Zamknięte rozdziały wiary. Kapłani związani z Sądecczyzną, których pożegnaliśmy w 2025 roku

Rok 2025 zapisał się w historii Kościoła jako czas pożegnań z kapłanami, którzy przez dziesięciolecia kształtowali wiarę, wspólnoty i sumienia wiernych. Wśród nich byli duszpasterze, naukowcy, wychowawcy, zakonnicy i pasterze bliscy Sądecczyźnie – z urodzenia, posługi lub duchowego związania z regionem. Ich odejście zamknęło konkretne rozdziały lokalnej historii, ale nie zakończyło pamięci o misji, którą wypełniali do końca.

Służba zakorzeniona w Kościele tarnowskim i Sądecczyźnie

Znaczna część zmarłych w 2025 roku kapłanów była bezpośrednio związana z Diecezją Tarnowską – jedną z najbardziej „kapłańskich” diecezji w Polsce. To właśnie z jej parafii, seminariów i wspólnot wywodzili się m.in. ks. Tadeusz Łojas, ks. Józef Makowski, ks. Stanisław Chudy, ks. Jan Bajor, ks. Kazimierz Pach, ks. Tadeusz Kalicki, ks. Józef Korczyński, ks. Stanisław Poręba, ks. Andrzej Chmielarz, ks. Jan Chmura, ks. Stanisław Skowron, ks. Marek Usarz, ks. Piotr Maśnica, ks. Kazimierz Skrzypek, ks. Zygmunt Kogut, ks. Józef Żurowski, ks. Piotr Bodziony, czy ks. Stanisław Maciuszek.

Wielu z nich pełniło posługę proboszczów, wikariuszy i katechetów w parafiach Nowego Sącza i Sądecczyzny. Byli kapłanami „pierwszej linii” – obecnymi przy chrztach, ślubach, pogrzebach, w chwilach euforii i dramatów lokalnych wspólnot.

Autorytety, naukowcy i wychowawcy

Rok 2025 przyniósł także odejście kapłanów o znaczącym dorobku naukowym i formacyjnym. Śp. ks. prof. dr hab. Józef Stala oraz śp. ks. dr hab. Wiesław Pieja należeli do grona wybitnych teologów i pedagogów, związanych z formacją przyszłych kapłanów i nauczycieli religii. Ich myśl i publikacje na trwałe wpisały się w dorobek Kościoła w Polsce, a pośrednio oddziaływały również na środowiska edukacyjne regionu sądeckiego.

Szczególne miejsce zajmuje postać śp. ks. infułata dr. Wiesława Szurka – kapłana-instytucji, historyka Kościoła, długoletniego współpracownika struktur diecezjalnych, którego praca dokumentacyjna i naukowa była fundamentem dla zachowania pamięci o lokalnym Kościele.

Zakonnicy i pasterze o szerokim horyzoncie

W 2025 roku Kościół pożegnał także zakonników – m.in. redemptorystów: o. Waldemara Michalskiego CSsR i o. Karola Barnasia CSsR oraz ks. Zdzisława Kozioła SCJ. Ich posługa kaznodziejska, misyjna i rekolekcyjna wielokrotnie prowadziła także do parafii Sądecczyzny, gdzie pozostawiali po sobie pamięć słowa, spowiedzi i duchowego umocnienia.

Szczególny wymiar miało odejście śp. abp. Józefa Kowalczyka – byłego Nuncjusza Apostolskiego w Polsce. Choć jego posługa miała wymiar ogólnokościelny i dyplomatyczny, był on postacią dobrze znaną także w Małopolsce, obecnym na ważnych uroczystościach kościelnych regionu.

Kapłaństwo jako cicha, wierna codzienność

Wspólnym mianownikiem wszystkich zmarłych w 2025 roku kapłanów była wierność powołaniu – często realizowana bez rozgłosu, w rytmie parafialnych obowiązków, konfesjonału i ambony. Prałaci: Stanisław Czachor, Roman Wójcik, Jan Siedlarz, Kazimierz Góral, Karol Dziubaczka, Józef Waśniowski, Marian Wal i Stefan Wal byli dla wielu wiernych punktami odniesienia, autorytetami i strażnikami lokalnej tradycji Kościoła.

Pamięć, która zobowiązuje

Lista kapłanów zmarłych w 2025 roku to nie tylko kalendarium śmierci, ale zapis konkretnej historii wiary regionu. Sądeckie parafie, szkoły, seminaria i wspólnoty noszą ślady ich pracy – często niewidoczne na pierwszy rzut oka, ale trwałe. To pokolenie kapłanów, które wychowywało, formowało i prowadziło ludzi w czasach głębokich przemian społecznych i kulturowych.

Ich odejście jest momentem refleksji, ale i zobowiązaniem do pamięci – bo Kościół lokalny buduje się także na wdzięczności wobec tych, którzy służyli do końca.