ZUS wypłaca od 792 do 4353 zł. Sprawdź, komu należą się pieniądze

1 godzina temu

Świadczenie wspierające to forma pomocy finansowej przeznaczona dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami, które wymagają wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Od 1 marca 2026 roku jego wysokość wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie, w zależności od poziomu potrzeby wsparcia. Pieniądze wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jednak o liczbie punktów decyduje wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Wysokość świadczenia powiązana jest bezpośrednio z rentą socjalną, która od 1 marca 2026 roku wynosi 1978,49 zł. Osoby z najwyższą liczbą punktów mogą otrzymać równowartość 220 proc. tej kwoty, natomiast najniższy próg odpowiada 40 proc. renty socjalnej. Świadczenie jest zwolnione z podatku dochodowego, dlatego ustalona kwota trafia w całości na konto uprawnionego.

Ile pieniędzy za 70, 75, 80, 85 i 90 punktów? Tabela ZUS

System przewiduje sześć przedziałów punktowych, od których uzależniona jest wysokość miesięcznej wypłaty. Im większa potrzeba wsparcia określona w decyzji, tym wyższa kwota świadczenia. Różnica pomiędzy najniższym a najwyższym poziomem wynosi w tej chwili 3561 zł miesięcznie.

  • 70–74 punkty – 40 proc. renty socjalnej, czyli 792 zł miesięcznie.
  • 75–79 punktów – 60 proc. renty socjalnej, czyli 1188 zł miesięcznie.
  • 80–84 punkty – 80 proc. renty socjalnej, czyli 1583 zł miesięcznie.
  • 85–89 punktów – 120 proc. renty socjalnej, czyli 2375 zł miesięcznie.
  • 90–94 punkty – 180 proc. renty socjalnej, czyli 3562 zł miesięcznie.
  • 95–100 punktów – 220 proc. renty socjalnej, czyli 4353 zł miesięcznie.

Oznacza to, iż osoba z 70 punktami otrzymuje 792 zł, natomiast przy 75 punktach kwota wzrasta do 1188 zł miesięcznie. Przy 85 punktach świadczenie wynosi już 2375 zł, a uzyskanie co najmniej 90 punktów oznacza prawo do 3562 zł. Najwyższa stawka przysługuje osobom, których poziom potrzeby wsparcia oceniono na 95–100 punktów.

System przewiduje sześć przedziałów punktowych, od których uzależniona jest wysokość miesięcznej wypłaty. Im większa potrzeba wsparcia określona w decyzji, tym wyższa kwota świadczenia. Różnica pomiędzy najniższym a najwyższym poziomem wynosi w tej chwili 3561 zł miesięcznie.

Oznacza to, iż osoba z 70 punktami otrzymuje 792 zł, natomiast przy 75 punktach kwota wzrasta do 1188 zł miesięcznie. Przy 85 punktach świadczenie wynosi już 2375 zł, a uzyskanie co najmniej 90 punktów oznacza prawo do 3562 zł. Najwyższa stawka przysługuje osobom, których poziom potrzeby wsparcia oceniono na 95–100 punktów.

Przy maksymalnej wysokości świadczenia roczna suma wypłat może osiągnąć 52 236 zł, jeżeli prawo do pieniędzy przysługuje przez wszystkie 12 miesięcy. W przypadku najniższej stawki będzie to 9504 zł rocznie, przy założeniu niezmienionej kwoty miesięcznej przez cały ten okres. W praktyce wypłaty mogą różnić się w ciągu roku, ponieważ stawki podlegają waloryzacji wraz z rentą socjalną.

Od stycznia 2026 roku pieniądze dla kolejnej grupy

Świadczenie wspierające było wprowadzane stopniowo, począwszy od 1 stycznia 2024 roku. W pierwszym etapie obejmowało zasadniczo osoby z poziomem potrzeby wsparcia od 87 do 100 punktów, natomiast od stycznia 2025 roku dostęp uzyskały również osoby z przedziału 78–86 punktów. Od 1 stycznia 2026 roku mogą o nie występować także osoby z wynikiem od 70 do 77 punktów, co zakończyło trzyetapowe rozszerzanie programu.

Dzięki tej zmianie minimalna liczba punktów uprawniająca do świadczenia wynosi w tej chwili 70. O pieniądze mogą ubiegać się osoby, które ukończyły 18 lat i spełniają pozostałe warunki ustawowe. Nie obowiązuje przy tym górna granica wieku, dlatego świadczenie mogą otrzymywać również seniorzy.

Dochód nie ma znaczenia. Emerytura nie wyklucza wypłaty

Jedną z najważniejszych zasad programu jest brak kryterium dochodowego. Osoba ubiegająca się o pieniądze nie musi wykazywać, iż jej dochody są niższe od określonego limitu. Prawo do świadczenia nie zależy również od zarobków pozostałych członków rodziny.

Świadczenie wspierające można otrzymywać jednocześnie z emeryturą, rentą socjalną czy świadczeniem uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Oznacza to, iż przyznanie dodatkowych pieniędzy nie wymaga rezygnacji z tych świadczeń. Trzeba jednak pamiętać, iż korzystanie ze świadczenia wspierającego może wpływać na prawo opiekuna do świadczeń opiekuńczych pobieranych na tę samą osobę.

Jak złożyć wniosek o świadczenie wspierające?

Procedura składa się z dwóch etapów, których nie można pominąć. Najpierw należy wystąpić do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia. Dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji możliwe jest złożenie wniosku o przyznanie pieniędzy do ZUS.

Wniosek do ZUS składa się wyłącznie elektronicznie, między innymi przez eZUS, portal Emp@tia lub odpowiednią bankowość elektroniczną. Bardzo ważne jest zachowanie trzymiesięcznego terminu, który może zdecydować o wypłacie świadczenia za wcześniejszy okres. Spóźnienie może oznaczać utratę prawa do wyrównania, dlatego formalności najlepiej dopełnić bez zbędnej zwłoki.

Idź do oryginalnego materiału