PFRON finansuje wyłącznie likwidację barier architektonicznych, czyli przeszkód utrudniających samodzielne poruszanie się, korzystanie z mieszkania lub wykonywanie codziennych czynności. Chodzi więc nie o estetykę, ale o realną poprawę dostępności.
W praktyce dofinansowanie może obejmować m.in. przebudowę łazienki, likwidację progów, poszerzenie drzwi, montaż poręczy, wykonanie podjazdu czy inne rozwiązania ułatwiające funkcjonowanie osobie z niepełnosprawnością. Urzędnicy oceniają przede wszystkim to, czy planowane prace mają bezpośredni związek z ograniczeniami wynikającymi ze stanu zdrowia.
Dofinansowanie choćby do 95 proc. kosztów
Maksymalna wysokość wsparcia wynosi do 95 proc. kosztów inwestycji. Oznacza to, iż osoba składająca wniosek musi zapewnić co najmniej 5 proc. wkładu własnego.
Obowiązuje również limit kwotowy. Dofinansowanie nie może przekroczyć piętnastokrotności przeciętnego wynagrodzenia. Po komunikacie GUS z 11 maja 2026 roku przeciętne wynagrodzenie w pierwszym kwartale wyniosło 9562,88 zł, co oznacza, iż maksymalna kwota wsparcia może sięgnąć 143 443,20 zł.
Nie oznacza to jednak, iż każdy otrzyma pełną kwotę. Ostateczna wysokość dofinansowania zależy od kosztorysu, zakresu prac, zasad obowiązujących w danym powiecie oraz dostępności środków.
Najczęściej chodzi o łazienki i wejścia do budynków
Najwięcej wniosków dotyczy dostosowania łazienek, ponieważ to właśnie tam bariery bywają najbardziej uciążliwe. Pieniądze można przeznaczyć m.in. na wymianę wanny na prysznic bez brodzika, montaż uchwytów, siedzisk, poręczy czy dostosowanej toalety.
Wsparcie obejmuje również inne prace poprawiające dostępność mieszkania lub domu. Możliwe jest np. poszerzenie drzwi, usunięcie progów między pomieszczeniami, przebudowa wejścia do budynku, wykonanie podjazdu czy montaż urządzeń ułatwiających poruszanie się.
Nie zostaną natomiast sfinansowane typowe prace wykończeniowe lub dekoracyjne. Sama wymiana płytek, malowanie ścian czy zakup standardowego wyposażenia bez związku z likwidacją barier nie kwalifikują się do programu.
Kto może złożyć wniosek
O dofinansowanie mogą ubiegać się osoby posiadające orzeczenie o niepełnosprawności, stopniu niepełnosprawności albo dokument równoważny. Samo orzeczenie nie gwarantuje jednak przyznania pieniędzy. najważniejsze jest wykazanie, iż bariery architektoniczne rzeczywiście utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Wnioskodawca musi również posiadać tytuł prawny do lokalu lub budynku — może to być własność, współwłasność, najem albo inna forma użytkowania nieruchomości. W przypadku mieszkań wynajmowanych zwykle potrzebna jest zgoda właściciela na wykonanie prac.
W zależności od lokalnych wymagań urząd może poprosić także o kosztorys, szkic pomieszczeń, zaświadczenie lekarskie czy dokumenty dotyczące dochodów.
Wniosek składa się lokalnie, nie w centrali PFRON
Dokumentów nie składa się bezpośrednio do PFRON. W praktyce obsługą programu zajmują się lokalne jednostki, najczęściej powiatowe centra pomocy rodzinie (PCPR), miejskie ośrodki pomocy społecznej (MOPS) albo miejskie ośrodki pomocy rodzinie (MOPR).
Nabór wniosków zwykle prowadzony jest przez cały rok, ale przyznanie pieniędzy zależy od dostępności środków w danym powiecie. Dlatego warto wcześniej sprawdzić lokalne formularze i wymagania, ponieważ mogą się one różnić w zależności od miejsca zamieszkania.
Największy błąd? Rozpoczęcie remontu zbyt wcześnie
Najważniejsza zasada programu jest bardzo prosta: żadnych prac nie wolno rozpoczynać przed podpisaniem umowy o dofinansowanie.
PFRON nie refunduje kosztów poniesionych wcześniej. jeżeli ktoś zamówi ekipę remontową, kupi materiały, wpłaci zaliczkę albo rozpocznie demontaż jeszcze przed zawarciem umowy, może stracić możliwość rozliczenia wydatków.
Prawidłowa procedura wygląda następująco: najpierw należy przygotować dokumenty i kosztorys, następnie złożyć wniosek, poczekać na decyzję, podpisać umowę i dopiero wtedy rozpocząć prace.
Po zakończeniu inwestycji trzeba przedstawić faktury i rozliczyć remont zgodnie z zaakceptowanym zakresem. Każdą zmianę w kosztorysie lub zakresie robót warto wcześniej zgłosić urzędowi, ponieważ niezatwierdzone wydatki mogą zostać odrzucone.
Jakie dokumenty będą potrzebne
Najczęściej wymagane są:
- kopia orzeczenia o niepełnosprawności lub dokumentu równoważnego,
- dokument potwierdzający prawo do lokalu,
- kosztorys planowanych prac,
- zaświadczenie lekarskie uzasadniające potrzebę likwidacji barier,
- zgoda właściciela nieruchomości, jeżeli jest wymagana,
- szkic pomieszczenia przed i po planowanej przebudowie.
Część jednostek wymaga również informacji o dochodach gospodarstwa domowego. jeżeli wniosek składa opiekun lub pełnomocnik, konieczne mogą być dodatkowe dokumenty potwierdzające upoważnienie. Przy większych inwestycjach urząd może zażądać także pozwoleń budowlanych lub dokumentacji technicznej.
