacji w 2026 roku odnotowano w marcu – 31. Kolejne wysokie wartości przypadły na wrzesień, gdy do szpitali trafiło 29 osób, oraz sierpień – 18.
Dla porównania, w całym 2025 roku wykazano 84 hospitalizacje. Tegoroczny wynik po dziewięciu miesiącach jest więc już o 64 przypadki wyższy.
W 2025 roku liczba zachorowań zaczęła wyraźniej rosnąć dopiero pod koniec roku. W listopadzie odnotowano 18 przypadków, a w grudniu 31. Łącznie cały rok zakończył się wynikiem 110 zachorowań.
W 2026 roku poziom ten został przekroczony już znacznie wcześniej. Szczególnie wysokie liczby pojawiły się w marcu oraz we wrześniu.
Czym jest WZW A?
WZW A, czyli wirusowe zapalenie wątroby typu A, jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa HAV. Bywa nazywane również „chorobą brudnych rąk”, ponieważ do zakażenia najczęściej dochodzi drogą pokarmową.
Wirus atakuje wątrobę i powoduje jej stan zapalny. W przeciwieństwie do niektórych innych wirusowych zapaleń wątroby WZW A nie przechodzi w przewlekłą postać, ale przebieg choroby może być uciążliwy, a u części pacjentów wymaga hospitalizacji.
Jak można się zarazić?
Do zakażenia dochodzi przede wszystkim drogą fekalno-oralną. Oznacza to, iż wirus może trafić do organizmu m.in. przez ręce, żywność lub wodę zanieczyszczone materiałem zawierającym HAV.
Ryzyko rośnie m.in. przy niedostatecznej higienie rąk, spożywaniu skażonej żywności lub wody oraz podczas bliskiego kontaktu z osobą zakażoną. Do transmisji może dojść również w gospodarstwach domowych i w innych sytuacjach wymagających bliskiego kontaktu.
Dlatego w profilaktyce duże znaczenie mają dokładne mycie rąk, higiena podczas przygotowywania posiłków oraz korzystanie z bezpiecznej wody i żywności. Istnieje również szczepienie przeciwko WZW A.
Jakie są objawy?
Objawy nie zawsze pojawiają się od razu, a u części zakażonych, szczególnie u małych dzieci, choroba może przebiegać łagodnie lub niemal bezobjawowo.
U dorosłych częściej pojawiają się wyraźne dolegliwości. Mogą to być osłabienie, zmęczenie, gorączka, utrata apetytu, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, zwłaszcza po prawej stronie pod żebrami.
Charakterystycznymi objawami są także ciemne zabarwienie moczu, jasne stolce oraz żółtaczka, czyli zażółcenie skóry i białek oczu.
Dolegliwości mogą pojawić się dopiero kilka tygodni po zakażeniu, dlatego ustalenie momentu kontaktu z wirusem nie zawsze jest łatwe.
