Władysław Anders to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej historii wojskowości. Jego nazwisko kojarzy się przede wszystkim z walkami podczas II wojny światowej i bitwą o Monte Cassino.
Zdobycie Monte Cassino w maju 1944 roku było jednym z najważniejszych zwycięstw polskiego oręża podczas II wojny światowej. Przełamanie niemieckiej obrony otworzyło aliantom drogę w kierunku Rzymu, a żołnierzom generała Władysława Andersa przyniosło międzynarodowe uznanie.
Zanim jednak Polacy zdobyli wzgórze, alianci trzykrotnie próbowali przełamać niemieckie pozycje. W walkach uczestniczyli m.in. Amerykanie, Brytyjczycy, Francuzi, Nowozelandczycy i Hindusi. Kolejne natarcia kończyły się niepowodzeniem i przynosiły krwawe straty.
Dopiero czwarte natarcie, rozpoczęte przez 2. Korpus Polski w maju 1944 roku, doprowadziło do zajęcia ruin klasztoru. 18 maja polscy żołnierze zatknęli tam biało-czerwoną flagę. Zwycięstwo stało się symbolem odwagi i poświęcenia Polaków walczących o wolność ojczyzny.
Jednak zanim Anders został legendarnym generałem, dorastał w rodzinie związanej z ziemią kutnowską. Miejsce w którym się urodził istnieje do dziś.
https://kutno.net.pl/wydarzenia/tomasz-rzymkowski-dolacza-do-konfederacji-posel-z-regionu-chce-pomoc-swoim-doswiadczeniem/kHuH3ZpZZV9T3s3tL8CITu urodził się Władysław Anders
Generał przyszedł na świat 11 sierpnia 1892 roku w dworku pełniącym funkcję rządcówki w Błoniu. Miejsce to znajduje się w tej chwili w granicach Krośniewic, w województwie łódzkim. Budynek określany jest jako „Andersówka”.
Dzsiaj ten budynek znajduje się w granicach Krośniewic (fot. Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej)
Ojciec przyszłego generała, Albert Anders, był dyplomowanym rolnikiem i zarządzał majątkami ziemskimi. W chwili narodzin Władysława pracował dla Konstantego Rembielińskiego, właściciela krośniewickich dóbr. Matka, Elżbieta z Taucherów, zajmowała się domem.
Pod zarządem Alberta Andersa majątek Rembielińskich dobrze się rozwijał. Przyjeżdżali tam również okoliczni ziemianie, którzy chcieli poznawać nowe sposoby gospodarowania i uprawy ziemi.
Nie bez znaczenia mogła być także pasja ojca do hodowli koni. W przyszłości Władysław Anders stał się nie tylko wybitnym dowódcą wojskowym, ale także znakomitym jeźdźcem.
W Krośniewicach spędził pierwsze lata życia
Władysław Anders nie tylko urodził się w okolicach Krośniewic, ale również rozpoczął tutaj edukację. Uczęszczał do prywatnej szkoły prowadzonej przez panią Wiśniewską. W tym samym miejscu uczyli się jego bracia: Tadeusz, Karol i Jerzy, a także siostra Janina.
Wszyscy przyszli na świat w „Andersówce”. Bracia Władysława również związali swoje życie ze służbą wojskową. Tadeusz służył później pod rozkazami starszego brata w 2. Korpusie Polskim.
Pobyt rodziny Andersów w Krośniewicach zakończył się najprawdopodobniej w 1903 roku. Wówczas Konstanty Rembieliński miał rozwiązać umowę o pracę z Albertem Andersem. Jedną z możliwych przyczyn był konflikt związany z działalnością miejscowej Straży Ogniowej, której prezesem był ojciec przyszłego generała.
Rodzina wyjechała następnie do Taurogów, położonych na terenie dzisiejszej Litwy.
Nie tylko Monte Cassino. Generał miał wielką pasję
Wojskowa kariera Władysława Andersa nie ograniczała się do dowodzenia żołnierzami. Ważne miejsce w jego życiu zajmowały konie i jeździectwo. Generał odnosił sukcesy również w tej dziedzinie, zarówno w Polsce, jak i podczas zawodów międzynarodowych.
Jednym z najbardziej spektakularnych wydarzeń był występ polskiej ekipy jeździeckiej w Nicei w 1925 roku. Drużyną kierował wówczas pułkownik Sztabu Generalnego Władysław Anders. Polacy zdobyli przechodni Puchar Narodów, a zawodnicy zajmowali czołowe miejsca w konkurencjach indywidualnych.
Sukcesy nie ograniczały się do występów w Nicei. W lipcu 1932 roku Anders zajął trzecie miejsce podczas zawodów o Mistrzostwo Wojska w Krakowie. Dwa lata później, startując w międzynarodowych zawodach w Warszawie na koniu Regent II, wywalczył drugie miejsce.
Kolejny sukces odniósł w 1938 roku podczas zawodów Militari w Bydgoszczy, gdzie ponownie stanął na trzecim stopniu podium.
Generał pozostawił po sobie również książki
Władysław Anders zapisał się w historii nie tylko jako dowódca, ale także jako autor wspomnień i publikacji historycznych.
Do jego najważniejszych książek należy „Bez ostatniego rozdziału. Wspomnienia z lat 1939–1946”, wydana w Londynie w 1949 roku. Publikacja doczekała się wielu wydań w języku polskim oraz przekładów na kilka języków obcych.
Anders zasłynął bitwą o Monte Casino (fot. Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej)
Anders napisał również książkę „Klęska Hitlera w Rosji”, opublikowaną w 1952 roku. Przygotował także przedmowę do ważnej publikacji „Zbrodnia katyńska w świetle dokumentów”, wydanej w Londynie w 1948 roku.
Historyczna pamiątka ziemi kutnowskiej
Historia Władysława Andersa pokazuje, iż z ziemią kutnowską związane są postacie, których życiorysy odegrały istotną rolę w dziejach Polski. Choć generał jest kojarzony przede wszystkim z II wojną światową i zwycięstwem pod Monte Cassino, jego historia rozpoczęła się właśnie tutaj – w dworku w Błoniu, na terenie dzisiejszych Krośniewic.
Informacje o związkach generała z regionem opracowało Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej. Wykorzystano w nich między innymi ustalenia Włodzimierza Kozłowskiego zawarte w artykule „Generał Władysław Anders (1892–1970) – rodak z ziemi kutnowskiej. Kilka uwag do bogatego życiorysu”, opublikowanym w 2008 roku w 12. tomie „Kutnowskich Zeszytów Regionalnych”.
https://kutno.net.pl/wydarzenia/ponad-cztery-godziny-dzialan-strazy-pozarnej-wszystko-przez-butle-z-gazem/AHFeGbWxx0sdl1CxuSE0
1 godzina temu












